Archive

Posts Tagged ‘Τρόϊκα’

Μέρες του 22

Σεπτέμβριος 20th, 2011 Comments off

Πώς μου ήρθε να θυμηθώ την άνοδο του Μπενίτο στην εξουσία!

Στην Ιταλία το 22!

Τι ξαφνικός συνειρμός ήταν αυτός!

Χθες έβλεπα πνιγμένος από αγανάκτηση τον λόγο του Μπένι.

Τι συνειρμός αλήθεια! Μπενίτο – Μπένι!

Ήθελα να αντιδράσω, αλλά πώς;

Να σπάσω την τηλεόραση; Τι μου φταίει!

Ο νέος Μουσολίνι διέτασσε:

Απαιτώ από την αντιπολίτευση και τους αγανακτισμένους πολίτες άκρα του τάφου σιωπή.

Βγάλτε τον σκασμό, Έλληνες ραγιάδες!

Απαίτησε.

Εσείς φταίτε για όλα.

Λέει η Τρόικα.

Έχει δίκαιο η Τρόικα.

Λέει ο Μπένι.

Θέλετε δε θέλετε θα σας σώσω. 

Λέει ο Μπένι.

Πρώτα όμως θα σας πεθάνω. 

Μετά θα σας αναστήσω.

Λέει ο Μπένι, ο δικολάβος.

Ο θαυματοποιός, που κάνει το άσπρο – μαύρο και το μαύρο – άσπρο.

Και νεκρούς ανασταίνει!

Αναρωτιέμαι: Που είναι το περιβόητο φιλότιμο του Έλληνα;

Που είναι η περηφάνιά του;

Πώς δέχεται να τον φτύνουν και να λέει ότι βρέχει!

Σοφέ Σόλωνα, πόσους τρελούς πρέπει να έχει η Ελλάδα για να μας σώσει από τους «σοσιαλιστές σωτήρες, τύπου Μπένι;

Σήκω σοσιαλιστή Μπενίτο Μουσολίνι να δεις τον σωσία σου!

Ραγιάδες, ραγιάδες Έλληνες!

Οι βρικόλακες ξαναγύρισαν!

Και η ζωή εν τάφω!

 

 

Μνημόνιο και ευθύνες

Ιούνιος 3rd, 2011 Comments off

Σκέψεις ενεργών πολιτών

Με έκπληξη ακούσαμε και διαβάσαμε τα νέα μέτρα για την οικονομία που ακολουθούν την ίδια συνταγή των περιορισμών και όχι της ανάπτυξης. Ενώ στο πρόγραμμα και των δύο κομμάτων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ είχε αναγραφεί ότι το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, η Εθνική Τράπεζα και η Αγροτική θα συγχωνεύονταν σε μία Κρατική Τράπεζα που θα ήταν εργαλείο ανάπτυξης, αντίθετα τώρα το ΠΑΣΟΚ τις περιλαμβάνει στο πρόγραμμα αποκρατικοποίησης.

Παγωμένος ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί τις ενέργειες της Τροϊκας που φθάνει σε σημείο αντισυνταγματικότητας με την επιτροπεία και έλεγχο της παραπάνω στις αποκρατικοποιήσεις που σχεδιάζει η Ελληνική Κυβέρνηση.

Και έρχεται σε αντίθεση από τη μια η άρνηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Σαμαρά να συμμετέχει στη λανθασμένη οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και από την άλλη να δέχεται να μεταγγίσει αίμα στην παραπαίουσα Κυβέρνηση με την ψήφιση επί μέρους νόμων που θα περιλαμβάνει το μεσοπρόθεσμο νέο μνημόνιο και έτσι να της δώσει παράταση για να εφαρμόσει το «καταστροφικό» της σχέδιο. Επί τέλους ας πάρει καθαρή θέση αν πρέπει να παραμείνει η Κυβέρνηση και να συνεχίσει το όποιο « έργο» της ή όχι ;

Επίσης άλλη ερώτηση προς τη Ν.Δ είναι εφόσον θέλει να την στηρίξει γιατί δεν θέτει ως όρο την επέκταση του ΑΟΖ της Ελλάδος στο Καστελλόριζο;

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι αν δεν βιαστούμε να οριοθετήσουμε την περιοχή αυτή η Τουρκία (ίσως και μετά τις εκλογές της) θα ανακηρύξει η ίδια την περιοχή αυτή ως δική της. !!!

