Archive

Posts Tagged ‘ΠΑΣΟΚ’

Η μεγάλη απάτη της μεταπολίτευσης

Ιανουάριος 6th, 2016 Comments off

Με αφορμή το βιβλίο της Δήμητρας Λιάνη –Παπανδρέου: Η οργή του Ανδρέα

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, ιδρυτικού και ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, Γενικού Γραμματέα του ΠΑΚ (Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος) Δυτικής Γερμανίας –Δυτικού Βερολίνου 1973-74, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ, υπεύθυνου του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης (ΚΕΜΕΔΙΑ) επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ, επιφορτισμένου για τη συγγραφή της 3ης του Σεπτέμβρη, στην οποία συνετέλεσε τα μέγιστα.

Παραιτήθηκε το 1977, διαπιστώνοντας οριστική απόκλιση της διακηρυγμένης θεωρίας από την πολιτική πρακτική του Κινήματος: Αριστερή φρασεολογία, δεξιά πολιτική πρακτική.

Για να κρίνεις πρόσωπα και έργα δεν χρειάζεται μονάχα μυαλό, παρά και χαρακτήρας

                                                                                                  Αλέξανδρος Δελμούζος

Εισαγωγή

Το πρόβλημα που τίθεται, σε οποιονδήποτε ασκεί κριτική, είναι το πρόβλημα της αντικειμενικής αλήθειας. Στην περίπτωση αυτή, για την προσέγγιση και κατοχύρωση της αλήθειας, παρεμβαίνουν δύο καθοριστικοί παράγοντες.

Πρώτος παράγοντας είναι ο χαρακτήρας εκείνου που ασκεί την κριτική, όπως λέει ο Δελμούζος, ένας από τους πρωτεργάτες του Εκπαιδευτικού Δημοτικισμού, μαζί με τον Δημήτρη Γληνό και τον Μανώλη Τριανταφυλλίδη: Ανεξάρτητος κριτής μπορεί να είναι μόνο εκείνος που έχει ήθος και ανιδιοτέλεια, του οποίου η κρίση δεν επηρεάζεται από κανέναν παράγοντα, εκτός από την θέληση, με κάθε κόστος, για την ανακάλυψη της αλήθειας. Βασικά ανιδιοτέλεια και αλήθεια βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση. Πρέπει με μια φράση να είναι πλήρως ασυμβίβαστος και ανυποχώρητος με τις αδυναμίες και ιδιομορφίες του εαυτού του, καθώς και τις διάφορες επιδράσεις του περιβάλλοντος. Να είναι με μια λέξη και στην κυριολεξία ανεξάρτητος στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Αυτός είναι ο υποκειμενικός παράγοντας.

Ο δεύτερος είναι ο αντικειμενικός παράγοντας. Δηλαδή η διανοητική ικανότητα, οι γνώσεις και η εμπειρία (το μυαλό που λέει ο Αλέξανδρος Δελμούζος), που διαθέτει κάποιος, για να μπορεί να ανακαλύψει την αλήθεια. Εδώ τα πράγματα δεν είναι αυτονόητα. Βέβαια στην περίπτωση αυτή γίνεται μια θεωρητική αφαίρεση για λόγους μεθοδολογίας, γιατί τόσο ο υποκειμενικός όσο και ο αντικειμενικός παράγοντας είναι διαλεκτικά συνδεδεμένοι.

Έχω την εντύπωση, για να μην πω την βεβαιότητα, μιας και σκοπεύω να κάνω κριτική, ότι στην προκείμενη περίπτωση διαθέτω προσωπικά και εξασφαλίζω, σε επαρκή βαθμό τουλάχιστον, τον πρώτο παράγοντα σαν θέληση και στάση ζωής, βασισμένο και προσανατολισμένο σε κάποιες σταθερές αξίες, σε κάποια στερεή κοσμοθεωρία. Τον δεύτερο παράγοντα τον αφήνω σ’ εκείνους, που εξασφαλίζοντας οι ίδιοι τον υποκειμενικό σε ικανοποιητικό βαθμό, κρίνουν από τα γεγονότα που καταθέτω, την δυνατότητα σύλληψης της αλήθειας από μέρους μου. Κατά πόσο δηλαδή τα επιχειρήματα που παρουσιάζω με τον βαθμό της γνώσης και εμπειρίας που διαθέτω, ανταποκρίνονται στην αντικειμενική πραγματικότητα.

Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, για να μπορέσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός, θα επικαλεστώ, πέρα από την κατάθεση των δικών μου επιχειρημάτων, που ανταποκρίνονται στην δική μου συγκρότηση, γνώση και ικανότητα, που μπορεί να μην επαρκεί, και την συμβολή ανθρώπων που θεωρώ ότι διαθέτουν τόσο τις υποκειμενικές όσο και τις αντικειμενικές προϋποθέσεις σε ύψιστο βαθμό. Με τον τρόπο αυτό ενισχύω την δική μου επιχειρηματολογία και την δυνατότητα μεγαλύτερης εγγύησης να προσεγγίσω την αλήθεια, χωρίς φόβο αλλά με «πάθος».

Για να διαβάσετε όλοκληρο το κείμενο πατήστε εδώ.

 

Συνειδησιακό πρόβλημα ή καριέρα;

Οκτώβριος 21st, 2011 Comments off

Με αφορμή το «συνειδησιακό πρόβλημα» της κ. Βάσως Παπανδρέου

Επανειλημμένα εκφράζεται από στελέχη του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο), τον τελευταίο καιρό, η επικαλούμενη δυσκολία τους, να ψηφίζουν «για τελευταία φορά» κ ά θ ε φ ο ρ ά, τα επαίσχυντα νομοσχέδια της κατοχικής κυβέρνησης της Ελλάδας υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου, γιου αυτή τη φορά της δυναστείας του πατρός Ανδρέα Παπανδρέου και εγγονού του Γεωργίου Παπανδρέου, με την επίκληση και προβολή του «συνειδησιακού προβλήματος». (υπήρξαν φυσικά και άλλες δυναστείες ως γνωστόν και ας ευχηθούμε κάποτε να εξαφανιστούν και να μην εμφανιστούν καινούργιες).

Ήταν πραγματικά να λυπάσαι την κ. Βάσω Παπανδρέου να «συνθλίβεται» κυριολεκτικά !!! κάτω από το βάρος του συνειδησιακού της προβλήματος, γεγονός που κοντεύει να δημιουργήσει και σε μάς το ίδιο πρόβλημα, για συμπαράσταση στην ίδια και σε όλους αυτούς που θέλουν σώνει και καλά να μας σώζουν στο διηνεκές, έως πια να μην υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας λόγω εξαφάνισης μας από το προσκήνιο της ιστορίας, εφόσον δεν τους στείλουμε εμείς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τουλάχιστον.

Ας μιλήσουμε όμως τη γλώσσα της αλήθειας: Υπάρχει πραγματικά συνειδησιακό πρόβλημα, που αφορά την ευθύνη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο ή απλώς είναι πρόβλημα αμαύρωσης της υστεροφημίας ορισμένων καιροσκόπων σοσιαληστών και όχι μόνο (επαναλαμβάνω).

Το έπαιζαν με το αζημίωτο επαναστάτες και τώρα, ως ακροδεξιοί νεοφιλελεύθεροι, θέλουν να ξεπλυθούν συνειδησιακά απέναντί στον ελληνικό λαό στην «κολυμπήθρα της λησμοσύνης» τρόπον τινά, για τα διαρκή και όχι στιγμιαία εγκλήματα που διέπραξαν και διαπράττουν ακόμη, με την ανοχή δυστυχώς του ελληνικού λαού, ενώ πριν διατηρούσαν το φωτοστέφανο του «επαναστάτη»

Τώρα αυτή η υστεροφημία τους διακυβεύεται. Γιατί και πλούτη απέκτησαν σε βάρος μας και εξουσία και αξιώματα, χωρίς και να το αξίζουν. Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Και φυσικά το φέρουν βαρέως. Γιατί, ενώ το έπαιζαν σωτήρες, τώρα αποδεδειγμένα πλέον είναι οι νεκροθάφτες του ελληνικού λαού.

Το πρόβλημά τους στην ουσία είναι πώς θα τους δοξάζουν εκείνοι, που σήμερα ή αύριο θα είναι ήδη νεκροί!

