Home > Εθνικά Θέματα > Παράνομη μετανάστευση και προτάσεις αντιμετώπισής του

Παράνομη μετανάστευση και προτάσεις αντιμετώπισής του

Σεπτέμβριος 24th, 2019

Ι. Η ουσία του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης

Αναμφίβολα η λαθρομετανάστευση αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά και εθνικά προβλήματα της Ελλάδας. Ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού.

Εκ προοιμίου θέλουμε να τονίσουμε ότι το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης δεν έχει καμία σχέση με τους ίδιους τους λαθρομετανάστες, των οποίων η έγνοια είναι πώς θα εξασφαλίσουν στον ήλιο μια καλύτερη μοίρα, έτσι όπως οι ίδιοι αντιλαμβάνονται το πεπρωμένο τους, εκτός βέβαια από τις περιπτώσεις εγκληματικότητας και παραβατικότητας. Είναι αντιθέτως καθαρά θέμα που αφορά την Ελλάδα, δηλαδή τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους Έλληνες πολίτες, γενικά την ελληνική πολιτεία και κοινωνία. που εφαρμόζει μια συγκεκριμένη πολιτική στο πρόβλημα αυτό, κυρίως κατ’ εντολήν των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να μεταβληθεί σε ένα απέραντο χοτ σποτ και αποθήκη ψυχών με την εισροή εκατομμυρίων αλλοδαπών, όπως απειλεί ο Ερντογάν και η μετεγκατάστασή τους από τα νησιά στην ενδοχώρα.

Το θέμα είναι λεπτό και ακανθώδες. Δεν τολμά κανείς εύκολα να τοποθετηθεί, εκτεθειμένος στον κίνδυνο να χαρακτηριστεί «εθνικιστής», «ρατσιτσής και τα σχετικά. Ο μύθος ότι δεν υπήρξε συνειδητή και οργανωμένη μεταναστευτική πολιτική της άρχουσας τάξης της Ελλάδας με την συνέργεια εξωελλαδικών κέντρων, είναι παραπλανητικός, όπως θα δείξουμε στην κατωτέρω ανάλυσή μας.

Κάποιος πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Και αυτό χρειάζεται θάρρος, για να μπορεί να αντέξει όποιος επωμίζεται αυτό το έργο, την πιθανή ή σίγουρη λασπολογία. Το να πουλάς «αριστεροσύνη ή προοδευτικότητα» ανέξοδα, είναι ίδιον ανθρώπων δειλών, καιροσκόπων, συμφεροντολόγων ή τέλος ανθρώπων που για διάφορους άλλους λόγους, δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα, όπως είναι και όχι, όπως θα ήθελαν ή θα επιθυμούσαν να είναι, σύμφωνα με την ιδεολογία τους ή καλύτερα την ιδεοληψία τους, αλλά και ανθρώπων που υπηρετούν εκών άκων τα ντόπια και ξένα συμφέροντα, αφήνοντας τους Έλληνες έρμαιο εκμετάλλευσης.

Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα μετακίνησης πληθυσμών που δεν οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πολιτική των ιμπεριαλιστικών πολέμων, όπως τονίζεται από πλευράς ορισμένων αριστερών διανοουμένων και είναι επιπλέον πρόβλημα που άπτεται της εθνικής ασφάλειας και επιβίωσης του ελληνισμού. Είναι ένα φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, που ρυθμίζει όλες αυτές τις λαθρομεταναστευτικές ροές, για τις οποίες διατίθενται δισεκατομμύρια από διάφορες ΜΚΟ, ιδρύματα και κυβερνήσεις.

Το μεταναστευτικό ρεύμα από το Μπαγκλαντές ή τη Νιγηρία (που λόγω του πετρελαίου ως χώρα είναι πλούσια), η Πακιστάν κ.λπ, δεν οφείλεται προφανώς σε βομβαρδισμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και συγκεκριμένα του ΝΑΤΟ, όπως γίνεται στην Συρία. Η ερμηνεία με αυτό το κριτήριο δεν επαρκεί για να ερμηνεύσει το φαινόμενο.