Είναι απορίας άξιο, πως μια Κυβέρνηση που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας λέγοντας «ότι υπάρχουν χρήματα» και στη συνέχεια έβαλε τη χώρα σε ένα σκληρό μνημόνιο χωρίς όρια , έρχεται μετά την αποτυχία αυτού του σχεδίου να ζητήσει την στήριξη από τα κόμματα που είχαν αντισταθεί στην συνεχεία αυτής της πολιτικής και μάλιστα θέλοντας να την στηρίξουν σε ακόμη σκληρότερο μνημόνιο. Με το σκεπτικό ότι μόνο έτσι θα σωθεί η χώρα. !!!

Ακόμα μεγαλύτερο κακό στην οικονομία έφερε αυτή η συζήτηση για την «αναγκαστική» σύγκλιση των αρχηγών των κομμάτων που εκ των προτέρων ήταν σίγουρη αποτυχία εφόσον είχαν εκπεφρασμένη αντίθετη θέση. Οι συντονισμένες ενέργειες των Τροϊκανών, της Κυβέρνησης και της Επιτρόπου Δαμανάκη, καθώς και η άχρηστη σύγκλιση των αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έφερε ένα βήμα ακόμα την Ελλάδα προς την καταστροφή.

Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Παπούλιας θα αναλάβει τις ευθύνες του και θα παραιτηθεί έτσι ώστε να γίνουν εκλογές (ή να αναλάβουν ικανοί ΄Ελληνες εκτός των πολιτικών κομμάτων) για να βοηθήσει στη διάσωση της Ελλάδας.

Το ερώτημα που αυτόματα έρχεται στα χείλη όλων Ελλήνων είναι γιατί αφού το 1ον Μνημόνιο δεν έσωσε την Ελλάδα, ποιος και πώς εγγυάται ότι θα την σώσει το 2ο Μνημόνιο και μάλιστα με τους ίδιους ανθρώπους και το ίδιο μίγμα πολιτικής ;

Οι κραυγές της δήθεν σωτηρίας που ακούγονται μοιάζουν με τις κραυγές του βοσκού που φώναζε συνεχώς «Λύκος στα πρόβατα» και όταν πραγματικά ήλθε ο λύκος κανείς δεν τον πίστεψε.

Το δεύτερο ερώτημα που έρχεται στον καθένα μας είναι το ότι εάν η Ευρώπη δεν θέλει να μας «βοηθήσει» δίνοντας μας την 5η δόση , γιατί έχει βάλει όρο στο μνημόνιο να μη έχουμε δικαίωμα να δανειστούμε από άλλους ;

Μεγάλη απορία δημιουργεί και η συμπεριφορά της κ. Μέρκελ και της πιστής σ’ αυτήν εφημερίδα BILD Zeitung με τη συνεχείς κατηγορίες εναντίον των Ελλήνων με ψευδή στοιχεία όπως ότι οι ημέρες αδείας και οι ώρες εργασίας των Ελλήνων είναι περισσότερες από τους Γερμανούς και γενικά ότι οι ΄Ελληνες είναι τεμπέληδες , απατεώνες και δηλαδή είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Κανείς δεν διέψευσε επίσημα τις κατηγορίες της (νέες και παλαιές) λέγοντας την αλήθεια για τη συνενοχή των Γερμανών και των Γερμανικών Εταιρειών στην λεηλασία της Ελληνικής οικονομίας, όπως και στα τελευταία ψέματα περί των ανωτέρω στοιχείων που η κ. Μέρκελ έδωσε στην τελευταία ομιλία της σε Γερμανικό ακροατήριο. Η συμπεριφορά αυτή θυμίζει άλλες εποχές όπου κάποιοι κατηγορούσαν ότι οι Εβραίοι έφταιγαν για τη ανέχεια των Γερμανών πολιτών. Και τώρα, για να ξεγελασθούν οι φτωχοί Γερμανοί που και αυτοί έχουν υποστεί προγράμματα λιτότητας, γίνεται συνεχής προπαγάνδα σε βάρος των Ελλήνων ότι δηλαδή είναι υπαίτιοι οι «άχρηστοι» ΄Ελληνες που ξεγελάνε την ΕΕ και ιδιαίτερα τους Γερμανούς που έχουν την μεγαλύτερη συμμετοχή σ’ αυτήν, για την σπατάλη των ευρωπαϊκών πόρων.