Εδώ είναι το ερώτημα και η απάντηση είναι καθαρή και ξάστερη.

Όλους αυτούς που προφασίζονται συνειδησιακά προβλήματα ένα και μόνο τους ενδιέφερε και τους ενδιαφέρει: Η καριέρα τους και μόνο και τα προνόμια που τους έχει εξασφαλίσει και τους εξασφαλίζει ακόμη το ανάλγητο αυτό σύστημα (το αντιλαϊκό και νεοταξικό) που υπηρετούν συνειδητά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Τον ελληνικό λαό τον είχαν και τον έχουν ΓΡΑΜΜΕΝΟ, σε απλά και κατανοητά ελληνικά!

Όμως αυτό το πράττουν οι περί ου ο λόγος, γιατί πιστεύουν ότι ο ελληνικός λαός εύκολα ξεχνάει και επιπλέον είναι τόσο ηλίθιος, ώστε είναι πανεύκολο να τον ξεγελάσουν με κάποια δόση ελαφρού ή βαρέως «συνειδησιακού προβλήματος»;

Είναι αλήθεια τόσο ηλίθιος ο ελληνικός λαός και τόσο πωρωμένος, ώστε να τον φτύνουν κατάμουτρα και να λέει ότι βρέχει;

Αυτό είναι το άλλο ερώτημα!

Την απάντηση δε σας την δίνω μασημένη. Καλό είναι να το σκεφτεί ο καθένας σε αντιπαράθεση με τη συνείδησή του, (μιας και μιλάμε για συνειδησιακά προβλήματα), αν του έχει μείνει ακόμη τσίπα, που λέει πάλι ο λαός σε απλά και κατανοητά ελληνικά.

Υστερόγραφο: Για τη Βάσω Παπανδρέου και την καριέρα της, βλέπε:

Δαμιανός Βασιλειάδης, Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου, του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», Αθήνα 2008, σ. 378 -380.

Υπόψη ότι παραιτήθηκα από το ΠΑΣΟΚ το 1977, καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου τότε για ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΊΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΉ, όταν σύμπας ο ελληνικός λαός από την αριστερά έως την δεξιά τον εξυμνούσε (και τον εξυμνούν πολλοί ακόμη) Βλ. στο ιστολόγιό μου και τα άρθρα μου: Ο Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς και ολετήρας της Ελλάδας, μέρος πρώτο και δεύτερο.

Ώδινεν όρος και έτεκε μυν

Ιούνιος 17th, 2011 Comments off

ώδινεν όρος και έτεκε μυν1

Σε προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο: «Τα ποντίκια εγκαταλείπουν το πλοίο του ΠΑΣΟΚ», έκανα λάθος στις εκτιμήσεις μου, εκφράζοντας την πεποίθησή μου ότι πολλοί θα εγκαταλείψουν το ΠΑΣΟΚ, προβλέποντας την επερχόμενη κατάρρευσή του.

Τελικά οι βουλευτές (βολευτές στην κυριολεξία) του ΠΑΣΟΚ προτίμησαν για την εξυπηρέτηση των καθαρά ιδιοτελών προσωπικών τους συμφερόντων να ξεπουλήσουν την πατρίδα, για την οποία δήθεν κόπτονται οι περισσότεροι. Δεν είναι φυσικά οι μόνοι.

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η φθορά της συνείδησης τους μπορούσε να φτάσει σε σημείο να μην αντιλαμβάνονται πια απολύτως τίποτε εκτός από το προσωπικό τους συμφέρον, κι’ ας αφανίζεται ο τόπος.

Ο εξανδραποδισμός τους και η πώρωση της συνείδησής τους έφθασε σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τους γίνει δεύτερη φύση ή μάλλον – για να κυριολεκτώ -αυτή η ίδια η φύση τους.

Δεν είναι σε θέση πια λόγω διαφθοράς να αντιληφθούν το καταστροφικό έργο ενάντια στη χώρα μας που έχουν αναλάβει να φέρουν σε πέρας. Είναι πια επικίνδυνοι και γι’ αυτό το λόγο.