Η συνεχιζόμενη ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών σ’ ένα αποσαθρωμένο και παραλυμένο κράτος, όπου η εθνική ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία ουσιαστικά έχει καταλυθεί με τα ανοιχτά σύνορα, προκαλεί τεράστια προβλήματα ασφάλειας και επιβίωσης του γηγενούς πληθυσμού, που οι συνέπειές τους είναι απροσδιόριστα οδυνηρές και καταστροφικές. Δεν είναι μόνο τα οικονομικά προβλήματα που συσσωρεύονται σαν τσουνάμι, αλλά και κοινωνικά, πολιτικά, ψυχολογικά και πολιτισμικά. Η πατρίδα μας μετά μια πορεία πολιτιστικής εξέλιξης, οδηγείται σε μια στιγμή στην πολιτιστική βαρβαρότητα. Με την εφαρμογή της πολυπολιτισμικής πολιτικής μπορούν να δημιουργηθούν εθνολογικές, θρησκευτικές και φυλετικές μειονότητες, που θα αλλοιώσουν την συνοχή και ταυτότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια κάθε ίχνος ποιότητας για την οποία οι μανάδες μας και οι πατεράδες μας έχυσαν ποταμούς αιμάτων, έχει εξαφανιστεί μέσα σε μια στιγμή. Οι Έλληνες (τα φτωχά λαϊκά στρώματα φυσικά), ζουν πια μέσα στον τρόμο, την ανασφάλεια την  εξαθλίωση, την κατάθλιψη και παραλυσία.

Οι λαθρομετανάστες βέβαια γίνονται εύκολα, λόγω της εξαθλίωσης και του χαμηλού πολιτιστικού τους επιπέδου, και της μουσουλμανικής τους θρησκείας στην απόλυτη πλειοψηφία τους, αντικείμενο εκμετάλλευσης από εξωθεσμικούς παράγοντες και από ξένα κράτη, που δεν έχουν σχέση με τη μοίρα τους.

Τέλος η πείνα και η πλήρης εξαθλίωση μπορεί να τους οδηγήσει σε απεγνωσμένες και απονενοημένες ενέργειες, που ακόμη είναι νωρίς να συλλάβουμε την έκταση και το μέγεθός τους. Τα σημάδια ωστόσο είναι ήδη ορατά δια γυμνού οφθαλμού. 

Ασφαλώς ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν και πράκτορες ξένων συμφερόντων και κακοποιά στοιχεία, κυρίως από την  Τουρκία, αλλά και από άλλες ισλαμικές χώρες, κατά πλειοψηφία σουνιτικές.  Είναι γνωστό ότι προσπαθούν μυστικές υπηρεσίες να καλύπτονται και να  δρουν ανάμεσα στους λαθρομετανάστες, όπως τα ψάρια στο νερό. Ύποπτες για την χρηματοδότησης τους είναι και αρκετές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, που δρουν ανεξέλεγκτα και που βρίσκουν μάλιστα καταφύγιο σε αριστερά σχήματα για κάλυψη και «αριστερό άλλοθι», δήθεν ανθρωπιστικής συμπαράστασης, ενώ πρόκειται πολλές φορές για μυστικές υπηρεσίες που κρύβονται από πίσω τους.  Το γεγονός αυτό είναι αυτονόητο ακόμη και για αδαείς. Το χειρότερο στην περίπτωση αυτή είναι ότι μερικές τέτοιες ΜΚΟ ενισχύονται οικονομικά και από τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών, πέρα από τις άλλες ύποπτες πηγές.

Οι λαθρομετανάστες αποτελούν επιπλέον το μοντέρνο παγκόσμιο λούμπεν προλεταριάτο, που χρησιμοποιούν και διακινούν έμμεσα ή άμεσα οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (τα υπερεθνικά μονοπώλια και οι κολαούζοι τους) για τους δικούς τους στρατηγικούς σκοπούς.