Ευτυχώς που δεν σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι Γερμανοί.

Δεν θα έπρεπε αν όχι να ζητήσουμε τις Γερμανικές οφειλές τουλάχιστον να τους θυμίσουμε τι μας χρωστάνε ;

Δεν έπρεπε να αναφερθούμε για το «απεχθές χρέος» που έχει συσσωρευτεί εξ αιτίας της υπερχρέωσης της Ελλάδας από τις προβληματικές συμφωνίες με τις Γερμανικές Εταιρείες ;

Είναι φανερό , ότι αυτοί που υποτίθεται έχουμε εκλέξει για να μας εκπροσωπούν έχουν μπλέξει τις αρμοδιότητες τους, καθώς και τις υποχρεώσεις τους έναντι της Ελλάδας και των Ελλήνων και ενεργούν σπασμωδικά, χωρίς έμπνευση, με την αύξηση των τιμών σ’ όλα τα είδη και υπηρεσίες ακόμα και κοινωνικού περιεχόμενου και με μόνο σχεδιασμό κοντόφθαλμο και καταστροφικό.

Εφόσον δεν έχουν πρόθεση για την ανάταξη της Ελλάδας γιατί δεν αφήνουν άλλους να αναλάβουν το έργο ;

Ή μήπως σκόπιμα ακολουθούν αυτές τις επιλογές ;

Είναι καιρός να σκεφτούν ότι η Ελλάδα πρέπει και θέλει να συνεχίσει να υπάρχει. –

Αγάθη Αβανέα

Αγάπη Αναστασάκου Βασιλειάδη

 

Ο νέος πρέσβης της Τουρκίας στην κυβέρνηση της Τρόϊκας στην Ελλάδα φέρει το όνομα: Γιώργος Παπανδρέου

Ιανουάριος 1st, 2011 Comments off

Αν εθελούσια δε γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν

Βάσος Λυσσαρίδης

Στις 7 Ιανουαρίου θα γίνει στο Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της Ανατολικής Τουρκίας η ετήσια συνάντηση εξωτερικής πολιτικής που οργάνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας. Στη συνάντηση αυτή θα παραβρεθούν πάνω από διακόσιοι διπλωμάτες της Τουρκίας απ’ όλο τον κόσμο.

Η προηγούμενη συνάντηση έγινε στο Μαρντίν της Νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Στη συνάντηση αυτή, εκτός από τον Γιώργο Παπανδρέου, θα παραστεί και η γνωστή για τα ανθελληνικά της αισθήματα Υπουργός των Εξωτερικών της ΕΕ Λαίδη Κάθριν Άστον.

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται αφορά τον τόπο. Γιατί άραγε επιλέχτηκε το Ερζερούμ; Είναι τυχαίο ή έχει κάποια σκοπιμότητα;

Αν κρίνουμε από τον τόπο της προηγούμενης συνάντησης, τότε μπορούμε και για το Ερζερούμ να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα.

Το Μαρντίν, όπου έγινε η προηγούμενη συνάντηση, είναι πόλη, κέντρο των Ασσυρίων, των οποίων η αγνοημένη γενοκτονία από το τουρκικό κράτος το 1915, εκτυλίσσεται μέχρι τις μέρες μας. Το Μαρντίν λοιπόν συμβολίζει τη σφαγή των Ασσυρίων από τους Νεότουρκους και τον Κεμάλ.

Η επιλογή του Ερζερούμ, από την άλλη, συμβολίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων. Στο Ερζερούμ έγινε η μεγαλύτερη σφαγή των Αρμενίων και το Ερζερούμ αποτελούσε το μεγαλύτερο κέντρο συγκέντρωσης των ταγμάτων εργασίας, για την εξόντωση των Ποντίων.

Τέλος το Ερζερούμ συμβολίζει την ήττα του Ομοσπονδιακού ποντιακού- αρμενικού κράτους από τον Μουσταφά Κεμάλ το 1920.

Η επιλογή λοιπόν, κατά την άποψή μου, δεν είναι τυχαία. Read more…

Μαζί τα φάγατε! Δεν τα φάγαμε κ. Πάγκαλε, μαζί!

