Archive

Posts Tagged ‘παγκοσμιοποίηση’

Παράνομη μετανάστευση

Μάρτιος 1st, 2016 Comments off

Ο εποικισμός της Ελλάδας με μουσουλμάνους, μέσω της παράνομης μετανάστευσης

Θα ξεκινήσουμε με ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη με τίτλο: ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ, που πολλές φορές υπήρξε προφητικός:

ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,

με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,

λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε

για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο

τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.

Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο,

ψεύτικα ήταν τα μηνύματα

(ή δεν τ’ ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).

Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,

εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,

κι ανέτοιμους – πού πια καιρός – μας συνεπαίρνει.

Αυτά έγραφε ο ποιητής, που ανταποκρίνονται απόλυτα στην πραγματικότητα που βιώνουμε οι Έλληνες πολίτες σήμερα.

Πρόλογος

«Οι συμφωνίες διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας υπήρχαν και περίμεναν την ώρα. Υπάρχουν όμως και για σάς!».[1]

Οι ανωτέρω αποκαλυπτικές δηλώσεις προέρχονται από τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Τα προφητικά του λόγια βρίσκουν την τραγική τους επαλήθευση στην Ελλάδα. Oι Αμερικανοί και οι «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας» του ΝΑΤΟ, με αιχμή του δόρατος την Γερμανία, που, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν ανέκαθεν και χωρίς εξαίρεση εναντίον μας, και αυτό έχει την σημασία του, θα έκαναν τα ίδια και με την Ελλάδα με ό,τι εγκληματικό έπραξαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία, δηλαδή θα την βομβάρδιζαν, αν η Ελλάδα δεν ανήκε στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.[2]

Όμως επέλεξαν για το λόγο αυτό άλλα μέσα, που σε ένα βαθμό είναι πιο αποτελεσματικά, πιο επώδυνα και πιο θανατηφόρα:

Πρώτον, τον οικονομικό στραγγαλισμό της πατρίδας μας και ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεύτερον, τον εποικισμό της Ελλάδας με αλλοεθνείς μουσουλμάνους και ό,τι αυτό συνεπάγεται και

Τρίτον, την εδαφική συρρίκνωση της Ελλάδας και τον ακρωτηριασμό.

Με απόσπαση εδαφών στο Αιγαίο, την Θράκη, την Μακεδονία, την Ήπειρο και την προσπάθεια εφαρμογής ενός νέου σχεδίου Ανάν στην Κύπρο, στα πλαίσια ενός Νέου Ανατολικού Ζητήματος, που όπως και τότε στο επίκεντρο βρίσκεται η σύγκρουση αυτή τη φορά Αμερικής – Ρωσίας.[3]

Τα πάντα εξηγούνται με κριτήριο αυτήν την κυρίαρχη αντίθεση, την οποία θα προσπαθήσουμε σε μια σειρά αναλύσεων να εξηγήσουμε, η οποία βασίζεται στην προσπάθεια ελέγχου της ενέργειας, που συνιστούν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές διενέξεις και πόλεμοι για την εξασφάλιση ενεργειακών πόρων, καθώς και των χερσαίων η θαλασσίων οδών και ο άμεσος ή έμμεσος έλεγχός τους, αποτελούν τον προσδιοριστικό παράγοντα για την στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα. Καθορίζουν συνάμα, σ’ ένα μικρό ή μεγάλο βαθμό, και την τύχη των μικρών κρατών, που εμπλέκονται λόγω στρατηγικής θέσης, στο «παιχνίδι» των ζωνών επιρροής και ελέγχου. Άμα δεν αναλύσεις το πλέγμα των μηχανισμών και της λειτουργίας του παγκόσμιους συστήματος δεν μπορείς να αναλύσεις την πραγματικότητα της πατρίδας σου, για να καταλάβεις απλώς τι συμβαίνει. Δεν ζούμε μετέωροι στην ατμόσφαιρα!

Η Αμερική με το ΝΑΤΟ προσπαθούν στην περιοχή μας που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή, να δημιουργήσουν ένα αρραγές μέτωπο απέναντι στον κύριο αντίπαλο που είναι η Ρωσία. Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί το κριτήριο όλων όσων συμβαίνουν στην περιοχή μας.

Εάν το κριτήριο αυτό είναι λάθος, τότε είναι λάθος εν όλω ή εν μέρει  η ανάλυσή μας.

Στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής είναι αποφασισμένες ο ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να δημιουργήσουν με βάση την Τουρκία ένα συμπαγές ανάχωμα προς την Ρωσία. Όπως ακριβώς είχε γίνει και κατά την διάρκεια του Ανατολικού Ζητήματος, του οποίου τις συνέπειες, λόγω αυτής της στρατηγικής, πλήρωσαν με γενοκτονία όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με βασικό ηθικό αυτουργό και όχι μόνο την Γερμανία. Για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου έχουν μαζί τους τα γνωστά προτεκτοράτα που δημιούργησαν στα Βαλκάνια. Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας απομένει μόνο η Ελλάδα, που κατέχει εξέχουσα γεωστρατηγική θέση και πρέπει να υποταγεί πλήρως. Για να επιτύχουν αυτό το σχέδιο σε μια χώρα που έχει παραδοσιακούς ιστορικούς δεσμούς με την Ρωσία είναι αποφασισμένοι να εφαρμόσουν όλα αυτά τα σχέδια που προαναφέραμε. Σχέδια που πρέπει να επιβάλουν σε έναν ατίθασο λαό, του οποίου θέλουν να κάμψουν τις οποιεσδήποτε αντιστάσεις, που όπως έλεγε ο ιστορικός της Αριστεράς Νίκος Σβορώνος έχει, παρ’ όλη την παρακμιακή κατάσταση, που βιώνει σήμερα, την διαχρονική αντιστασιακή φύση μέσα του. Μια αχτίδα ελπίδας ότι οι «οι Μήδοι» τελικά δεν θα περάσουν, σε αντίθεση με αυτά που γράφει ο Κωνσταντίνος Καβάφης στο ποίημα του: Θερμοπύλες.

Ήδη ωστόσο και οι τρεις περιπτώσεις, που προαναφέραμε, βρίσκονται κατά το μάλλον ή ήττον σε εξέλιξη. Η τραγική πραγματικότητα έχει προ πολλού ξεπεράσει το στάδιο των «αποχρωσών ενδείξεων».

Αυτά είναι τα σχέδια των φίλων μας Αμερικανών, Τούρκων και Γερμανών, καθώς και όλων των άλλων κολαούζων που τους συνδράμουν. Αν θα υλοποιηθούν, εξαρτάται από μας και από τον τρόπο που θα δράσουμε και θα αντιδράσουμε. Read more…

Η πάλη για την ιδεολογική ηγεμονία

Ιανουάριος 29th, 2013 Comments off

Ο παγκοσμιοποιημένος εθνομηδενιστικός διεθνισμός της Ελληνικής αριστεράς

Αφορμές και αιτίες

 Είναι πράγματι πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να μπορεί κάποιος, μέσα στη δίνη των ποικίλων προβλημάτων, να διατηρεί ως όαση, την ελευθερία της κριτικής του σκέψης, ώστε να έχει τη δυνατότητα να κρίνει πρόσωπα και πράγματα.

Ο γνωστός Έλληνας παιδαγωγός Αλέξανδρος Δελμούζος είχε πει κάποτε ότι «για να κρίνεις πρόσωπα και έργα δε χρειάζεται μονάχα μυαλό, παρά και χαρακτήρας». Δεν είναι δηλαδή απαραίτητη μόνο η γνώση (ως επιστήμη ή μη), αλλά και η ανεξαρτησία του πνεύματος από κάθε αρνητικό επηρεασμό, που θολώνει και διαστρεβλώνει τη σκέψη, είτε αυτό οφείλεται σε εμπάθειες, είτε προκαταλήψεις, είτε δογματισμούς ποικίλης μορφής, είτε μίση, πάθη και ούτω καθεξής.

Πράγματι. Μόνο ο ελεύθερος άνθρωπος είναι σε θέση να είναι υπεράνω πάσης μικρότητας και μιζέριας, που χαρακτηρίζει έναν ανελεύθερο άνθρωπο. Γι’ αυτό η απελευθέρωση του ανθρώπου και η κατάκτηση της ελευθερίας είναι ο ανώτατος στόχος της ύπαρξης του, αλλά και της ύπαρξης και προκοπής (ευδαιμονίας με την αρχαιοελληνική σημασία) μιας κοινωνίας.

Αξίζει με αυτή την έννοια να επενδύεις όλες σου τις δυνάμεις, για να κατακτήσεις, ή μάλλον πιο σωστά, να προσεγγίσεις μια τέτοια ελευθερία!