Δεν πρόκειται στην ουσία για μετανάστευση, που θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο, αλλά για παράνομη είσοδο σε μια χώρα ανθρώπων, για τη δυστυχία των οποίων δεν έχει καμία ευθύνη, ώστε να υποστεί δικαίως τις συνέπειές  της.  Η μετανάστευση στα ευνομούμενα κράτη γίνεται με κανόνες, δηλαδή με συμβάσεις.

Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να πληρώνουμε για τις ευθύνες άλλων. Η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ αποικιοκρατική χώρα, για να υφίσταται μάλιστα κατά κύριο λόγο το βάρος όλης της μεταναστευτικής εισροής, που παίρνει διαστάσεις τσουνάμι. Δεν αξίζει στην Ελλάδα να γίνει χώρα «αποβλήτων» της παγκόσμιας λαθρομετανάστευσης. Δεν τη δημιούργησε για να την υφίσταται δικαίως ίσως.

Επιπλέον πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα είναι στην κυριολεξία της κατευθυνόμενη. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Οζάλ είχε πει κάποτε ότι με την Ελλάδα δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο. Αρκεί να στείλουμε μερικά εκατομμύρια στη χώρα και θα την αλώσουμε. Το κακό είναι ότι οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα, κυρίως του Σύριζα, αλλά και οι προηγούμενες, προώθησαν και προωθούν όπως διαφαίνεται, αυτήν την πολιτική, για να δημιουργήσουν συνειδητά μια πολυπολιτισμική και πολυεθνική κοινωνία. Τα ανοιχτά σύνορα, η απόκτηση ιθαγένειας που προγραμμάτισαν σκόπιμα τα δύο κόμματα εξουσίας και η ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία που προωθείται προγραμματισμένα από τα ντόπια και ξένα συμφέροντα, αποτελούν προσκλητήριο για την είσοδο στον «παράδεισο» για τους λαθρομετανάστες.

Η πολιτική των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που προωθούν την παράνομη μετανάστευση, δεν έχει να κάνει με ανθρωπισμό και ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Ας μη ξεχνάμε ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα γίνονται στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η «ανθρωπιστική» επέμβαση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Λυβίη και ούτω καθεξής.

Αυτήν την πολιτική ενισχύουν συνειδητά ή ασυνείδητα και τα κόμματα της Αριστεράς, εφαρμόζοντας έναν λάθος διεθνισμό. Για την επιτυχία του σκοπού αυτού χρησιμοποίησαν στη φάση αυτή υποκριτικά τις ανθρωπιστικές ευαισθησίες των Ελλήνων από τη μια και την εθνικιστική υστερία των εθνικιστικών κύκλων,  για να περάσουν χωρίς κλυδωνισμούς το σχέδιο της πλήρους νομιμοποίησης των λαθρομεταναστών, συγχέοντας την ιμπεριαλιστική στρατηγική του κεφαλαίου για φτηνή εργασία με την διεθνιστική αλληλεγγύη. Λησμονούν ότι οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ανά τον κόσμο στην σημερινή εποχή γίνεται στο όνομα της υπεράσπισης τάχα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας». 

Ασφαλώς οι Έλληνες νιώθουν ανασφάλεια και ξενοφοβία, αλλά αυτό δεν μπορεί να ταυτιστεί με ρατσισμό ή σοβινισμό, ή την «εχθροπάθεια», ενός άγνωστου όρου, που καθιέρωσε η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου. Οι Έλληνες απέδειξαν επανειλημμένα την απαράμιλλη ανθρωπιστική τους συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους λαούς απανταχού της υφηλίου σε ποικίλες καταστροφές, είτε από φυσικά φαινόμενα είτε από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και δε χρειάζονται πιστοποιητικά ανθρωπισμού από εκούσιους ή ακούσιους πράκτορες ξένων συμφερόντων ή από κάποια «αριστερά ή αριστερίστικα» ή ακόμη κάποια δεξιά ιερατεία.  Τα περί «ανθρωπισμού, διεθνισμού, αλληλεγγύης, οικουμενισμού κ.λπ» είναι άλλοθι που χρησιμοποιούν εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας, για να υπηρετήσουν τα σχέδια της Νέας Τάξης.