Το μόνο που απομένει είναι να εκδιωχθούν από την κυβέρνηση και την εξουσία με όποιον τρόπο είναι δυνατόν. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να τους αφήσει στην προδοτική τους συμπεριφορά. Πρέπει να αντιδράσει εγκαίρως, πριν είναι αργά.

Ήδη βρισκόμαστε στο παρά πέντε και τα σημάδια της καταστροφής κυρίως στα εθνικά θέματα είναι οφθαλμοφανή.3

Την εξέλιξη αυτή είχα επισημάνει ήδη με την παραίτησή μου από το ΠΑΣΟΚ το 1977, καταγγέλλοντας τότε τον Ανδρέα Παπανδρέου και την ηγετική του ομάδα, ότι πρόδωσε τις αρχές της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη και τα όνειρα και τις προσδοκίες του ελληνικού λαού.

Στην παραίτησή μου, που πήρε τη μορφή βιβλίου, σε ένα σημείο αναφέρω τα εξής προφητικά: «Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, τα πρώτα αχνάρια, τις πρώτες αμυδρές ενδείξεις ότι ακολουθούμε λαθεμένη τακτική, άρχισα ν’ αποκτώ με το κυνήγι των παλαιοκομματικών και τη μέθοδο που ακολουθούσε το κίνημα τότε… Από κει και πέρα μου ήταν τελείως ξεκάθαρο ότι ακολουθούμε καθοδική πορεία… Και δεν υπάρχει καμιά, μα καμιά απολύτως ένδειξη ότι ο κατήφορος αυτός θα σταματήσει».4 Αυτά για το ΠΑΣΟΚ τότε.

Έτσι όπως τα έγραψα τότε, δηλαδή στην παραίτησή μου το 1977, έτσι εξελίχτηκαν τα πράγματα στην πατρίδα μας έκτοτε.

Δεν μπορούσα τότε να φανταστώ ( η φαντασία μου και η ανεξάρτητη και ανιδιοτελής κριτική μου σκέψη δεν μπορούσε να φθάσει σε τέτοιο επίπεδο) ότι ο κατήφορος αυτός θα έφθανε έως το σημείο αφανισμού της πατρίδας μας, όπως προγραμματίστηκε συνειδητά από τον Ανδρέα Παπανδρέου και προγραμματίζεται επίσης συνειδητά από τον υιό του Ανδρέα Παπανδρέου Γιώργο Παπανδρέου και την οικογένειά του. Read more…

Λαθρομετανάστευση

Μάρτιος 29th, 2011 Comments off

Όταν η πατριωτική Αριστερά ανακτήσει την πολιτισμική (ιδεολογική) ηγεμονία απέναντι στην εθνομηδενιστική Αριστερά και την «εκσυγχρονιστική» δεξιά, τότε θα ανακάμψει και θα αποτελέσει πλειοψηφικό ρεύμα. Το ζητούμενο λοιπόν είναι η χαμένη τιμή της Αριστεράς.1

Ι. Η ουσία του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης

Αναμφίβολα η λαθρομετανάστευση αποτελεί το μεγαλύτερο κοινωνικό και εθνικό πρόβλημα της Ελλάδας. Ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού.

Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης δεν έχει καμία σχέση με τους ίδιους τους λαθρομετανάστες, των οποίων η έγνοια είναι πώς θα εξασφαλίσουν στον ήλιο μια καλύτερη μοίρα, έτσι όπως οι ίδιοι αντιλαμβάνονται το πεπρωμένο τους.

Είναι αντιθέτως καθαρά θέμα που αφορά την Ελλάδα, δηλαδή τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους Έλληνες πολίτες, γενικά την ελληνική πολιτεία και κοινωνία.

Είναι κατανοητό: Κανείς ασφαλώς δεν είναι ευτυχισμένος όταν αφήνει την πατρίδα του, την οικογένειά του για να πάει στο άγνωστο, να θαλασσοπνιγεί, να πληρώσει μεγάλα χρηματικά ποσά στους δουλέμπορους και να περάσει, εφ’ όσον επιζήσει, σε μια ξένη χώρα.

Η πατρίδα μας, με το πλήθος που έχει μεταναστεύσει και τα δυσβάσταχτα προβλήματα που προκύπτουν από αυτή τη λαθραία είσοδο και όπου οι συνθήκες διαβίωσης για τους ίδιους τους Έλληνες είναι προβληματικές και γίνονται όλο και χειρότερες λόγω και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που πλήττει τη χώρα καίρια, είναι παρ’ όλα αυτά ακόμη φιλική προς τους λαθρομετανάστες.

Υπάρχουν βέβαια πλήθος κακοποιών στοιχείων: δουλεμπόρων, εμπόρων λευκής σαρκός και ναρκωτικών, διακίνησης όπλων και πολλών άλλων παράνομων ενεργειών (ληστειών κ.λπ). Οι λαθρομετανάστες είναι στην πλειοψηφία τους τα θύματα, που χρησιμοποιούνται για σκοπιμότητες, για τις οποίες οι ίδιοι δεν φέρουν κατά το μάλλον ή ήττον καμία σχεδόν ευθύνη. Δεν ενεργούν δηλαδή συνειδητά προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, θετικά ή αρνητικά.2 Γίνονται όμως εύκολα, λόγω της εξαθλίωσης και του χαμηλού πολιτιστικού τους επιπέδου, και της ισλαμικής τους θρησκείας, αντικείμενο εκμετάλλευσης από εξωθεσμικούς παράγοντες, που δεν έχουν σχέση με τη μοίρα τους. Τέλος η πείνα και η πλήρης εξαθλίωση μπορεί να τους οδηγήσει σε απεγνωσμένες ενέργειες, που ακόμη είναι νωρίς να συλλάβουμε την έκταση και το μέγεθός τους. Τα σημάδια ωστόσο είναι ήδη ορατά δια γυμνού οφθαλμού.

1 Το όλο πρόβλημα αναλύω στη θεωρητική και πρακτική του διάσταση στο βιβλίο μου που θα εκδοθεί προσεχώς από τις εκδόσεις ΚΨΜ με τίτλο: Ο Μαρξ – Ο Λένιν – Ο Γκράμσι και η πολιτισμική ηγεμονία της Αριστεράς.

2 Οι λαθρομετανάστες στην πλειοψηφία τους δεν έχουν καμία απολύτως ταξική συνείδηση, ενώ ο συνεκτικός τους κρίκος είναι η ισλαμική συνείδηση, την οποία τόσο προκλητικά έχουν επιδείξει καταλαμβάνοντας τις πλατείες της Αθήνας για να προσευχηθούν. Τέτοια φαινόμενα ζήσαμε ήδη και θα τα δούμε και στο μέλλον μπροστά μας. Read more…

Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς

Ιανουάριος 16th, 2011 5 Σχόλια

[poll id=»4″]

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, ιδρυτικού, ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ (Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος) και του ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος)1

Η σημερινή διαφθορά στην Ελλάδα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Έχεις βαθιές τις ρίζες της στο παρελθόν.

Η σημερινή δραματική κατάσταση της πατρίδας μας είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο απίστευτο και φανταστικό και αν φαίνεται αυτό. Έχω γράψει πολλά βιβλία και πολλές αναλύσεις για να εξηγήσω το φαινόμενο αυτό, αλλά συνήθως βρίσκομαι μπροστά σε ένα απροσπέλαστο τείχος, που έχτισαν οι διαπλεκόμενοι εξωθεσμικοί παράγοντες (οι λεγόμενοι κατά το λαϊκόν «νταβατζήδες», εντός και εκτός Ελλάδας).

Όμως χωρίς την αποκαθήλωση από το βάθρο του, δεν πρόκειται η Ελλάδα να βγει από την βαθιά και πολυποίκιλη κρίση που την διαπερνά σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί σε τελευταία ανάλυση η κρίση δεν είναι πρωταρχικά οικονομική και πολιτική, ή μάλλον δεν είναι καν οικονομική ή πολιτική, αλλά καθαρά πολιτισμική και ακούει στο όνομα «δ ι α φ θ ο ρ ά», δηλαδή κατάπτωση των ηθικών αξιών μιας κοινωνίας.

Αυτήν την διαφθορά καλλιέργησε συνειδητά και επέβαλε πανούργα ο Ανδρέας Παπανδρέου, για να πετύχει την κατάκτηση και τη νομή της εξουσίας, ως αυτοσκοπού.