Νοέμβριος 8th, 2010 Comments off

Ο «κυρίαρχος» λαός απεφάνθη. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7.11.2010 ο δικομματισμός θριάμβευσε. Τα δύο κόμματα εξουσίας έφθασαν μαζί περίπου το 70% των ψήφων. Δηλαδή τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος.

Θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας κάνοντας αναφορά σε έναν θριαμβευτικό τίτλο, για την ήττα του δικομματισμού, που δημοσιεύει ο Γιώργος Καραμπελιάς στην εφημερίδα «Ρήξη».

Ο επιθανάτιος ρόγχος της μεταπολίτευσης

Στον δήμο της Αθήνας η αποχή ξεπέρασε το 55%, στη Θεσσαλονίκη το 46%, στην Αττική το 45% και στο σύνολο της επικράτειας το 40%, ενώ στην περιφέρεια Αττικής οι «εκλεκτοί» των δύο μεγάλων κομμάτων δεν ξεπέρασαν το 45% και οι δύο μαζί. Παράλληλα, τα άκυρα–λευκά –η ενεργός απόρριψη– έφτασαν το ιστορικό ρεκόρ του 9%! Σύνολο απόρριψης 50%!

Δυστυχώς οι εύλογες ευχές μας δεν αποτελούν ανάλυση της σκληρής πραγματικότητας, την οποία, θέλουμε δε θέλουμε, πρέπει να παραδεχτούμε.

Γι’ αυτό και η δική μου σταθερή θέση: Βλέπω την πραγματικότητα, όπως είναι, δε συμβιβάζομαι μαζί της και προσπαθώ να την αλλάξω.

Αν υπολογίσουμε ότι όσοι απείχαν από τις εκλογές με μέσο όρο 40% ανήκουν κατά μεγάλη πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ, σε μικρότερο ποσοστό στη Νέα Δημοκρατία και το υπόλοιπο είναι οι αδιάφοροι, που δεν νοιάζονται για τίποτε, τότε μπορούμε να πούμε ότι ο το «μονοκομματικό κράτος» του δικομματισμού κατήγαγε περιφανή νίκη, σε αντίθεση με όλες τις επικρατούσες απόψεις, ότι ο δικομματισμός υπέστη ήττα.

Τα δύο τρίτα λοιπόν περίπου της αποχής αποτελούν δυνητικούς ψηφοφόρους των δύο κομμάτων εξουσίας και ενισχύουν αντικειμενικά, είτε το θέλουν είτε όχι οι απέχοντες της κάλπης, τα δύο κόμματα. Ούτε λίγο ούτε πολύ ένα 80% των εκλογέων, εξασφαλίζουν τα κόμματα αυτά, με αυτούς τους υπολογισμούς.

Δεν μπορούμε κάποιον, ο οποίος προτιμά να παίζει τάβλι ή να πίνει άνετα τον καφέ του και να μην πάει να ψηφίσει, να τον χαρακτηρίσουμε συνειδητοποιημένο πολίτη. Η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων ανήκει στην κατηγορία όσων είναι βολεμένοι με το σύστημα και δεν έχουν πρόβλημα, κυρίως οικονομικό ή όσων πιστεύουν ότι στο μέλλον θα βολευτούν, όπως πριν.

Βασικά πρόκειται για τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού που ασπάζεται αυτό το κομματικό κράτος και εγκρίνει, παρά την πανθομολογούμενη «γκρίνια» του την πολιτική των δύο κομμάτων εξουσίας, με μία λέξη την πολιτική του μνημονίου. Ουσιαστική διαφορά των δύο δεν υπάρχει, γι’ αυτό μιλάμε για «μονοκομματικό κράτος» του δικομματισμού. Διαφορά υπάρχει μόνο στην τακτική.

Συνεπώς ο δικομματισμός καλά κρατεί, παρ’ όλη την παγκόσμια και εσωτερική κρίση.

Το τεράστιο ερώτημα που αναφύεται είναι: Πώς εξηγείται ένα τέτοιο φαινόμενο, που είναι αδύνατο να το συλλάβει κανείς με οποιαδήποτε λογική; Και όμως υπάρχει εξήγηση.

Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την απάντησή μας. Read more…