Οι άνθρωποι αυτοί που προέρχονται από Ασία και Αφρική ως επί το πλείστον, λόγω των πολέμων και της φτώχιας, κλιματικής αλλαγής, υπερπληθυσμού κ.λπ, είναι απορίας άξιο, ότι δεν κατέφυγαν στα όμορα κράτη, όπου η μουσουλμανική θρησκεία είναι η κυρίαρχη θρησκεία και όπου ο πλούτος των κρατών αυτών θα τους εξασφάλιζε λογικά και δουλειά και ελευθερία στα θρησκευτικά τους καθήκοντα και όπου τα ήθη και έθιμα είναι σχεδόν ίδια π.χ. Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Ιράν, Αίγυπτος, και πολλά άλλα.

Η Τουρκία είναι ο βασικός μεσάζοντας – μεταφορέας των αξιολύπητων και δυστυχισμένων αυτών ανθρώπων. Είναι πια βέβαιο ότι η λαθρομετανάστευση προωθείται σχεδιασμένα από την Τουρκία, ως στρατηγικό όπλο, όπου η διακίνησή τους, πέρα από τις άλλες σκοπιμότητες που υπηρετεί, όπως τον εποικισμό της Ελλάδας με ειρηνικά μέσα, κάτι που εφαρμόζεται συστηματικά στην Κύπρο, συνιστά επιπλέον μια κερδοφόρα επιχείρηση.

Ο εποικισμός της Ελλάδας από λαθρομετανάστες, κυρίως από ισλαμικές χώρες, υπηρετεί άμεσα και έναν άλλο στόχο, τη δημιουργία στην Ελλάδα ισχυρής και πολυπληθούς ισλαμικής μειονότητας, ως μελλοντικής πέμπτης φάλαγγας, της οποίας την προστασία και κινητοποίηση θα αναλάβει εργολαβικά η γειτονική Τουρκία ή κάποια άλλη χώρα, (δεν έχει σημασία ποια), για να την χρησιμοποιήσει ως μοντέρνο και «ειρηνικό» τρόπο κατοχής και ελέγχου της χώρας. Τα σημάδια, οι λεγόμενες από τους νομικούς «αποχρώσες ενδείξεις» είναι επαρκείς για τέτοια συμπεράσματα.

Η πολυπολιτισμική και πολυεθνική κοινωνία που ευαγγελίζονται και που με τη βία προσπαθούν να επιβάλουν στην Ελλάδα οι κυβερνώντες από την εποχή Σημίτη και κυρίως με τη συνειδητή πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου και του Σύριζα, συνεπικουρούμενοι από τη μεγάλη πλειοψηφία της λοιπής Αριστεράς, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη συνοχή και επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας, που για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία της κινδυνεύει από αφανισμό.

Το τελευταίο δεν αποτελεί σχήμα λόγου, ούτε κινδυνολογία, αν αναλογιστούμε την παντελή καταστροφή της παραγωγής, την εξαθλίωση, την υπογεννητικότητα, την γήρανση του πληθυσμού, την ανεργία και κυρίως τη φυγή στο εξωτερικό του δυναμικότερου και δημιουργικότερου τμήματος του πληθυσμού της Ελλάδας, που συνιστά η μορφωμένη νεολαία της και που αποτελεί την προϋπόθεση της ύπαρξής της σε τελευταία ανάλυση.