Το ερώτημα είναι: Είναι δυνατό μια πολιτική προσωπικότητα να μπορεί να προξενήσει γενικά μια τόσο μεγάλη καταστροφή; Η απάντηση: Μόνη της ασφαλώς όχι. Αλλά μόνη της, εφόσον πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα -δεν έχει σημασία προς το καλό ή το κακό- μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και τους συσχετισμούς εκείνους, που θα την οδηγήσουν στην επιτυχία του σκοπού της.2

Οι μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία είχαν αυτή τη δύναμη και τη δυναμική. Σε ένα βαθμό και στο μέγεθος της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια τέτοια προσωπικότητα. Κατάφερε να σαγηνέψει από τη μια και να ελέγξει από την άλλη έναν ολόκληρο λαό και να θεμελιώσει τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις. Ακόμη και τα θετικά μέτρα (π.χ. η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης κ.λπ) χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για την εξυπηρέτηση της μοναδικής του επιδίωξης, δηλαδή της εξουσίας ως αυτοσκοπού. Γι’ αυτό και κάποιος ισχυρίστηκε ότι ή Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα, χωρίς την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Read more…

Από μέσα ή από έξω;

Νοέμβριος 5th, 2010 2 Σχόλια

Ανοιχτή επιστολή

Προς

σύντροφο του ΠΑΣΟΚ

Φρόνιμα και ταπεινά πάω με κείνον που νικά. Αν θέλεις να χαρείς τη λευτεριά νωρίς, γίνε προδότης, γίνε. Θα ‘ναι μαζί σου οι νόμοι και η πλερωμένη γνώμη. Πέτα την ανθρωπιά σου. Κι απ’ τον αφέντη πιάσου. Κι άμα σε φτύσει αυτός, να κάθεσαι σκυφτός. Και θα ‘χεις τα πρωτεία στη σάπια πολιτεία.

Κώστας Βάρναλης «Των φρονίμων τα παιδιά»

Σύντροφε,

Γνωρίζεις πολύ καλά πόσο σε εκτιμώ, τόσο για το ήθος σου, όσο και για τη συγκρότηση και τις ικανότητές σου.

Γνωρίζω πολύ καλά επίσης, ποια θα είναι η καριέρα σου, εφόσον τελικά μείνεις στο ΠΑΣΟΚ. Από πιθανός σύμβουλος σήμερα, θα γίνεις Γενικός Γραμματέας σε Υπουργείο, μετά βουλευτής, μετά Υφυπουργός, κατόπιν Υπουργός και τελικά και γιατί όχι και πρωθυπουργός, άμα δώσεις «γην και ύδωρ στους υπεραντλαντικούς «φίλους και συμμάχους μας!».

Ο Γιώργος, όπως πολύ καλά ξέρεις, είναι ένα μεσαίο στέλεχος ή και πιο κάτω. Δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσά σας. Έχουμε όλοι μας εμπειρίες ότι ακόμη και μηδενικά έγιναν υπουργοί και πρωθυπουργοί, αρκεί να έκαναν δήλωση υποταγής στα γνωστά αφεντικά εντός και εκτός Ελλάδας.

Το θέμα είναι, αν θα συμβιβαστείς, όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο άρθρο του Οι συμβιβασμένοι και προσεταιρισμένοι και αν ενταχτείς με τη θέλησή σου στην κατηγορία των προσεταιρισμένων, όπως ανέφερε ο ίδιος.

Τότε ο δρόμος σου είναι ανοιχτός για να φτιάξεις μια λαμπρή καριέρα.

Γνωρίζω επίσης πολύ καλά ότι οι γονείς σου το επιθυμούν διακαώς και το θέμα αυτό περιπλέκει τα πράγματα.

Όμως εσύ πρέπει παρ’ όλα αυτά να αποφασίσεις για τη δική σου ζωή και το δικό σου μέλλον, καθώς επίσης και για τη δική σου ιστορική διαδρομή, για την οποία φέρεις ακεραία την ευθύνη και όχι οι γονείς σου.

Βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή σ’ ένα σταυροδρόμι. Read more…