Αυτά ως εισαγωγικές παρατηρήσεις για ό,τι ακολουθήσει. Read more…

Διεθνισμός και Παγκοσμιοποίηση

Σεπτέμβριος 9th, 2009 Comments off

1. Εισαγωγή

Υπάρχει κρίση της Αριστεράς στην Ελλάδα; Και σε τι συνίσταται αυτή η κρίση;bbb

Είναι ένα καθοριστικό ερώτημα που η απάντησή του καθίσταται επιτακτική, για να ερευνηθούν αυτά τα αίτια, ιδίως μετά από το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών του Ιουνίου 2009, όπου τόσο το ΚΚΕ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ έχασαν αρκετά ποσοστά στην εκλογική αναμέτρηση.

Εκτός βέβαια, αν παραδεχτούμε μοιρολατρικά ότι δεν υπάρχει κρίση και συνεπώς ότι αυτή είναι πάνω κάτω η εκλογική τους δύναμη και επιρροή και περισσότερα δεν μπορούμε να περιμένουμε, οποιαδήποτε πολιτική κι αν εφαρμόσει η Αριστερά. Μια τέτοια απάντηση ωστόσο είναι όχι μόνο απαράδεκτη, αλλά και τελείως απαξιωτική, για ό,τι πρέπει να σημαίνει αριστερή πολιτική.

Η μόνη διέξοδος είναι η αναζήτηση των αιτίων αυτής της κρίσης και η κατ’ ακολουθία διέξοδος από αυτήν.

Στην ανάλυσή μου που σχετίζεται με τον ανωτέρω τίτλο, θα επικεντρωθώ σε εκείνες τις δυνάμεις της εκσυγχρονιστικής Αριστεράς που περιλαμβάνονται στους κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ και θεωρούν ότι ανήκουν σ’ αυτή την κατηγορία ή αντικειμενικά, με τις πράξεις τους, ότι εντάσσονται σ’ αυτήν.

Η διαχρονική εμπειρία έχει αποδείξει και θεωρείται πια ως αναμφισβήτητη αντικειμενική γνωσιολογική κατάκτηση ότι ο αυτοπροσδιορισμός οποιουδήποτε ανθρώπου δεν σημαίνει αυτομάτως και την αλήθεια. Μπορεί δηλαδή κάποιος να αυτοαποκαλείται αριστερός, κεντρώος, δεξιός, κ.λπ και να μην είναι στην πράξη αυτό που λέει. Κι αυτό, γιατί όπως προανέφερα, η πράξη καθενός είναι το κριτήριο για τον οποιοδήποτε προσδιορισμό. Συνεπώς, και για να γίνουμε πιο σαφείς, ένας που ονομάζει τον εαυτό του αριστερό, μπορεί με αντικειμενικά κριτήρια και με βάση τις πράξεις του να είναι ακόμη και φασίστας. Στην απόλυτη σύγχυση σε όλα τα επίπεδα, που ζούμε, αυτό δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Ούτως ή άλλως ο καθένας μας, από την προσωπική του ζωή, έχει βιώσει πολλά τέτοια παραδείγματα, έστω κι αν δεν τα ομολογεί.

Μ’ ένα λόγο: Δεν μπορεί να είσαι ό,τι δηλώσεις. Read more…

«Οικολόγοι- Πράσινοι» : μαζεύοντας ψήφους…

Απρίλιος 3rd, 2009 1 comment

tremopoulosΑπό το πουθενά. Άξαφνα, στις δημοσκοπήσεις, άρχισαν οι «δημοσκόποι» -αυτοί οι ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ πλυντηρίων, συγγνώμην, της κοινής γνώμης- να εμφανίζουν ως 6ο κόμμα, στον προθάλαμο της Ελληνικής Βουλής, κόμμα πανελληνίως άγνωστο, αυτό των «Οικολόγων -Πράσινων».. το μόνο που ξέραμε οι ασχολούμενοι με τα κοινά ήταν ο εκπρόσωπος τους  κ. Τρεμόπουλος και οι κατά καιρούς «περίεργες» ΤΟΥΡΚΟΦΙΛΕΣ δηλώσεις του, όπως η μετονομασία κεντρικής οδού της συμπρωτεύουσας σε Κεμάλ Ατατούρκ, «διότι είναι παιδί της πόλης» (!!!) επειδή γεννήθηκε στη Σαλονίκη.. να δωθεί δηλαδή σε κεντρικό δρόμο της Συμπρωτεύουσας το όνομα του ΣΦΑΓΕΑ του Μικρασιατικού και του Ποντιακού Ελληνισμού.. Όπως επίσης, και την αποφυγή να λάβει ευθέως θέση για το Μακεδονικό, για τα Σκόπια , για την ύπαρξη ή όχι εν Ελλάδι του 2009  Σλαβομακεδόνικη «μειονότητα»… Read more…

Έθνος και ταξική πάλη

Νοέμβριος 17th, 2008 Comments off

Ποιοί θέλουν την «Αριστερά»  στο περιθώριο της κοινωνίας;