Η κατάσταση βαθμιαία γίνεται ανεξέλεγκτη, γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με πληθυσμούς που μπορούν και είναι σε θέση να ενσωματωθούν ή να ζήσουν ειρηνικά με τους Έλληνες, αλλά να επιβάλουν τη δική τους ισλαμική θρησκεία, την σαρία, ως πολιτική έκφραση του Ισλαμισμού. Υπάρχουν πολλοί άθεοι κατά τα άλλα, που μάλιστα προσπαθούν με κάθε μέσο να ενοχοποιήσουν την ορθόδοξη θρησκεία και να την καταργήσουν, αν μπορούν, αλλά όχι μόνο ανέχονται, αλλά υποστηρίζουν μετά μανίας τον Ισλαμισμό των λαθρομεταναστών, ως τάχα σεβασμό στη διαφορετικότητα. Η ποιότητα ζωής του Έλληνα, κινδυνεύει να εξανεμιστεί μέσα σε λίγα χρόνια.

Είναι λοιπόν αναγκαίο να εξετάσουμε τη λαθρομετανάστευση, όπως και την υπογεννητικότητα του Έλληνα, που είναι άρρηκτα δεμένη με την παράνομη μετανάστευση, με τη μεγαλύτερη δυνατή νηφαλιότητα, μακριά από ιδεοληψίες και δογματισμούς, καθώς και από φαύλους και υποκριτικούς διεθνισμούς, που ανέξοδα διακηρύττουν κάποιοι βολεμένοι ή πράκτορες και να δούμε το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση για τον τόπο και τον μέλλον του.

Πρέπει να καταλάβουμε ποιοι και για ποιους λόγους κινούν τα νήματα της λαθρομετανάστευσης και με βάση ποια ιδεολογία και πολιτική, για να μπορούμε να προτείνουμε και τις ενδεδειγμένες λύσεις. Ήδη έχουμε προϊδεάσει για τους υπαίτιους αυτής της πολιτικής. Είναι σαφώς ότι υπαίτιο είναι όλο το πολιτικό προσωπικό, το συγκεκριμένο εξαρτημένο από τα ντόπια και ξένα συμφέροντα πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, από τότε που δημιουργήθηκε το πρόβλημα, άλλοι γιατί το δημιούργησαν και άλλοι γιατί το στήριξαν.

Χρειάζεται ωστόσο θάρρος και παρρησία, «αρετήν και τόλμην» κατά Κάλβον, για να αντιμετωπίσει κανείς την ιδεολογική τρομοκρατία όλων εκείνων που εμπορεύονται τον «ανθρωπισμό» και το «διεθνισμό» με το αζημίωτο και κατηγορούν τους άλλους για εθνικισμό και ρατσισμό, γιατί τα προβλήματα της λαθρομετανάστευσης κρατικοδίαιτοι και βολεμένοι στην πλειοψηφία τους όπως είναι, δεν τους αγγίζουν. Απλώς τα φορτώνουν στην πράξη, χωρίς αιδώ, στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων, που υφίστανται της συνέπειες, ενώ στην θεωρία υποτίθεται φροντίζουν για τον λαό. Κάποτε φυσικά μπορεί να τους αγγίξει κι’ αυτούς, όταν το κακό παραγίνει. Τότε θα γνωρίσουμε πραγματικά και τη δικής τους «αλληλεγγύη», την οποία τώρα αποφεύγουν οι ίδιοι, όπως ο διάβολος το λιβάνι. Όσο το πρόβλημα αφορά τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, που υποφέρουν τα πάνδεινα, μπορούν να το παίζουν «επαναστάτες εκσυγχρονιστές και προοδευτικοί» με το αζημίωτο.

Ας μην πέσουμε λοιπόν θύματα της ιδεολογικής τρομοκρατίας τους, γιατί σε τελευταία ανάλυση επιδιώκουν να κάμψουν το φρόνημά του ελληνικού λαού, ενοχοποιώντας τον, για να εφαρμόσουν τα άνομα σχέδιά τους, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού». Θεωρούν ότι η ανοχή στη λαθρομετανάστευση αποτελεί κριτήριο προοδευτικότητας.

Η ανεξέλεγκτη, αλλά κατευθυνόμενη και οργανωμένη από το υπερεθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο και τους ντόπιους μεταπράτες κεφαλαιοκράτες και υποτιθέμενους διεθνιστές της αριστεράς, μετακίνηση της εξαθλιωμένης μάζας του λούμπεν προλεταριάτου της Ευρασίας και της Αφρικής προς τις πλούσιες ή υποτιθέμενες πλούσιες χώρες του Βορρά υπηρετεί πλήρως αυτή την στρατηγική.

ΙΙ. Προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος

1.     Να καταγράψει το κράτος επιτέλους ποιοί και πόσοι είναι οι λαθρομετανάστες και να κάνει την ταυτοποίησή τους. Για να μπορεί να μελετήσει επιστημονικά το πρόβλημα και να οργανώσει την αντιμετώπισή του, καταστρώνοντας μια εθνική στρατηγική λαθρομετανάστευσης. Επιπλέον για να προστατεύσει και τους ίδιους λαθρομετανάστες από την εκμετάλλευση τους από διάφορες κατευθύνσεις.

2.     Να καθοριστεί με νόμο το ποσοστό (ο αριθμός) που χρειάζεται η χώρα και μπορεί να αντέξει από οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής πλευράς. Συνεπώς πρέπει να μπει οπωσδήποτε ποσόστωση. Πόσους λαθρομετανάστες μπορεί να απασχολήσει και να διαθρέψει ή έστω να ενσωματώσει στην ελληνική κοινωνία αυτός ο τόπος, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος πληθυσμιακής αλλοίωσης και διάλυσης του κοινωνικού ιστού, καθώς επίσης της πολιτισμικής του ταυτότητας; Από κει και πέρα να καθοριστεί το πρόγραμμα αντιμετώπισής του.

3.     Να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι μοντέρνοι δουλέμποροι, για να σταματήσει η με το αζημίωτο,    κερδοφόρος διαμεσολάβησή τους ανάμεσα στις χώρες προέλευσης και την χώρα, που υφίσταται το πρόβλημα. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να καθιερωθούν αυστηροί νόμοι που επιβάλουν ποινές σε όσους είναι υπεύθυνοι για την είσοδό τους στη χώρα μας, καθώς και σε όσους απασχολούν λαθρομετανάστες, χωρίς να τους έχουν δηλώσει στις αρχές, για να μπορεί αυτό το φαύλο και χρεωκοπημένο κράτος της διαπλοκής, της μίζας και της αρπαχτής και της γενικευμένης ασυδοσίας και αυθαιρεσίας, όταν γίνει κράτος και εφόσον λειτουργήσει στοιχειωδώς, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στη ρίζα του.

4.   Αυστηρές ποινές για εργοδότες, που απασχολούν μετανάστες χωρίς άδεια εργασίας. Αυστηρές ποινές για όσους ενοικιάζουν σπίτια σε παράνομους μετανάστες. Υποχρέωση του ιδιοκτήτη να παρουσιάζει τον υποψήφιο ενοικιαστή στην Αστυνομία, η οποία τον ελέγχει, πριν υπογραφεί το συμφωνητικό ενοικίασης.

4. Επίσης θα πρέπει να προσεχθεί και η πτυχή της ασφάλειας των πολιτών και της εθνικής ασφάλειας.

5.     Να γίνουν προσπάθειες είτε να καταργηθεί η συνθήκη «Δουβλίνου ΙΙΙ» που επιτρέπει την αναγκαστική επανεισαγωγή λαθρομεταναστών στην πρώτη χώρα εισαγωγής τους . Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι το Δουβλίνο ΙΙΙ δεν λύνει το πρόβλημα στη βάση του και από μόνο του. Ούτε τα ταξιδιωτικά έγγραφα αποτελούν λύση, γιατί αυτά δεν αναγνωρίζονται από κανένα κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι άλλοι δεν είναι οι Κουτόφραγκοι, όπως αφελώς νομίζουν πολλοί Έλληνες. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως οι λεγόμενες του Βίζενγραντ έχουν κλείσει τα σύνορά τους, αλλά και οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