Η Αριστερά ή θα είναι πατριωτική ή δεν θα υπάρξει

Δαμιανός Βασιλειάδης

Η Αριστερά ή θα είναι πατριωτική ή δεν θα υπάρξει, γιατί πατριωτισμός και σοσιαλισμός είναι δίδυμες έννοιες, όπως είπε ο Βάσος Λυσαρίδης. Και αν παρ’ όλα αυτά υπάρξει, τότε θα ενταχθεί στο σύστημα, αποτελώντας δημοκρατικό άλλοθί του, γιατί ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα, χωρίς την πατριωτική του συνιστώσα. Και ας  θέλουν ορισμένοι μετά βίας να ταυτίσουν τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, γιατί έτσι τους βολεύει. Το ελαφρυντικό για τους τελευταίους συνίσταται στο γεγονός ότι είναι ανιστόρητοι, καθηλώνοντας την ιστορική εξέλιξη στα τέλη του 19 αιώνα, το επιβαρυντικό ότι υπηρετούν εκών άκων τη Νέα Τάξη και την παγκοσμιοποίηση.

Η μόνη περίπτωση που έγινε πλειοψηφικό ρεύμα η Αριστερά ήταν κατά τη διάρκεια του ΕΑΜ και εν μέρει με την ΕΔΑ. Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχε η σύζευξη του πατριωτικού με το κοινωνικό αίτημα. Τότε μόνο μεγαλούργησε! Στην Ελλάδα ιδιαίτερα τα εθνικά – πατρ/ιωτικά θέματα είναι συνδεδεμένα με τα οικονομικά – κοινωνικά. Η αλήθεια είναι, ότι «αυτό που πάντα τρόμαζε την αντίδραση ήταν η ενότητα του εθνικού με τον κοινωνικό αγώνα, γιατί όποτε αυτό επιτεύχθηκε, έπεσαν θρόνοι, κατέρρευσαν αυτοκρατορίες, ανατράπηκαν καθεστώτα».[1]

Σ’ όλες τις άλλες περιπτώσεις η Αριστερά ήταν και παρέμενε στο περιθώριο, αποτελώντας «λειτουργικό» στοιχείο του αστικού συστήματος.

Η «Αριστερά» σαφώς δεν θέλει να είναι στο περιθώριο, ούτε και να την οδηγούν κάποιοι στο περιθώριο. Τι συμβαίνει όμως στην πράξη;

Για να διαβάσετε τη συνέχεια της ανάλυσης  πατήστε εδώ.


[1] βλ. Νέος αγωνιστής, τεύχος 1, Απρίλιος 2007, σ. 11

Η ιδεολογική πλευρά του προβλήματος της Κύπρου

Σεπτέμβριος 25th, 2008 Comments off

Η ιδεολογική πλευρά του προβλήματος της Κύπρου, με βάση την πολιτική Χριστόφια και Αναστασιάδη

Ανάλυση ενός Τραντέλλενα

του Δαμιανού Βασιλειάδη

Τι θέλει άραγε ένας Ελλαδίτης να ανακατεύεται στα της Κύπρου;

Η απάντηση: Εκτός από τους Ελλαδίτες Ανανιστές, που βυσσοδομούν κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπάρχουν και πατριώτες Ελλαδίτες ενάντια στους Ανανιστές, που βλέπουν ότι η «άλωση» του νησιού σημαίνει απώλεια του μισού Αιγαίου, της Δυτικής Θράκης και ολόκληρης της Ελλάδας. Βασικά καταστροφή για ολόκληρο τον ελληνισμό.

Μας αφορά συνεπώς όλους, Ανανιστές και μη Ανανιστές.Cyprus districts

Ένα δεύτερο ερώτημα αφορά την φαινομενικά ακατανόητη στάση και πολιτική του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρ’ όλες τις οφθαλμοφανείς αρνητικές ενδείξεις, για να μην πούμε και αποδείξεις, να προσπαθεί να εξημερώσει το θηρίο που λέγεται «βαθύ κράτος της Τουρκίας», για να συναινέσει στη λύση του Κυπριακού.

Ένα τρίτο ερώτημα αφορά την αφύσικη σύμπραξη (παρά φύσιν) του  θιασώτη της νεοφιλελεύθερης πολιτικής κ. Αναστασιάδη. που στηρίζει μετά πάθους τον «σύντροφο» Χριστόφια, παρ’ όλο που άβυσσος χωρίζει την ιδεολογία τους.

Ποιος μπορεί άραγε να λύσει αυτόν τον γρίφο; Read more…