6.     Να κλείσουν ερμητικά τα ελληνικά σύνορα. Η δικαιολογία ότι δεν μπορούν να κλείσουν τα σύνορα και να αποτραπεί η λαθρομετανάστευση είναι φτηνό τέχνασμα. Δε χρειάζεται ούτε η FRONTEX, ούτε καμιά άλλη δύναμη. Τα ελληνικά σύνορα φυλάσσονται από την ελληνική αστυνομία, το στρατό, το ναυτικό. Δουλεμπορικά πλοιάρια αναχαιτίζονται εν πλώ και καταναγκάζονται να επιστρέψουν στα παράλια προέλευσής τους.

7.     Σε περίπτωση παράνομης εισόδου τότε όλοι οι λαθρομετανάστες θα εισάγονται απευθείας σε Κέντρα Φιλοξενίας και Υποδοχής, όπου θα κρατούνται έως την επαναπροώθησή τους και όχι να διασπαρθούν σ’ όλη την Ελλάδα. Οι «Εταίροι μας» πρέπει να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και όχι να κατηγορούν την Ελλάδα για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως Πόντιοι Πιλάτοι. Μάλιστα, αν λάβουμε υπόψη μας ότι οι λαθρομετανάστες στην πλειοψηφία τους προέρχονται από χώρες, όπου η ζωή δεν έχει μεγάλη αξία και οι αντιστάσεις είναι μηδαμινές έως ανύπαρκτες, τότε μπορούμε να ερμηνεύσουμε γιατί συμβαίνουν στη χώρα μας όσα συμβαίνουν και πρόκειται να συμβούν, αν δεν λάβουμε τα απαραίτητα, σκληρά μεν, αλλά δίκαια μέτρα, τόσο για τους Έλληνες, αλλά σε τελευταία ανάλυση και για τους ίδιους τους λαθρομετανάστες.

8.     Να δοθούν κίνητρα επαναπατρισμού, συγχρόνως με μια πρώτη οικονομική βοήθεια από τα κοινοτικά ταμεία ή την Διεθνή Υπηρεσία Μετανάστευσης ή την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους μετανάστες, για να μην επιβαρυνθεί ο ήδη υπέρμετρα βεβαρυμμένος προϋπολογισμός. Θα πρέπει να λειτουργούν για τον σκοπό αυτόν κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα με ελληνική διοίκηση, για να υπάρχει υπεύθυνος κρατικός έλεγχος και όχι η ασυδοσία και αυθαιρεσία κάποιων ΜΚΟ.

9.     Όσοι καταδικάζονται από για ποινικά αδικήματα θα πρέπει να απελαύνονται, χωρίς άλλες διαδικασίες.

10.   Να γνωστοποιηθεί στις ξένες Πρεσβείες και στις χώρες από τις οποίες  προέρχονται οι λαθρομετανάστες, ότι «ο παράδεισος» που περιμένουν ερχόμενοι στην Ελλάδα, δεν υπάρχει πια! 

Στην Τουρκία πρέπει να επιβληθούν ποινές τέτοιες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε το κόστος του επιδιωκόμενου οφέλους να είναι μεγαλύτερο από τη συνολική ζημιά. Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό, αλλά  βέβαια οι συνέπειές του επιβαρύνουν την Ελλάδα υπέρμετρα.

Οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες έλαβαν τα μέτρα τους και από πάνω επικρίνουν και την Ελλάδα για τη στάση της απέναντι στους λαθρομετανάστες και μάλιστα επιβάλλονται ποινές. Οι λαθρομετανάστες προωθούνται σχεδιασμένα μέσω της Τουρκίας στην Ελλάδα και δεν φτάνουν εκεί χωρίς χαρτιά. Τα έγγραφα εξαφανίζονται σκόπιμα από τους διακινητές τους και οπωσδήποτε είναι αναμεμειγμένες και τουρκικές υπηρεσίες. Και ασφαλώς υπάρχουν τρόποι, αν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, να εξαναγκάσει την Τουρκία να συμμορφωθεί. Όμως χρειάζεται και προϋποθέτει πρώτα τη βούληση των ελληνικών κυβερνήσεων και κομμάτων.

11.  Όσοι δικαιούνται ασύλου, να τους παρασχεθεί με γρήγορες διαδικασίες. Αν όχι, τότε πρέπει να απελαθούν, γιατί αυτοί τουλάχιστον για να ζητούν άσυλο πρέπει να προσκομίσουν χαρτιά, που να εμφαίνεται ότι διώκονται πολιτικά. Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση ανάμεσα στους πρόσφυγες, τα άτομα που δικαιούνται πολιτικό άσυλο και τους οικονομικούς μετανάστες.

12.  Να προστατευθούν οι εναπομείναντες με την παροχή όλων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που έχουν και οι Έλληνες εργαζόμενοι, ώστε οι νομιμοποιηθέντες λαθρομετανάστες να μη γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και ανταγωνισμού με τους Έλληνες συναδέλφους τους. Ασφαλώς η ιθαγένεια δεν αποτελεί δικαίωμα. Όλα τα ανωτέρω μέτρα και οι εναλλακτικές προτάσεις δεν γίνονται φυσικά με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Χρειάζεται ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του και δεν είναι παρακράτος της ασυδοσίας, της διαφθοράς και της αρπαχτής, όπως τονί-σαμε, αλλά τηρεί και εφαρμόζει τους νόμους για όλους, Έλληνες και λαθρομετανάστες. (τους όποιους νόμους).

13.  Κατάργηση του νόμου περί ιθαγένειας και συγκεκριμένα της Τροποποίησης Διατάξεων Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, νόμος 4332/2015 και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α΄ 7/6.9.2015. Ο νόμος αυτός βασίζεται σε τροποποίηση του γνωστού νόμου Ραγκούση της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, νόμος 3838/2010, που κηρύχτηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο Επικρατείας. Ο τελευταίος νόμος περί ιθαγένειας βασικά αποτελεί πρόσκληση σε όλους τους κατατρεγμένους της γης να έλθουν στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό πρέπει να αλλάξει όσο ακόμη είναι καιρός.

14. Να περιοριστεί ή απαγορευτεί η δράση των ΜΚΟ, όσων δεν λειτουργούν στα νόμιμα πλαίσια και στην καθ’ αυτή ανθρωπιστική προσφορά, αλλά λειτουργούν με κυκλώματα λαθροδιακινητών ή άλλων παράνομων δράσεων.

15. Να δημιουργηθεί ένα πλέγμα αντικινήτρων, ώστε η Ελλάδα να μην θεωρείται ένα κράτος παράδεισο, στο οποίο μπορούν να βρουν εύκολο καταφύγιο.

16. Να περικοπή η να σταματήσει η παροχή χρημάτων σε παράνομους μετανάστες. Έτσι θα σταματήσουν την λειτουργία τους διάφοροι μηχανισμοί παροχής υπηρεσιών, νομικών συμβούλων και άλλα κυκλώματα που κερδοσκοπούν σε βάρος των παράνομων μεταναστών.

17. Να συντομευτούν οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο οι διαδικασίες χορήγησης ασύλου σε όσους δικαιούνται. Δεν προέρχονται όλοι οι μετανάστες από εμπόλεμες περιοχές και δεν δικαιούνται όλοι οι παράνομοι μετανάστες πολιτικό άσυλο, που ακόμη και ο ΟΗΕ δεν τους αναγνωρίζει καθεστώς προσφύγων εκ των προτέρων.

18. Τέλος να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρόγραμμα διαχείρισης του μεταναστευτικού στα πλαίσια μιας εθνικής στρατηγικής αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης.

Η λύση του προβλήματος προϋποθέτει εν κατακλείδι τη ριζική ανατροπή ολόκληρου του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος και της σαθρής και καταστροφικής παγκοσμιοποιημένης, νεοταξικής ιδεολογίας, στην οποία βασίστηκε και την οποία στήριξαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης.