Archive

Posts Tagged ‘Εθνικά Θέματα’

«Ο θείος από την Αμερική»

Αύγουστος 9th, 2013 Comments off

Ζούμε ένα νέο Ανατολικό Ζήτημα. Καμία αμφιβολία, όπως τότε και τώρα το κεντρικό ζήτημα για τις χώρες της Δύσης και κυρίως για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της, είναι η Ρωσία.[1]Ας ανασκαλέψει κανείς την ιστορία του Ανατολικού Ζητήματος και θα το διαπιστώσει αμέσως

Όλη η στρατηγική των Αμερικανών στο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου στρέφεται κατά πρώτον στον πλήρη και οριστικό αποκλεισμό της Ρωσίας από τις πηγές και τον έλεγχο των αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου και κατά δεύτερο λόγο στην πλήρη απεξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εγγύς και απώτερο μέλλον από το φυσικό αέριο και πετρέλαιο της Ρωσίας.

Όπως είχα αναλύσει στη μελέτη μου Παγκοσμιοποίηση, Νέα Τάξη, Ελληνισμός το βασικό στρατηγικό όπλο παγκόσμια είναι η ενέργεια και η βάση της ενέργειας είναι και παραμένει ο μαύρος χρυσός, δηλαδή οι υδρογονάνθρακες.

Χώρες που ιστορικά και πολιτιστικά διατηρούσαν και διατηρούν επαφή με τη Ρωσία, όπως η πρώην Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα, η Κύπρος και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, μπήκαν κατά καιρούς στο στόχαστρο των ΗΠΑ και υπέστησαν καταστροφές. Αρκεί να θυμίσω ως πρώτο θύμα την Κύπρο με τον Μακάριο, τον λεγόμενο Κάστρο της Μεσογείου.

Η Κύπρος έπρεπε να διχοτομηθεί από τις τρεις νατοϊκές χώρες, Αγγλία, Τουρκία και Ελλάδα (δυστυχώς συνέργησε και η ελληνική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, λόγω αντικομουνισμού σ’ αυτό), για να μην υπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος, αυτό το στρατηγικής σημασίας αεροπλανοφόρο στην καρδιά της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με την ύψιστη στρατηγική σημασία, να περιπέσει στην επιρροή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και τώρα της Ρωσίας. Έπρεπε η Κύπρος να ελέγχεται απόλυτα από τη Δύση.

Ακολούθησε το Ιράκ, μετά αμέσως η πρώην Γιουγκοσλαβία, μετά η Ελλάδα με τον οικονομικό της στραγγαλισμό και την ακύρωση του αγωγού Νοβοροσίσκ, Μπουργκάς, Αλεξανδρούπολη, κατόπιν την ακύρωση συμφωνίας για την ΔΕΣΠΑ κ.λπ. Ασφαλώς και την Ελλάδα θα βομβάρδιζαν οι «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας», αν δεν ήταν στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Επέλεξαν όμως έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο, να την ελέγξουν: Το οικονομικό στραγγαλισμό και όχι μόνο.

Όλα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία. Ένας ήταν και είναι ο στόχος: Η Ρωσία. Ο αγωγός ΤΑΡ ελέγχεται απόλυτα από τη Δύση. Γι’ αυτό και εγκρίθηκε η κατασκευή του.

Οι ΗΠΑ ως καταρρέουσα αυτοκρατορία οικονομικά, αλλά στρατιωτικά ακόμη πανίσχυρη, την μόνη χώρα που φοβάται στον χώρο της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής είναι η Ρωσία. Γιατί η Ρωσία και είναι και θα αναπτυχθεί στο μέλλον ως η πιο ισχυρή στρατιωτικά χώρα του κόσμου, επειδή έχει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές για την υλοποίηση του σκοπού αυτού. Αν δεν είχε μεσολαβήσει το κομμουνιστικό καθεστώς, τώρα η Ρωσία θα ήταν αναμφισβήτητα η πρώτη οικονομικά και στρατιωτικά χώρα του κόσμου.

Τώρα που απεφάσισαν οι Αμερικανοί να βάλουν μπρος την αξιοποίηση του φυσικού αερίου και πετρελαίου στο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, του Αιγαίου και του Ιονίου, για την προμήθεια της Ευρώπης με φυσικό αέριο και τον αποκλεισμό της Ρωσίας, θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις από τις ΗΠΑ, οι οποίες θα έχουν άμεσες επιπτώσεις για την Κύπρο και την Ελλάδα και για την περιοχή ολόκληρη.

Ποιες είναι αυτές οι κρίσιμες αποφάσεις. Πέραν του Σκοπιανού προβλήματος και ενός νέου σχεδίου Ανάν, που ήδη γνωρίζουμε ότι θα πιέσουν οι Αμερικανοί για λύση, εικασίες μόνο μπορούμε να κάνουμε για τον τρόπο που θα λυθούν τα προβλήματα που έχουν σχέση με το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο της περιοχής που περιγράφουμε. Read more…

Εθνικά προβλήματα: Διεθνείς σχέσεις και εξωτερική πολιτική

Ιούλιος 24th, 2013 Comments off

 

Μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἀπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ Πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾿ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσιν

Σωκράτης

Οι ακόλουθες προτάσεις σχεδιασμού εθνικής στρατηγικής στα θέματα διεθνών σχέσεων και εξωτερικής πολιτικής αποτελούν περιληπτική διατύπωση ορισμένων κρίσιμων προβλημάτων μέσα στο ευρύ πλέγμα των διεθνών σχέσεων.

Τα σημεία στα οποία αναφερόμαστε απλώς αποτελούν την αιχμή του δόρατος στο πλαίσιο που αφορά την εξωτερική μας πολιτική στο γειτονικό και ευρύτερo γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό μας περιβάλλον και σαφώς δεν εξαντλούν το σύνολο της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται επικίνδυνα μόνο και κατ’ αποκλειστικότητα στο εσωτερικό μέτωπο (κυρίως και σκόπιμα οικονομικό), παραβλέποντας επιδεικτικά και εγκληματικά ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει και εθνικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα, όπως στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο κ.λπ., που όμως είναι άμεσα συνδεδεμένα με τα κοινωνικά. Η οικονομική αδυναμία δεν συνεπάγεται εγκατάλειψη των θεμάτων άμυνας και ασφάλειας της ελληνικής επικράτειας.

Η ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή πρέπει να εδράζεται στο δίκαιο και την ελευθερία των λαών. Δεν νοείται ειρήνη, ούτε ελευθερία, ούτε ευημερία ενός λαού με εξάρτηση, αν θεωρούμε ότι αυτά τα αγαθά αποτελούν τα ύψιστα αγαθά της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό τα θέματα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ειρήνη, την αλληλεγγύη, τη σταθερότητα, τις σχέσεις καλής γειτονίας κ.λπ. Το φρόνημα ενός λαού, η ικανοποιητική αποτρεπτική δύναμη και οι συμμαχίες, αποτελούν προαπαιτούμενα.

Για να εκπληρώσουμε λοιπόν τα ανωτέρω, πρέπει να είμαστε σε θέση να υπερασπιζόμαστε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να διασφαλίζουμε την εδαφική ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία, γιατί,  ενώ δεν θέλουμε να αδικούμε, δεν επιτρέπεται ωστόσο να ανεχόμαστε να μας αδικούν. Οι διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο αφορούν και εμάς ως Έλληνες και την ελληνική πολιτεία.

Η προσκόλληση και ενασχόληση μόνο με τους κοινωνικούς αγώνες στο εσωτερικό, αγνοώντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει εθνικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα, κάνει μια αυθαίρετη ιστορική αφαίρεση, ακυρώνοντας στην πράξη τα αντι-ιμπεριαλιστικά αιτήματα και προκλήσεις.

Αναγνωρίζουμε ότι οι κοινωνικοί αγώνες στο εσωτερικό βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα, έτσι όπως μας τον κληροδότησε η πολιτική του ΕΑΜ. Σήμερα βρισκόμαστε σε μια ιδιόμορφη κατοχή της πατρίδας μας. Συμφωνούμε στην εθνικοαπελευθερωτική και συνάμα πατριωτική εαμική παράδοση και δεν την θεωρούμε παρωχημένη ή εθνικιστική, όπως προσφάτως ακούγεται από κύκλους της Αριστεράς, ώστε να την αναθεωρήσουμε και όπως γίνεται προσπάθεια δυσφήμησής της από τα δεξιά.

Η τυχόν αποσύνδεσή των εθνικών και κοινωνικών αγώνων αφήνει στο απυρόβλητο τις ιμπεριαλιστικές επιβουλές. Οι ανωτέρω  δύο αρχές αποτελούν τους άξονες για τον καθορισμό της στρατηγικής μιας πατριωτικής κυβέρνησης. Read more…

Γεωπολιτιή πραγματικότητα και ιδεολογικά προτάγματα

Ιούνιος 17th, 2013 Comments off

 Διάλογος και αντίλογος με τον Λουκά Αξελό

Αν εθνικισμός είναι να σέβεσαι την εθνότητα όλων και να διαφυλάττεις τη δική σου, τότε δηλώνω αδιόρθωτος εθνικιστής

                                                                                                     Βάσος Λυσαρίδης

 Εισαγωγή

 Ο Λουκάς Αξελός δημοσίευσε στην εφημερίδα «Αυγή» δύο άρθρα, το πρώτο στις 26.5. και το δεύτερο στις 28.5. 2013. Ο τίτλος: «Γεωπολιτική πραγματικότητα και ιδεολογικά προτάγματα» με υπότιτλο: «Σκέψεις και διλήμματα για τη χάραξη πολιτικής στα εθνικά και διεθνή ζητήματα».

Ο διάλογος και ο αντίλογος βοηθούν πάντοτε προς τη σωστή κατεύθυνση. Eπιπλέον ο προβληματισμός που αναπτύσσεται είναι πάντοτε γόνιμος, γι’ αυτό θα επιχειρήσω να ανταποκριθώ στην πρόκλησή του.

Θα ξεκινήσω εισαγωγικά από μια άποψη που εξέφρασε ο ισραηλινός διανοούμενος και συγγραφέας Ισραήλ Σαχάκ: «Για κείνους που αποκαλούν τους εαυτούς τους λενινιστές, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ιστορία ακολουθεί τις αρχές που έθεσαν ο Μαρξ και ο Λένιν. Δεν είναι μόνο η πεποίθηση καθεαυτή, όσο κι αν είναι δογματική, αλλά η ίδια η άρνηση της δυνατότητας να αμφισβητηθεί,, που αποκλείοντας κάθε ανοιχτό διάλογο, δημιουργεί έναν ολοκληρωτικό τρόπο σκέψης».[1]

Το λέω αυτό για να εκφράσω την προσπάθειά μου (άλλο, αν τα καταφέρω) να αποφύγω αυτό που υπονοεί ο Ισραήλ Σαχάκ για τους δογματικούς διανοητές, είτε αυτοί αυτοαποκαλούνται λενινιστές είτε μαρξιστές – λενινιστές. Για τους σταλινικούς δε χρειάζεται να γίνεται λόγος. Αν και πολλές φορές ο σταλινισμός κρύβεται πίσω από τον μαρξισμό – λενινισμό (εμπειρία δεκαετιών).

Στα επόμενα δεν θα αντιπαρατεθώ σε όλα τα ζητήματα που θέτει στα άρθρα του ο Λουκάς Αξελός, αλλά σ’ ότι έχει να κάνει με αυτό που αναφέρει στην αρχή της ανάλυσής και το προσδιορίζει ως «ανάγκη ύπαρξης αφετηριακού πλαισίου αναφοράς». Από τα τέσσερα αφετηριακά πλαίσια που θέτει θα ξεχωρίσω πάλι ένα που έχει σχέση με το αντικείμενο της δικής μου ανάλυσης (του δικού μου αντιλόγου) και ο ίδιος το χαρακτηρίζει ως τρίτο, γράφοντας τα ακόλουθα: «Το τρίτο σχετίζεται με την οπτική μας για τον ρόλο μας ως ανεξάρτητου κράτους. Η ακεραιότητα του εθνικού μας χώρου και η ανεξαρτησία της πατρίδας μας οφείλουν να είναι τα αφετηριακά,  σταθερά και μη διαπραγματεύσιμα σημεία της εξωτερικής μας πολιτικής κι ο ενωτικός δεσμός όλου του ελληνικού λαού και των ενόπλων του δυνάμεων. Αναπτύσσουμε μιαν ανεξάρτητη, πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική που εδράζεται στην εθνική ανεξαρτησία και προστατεύει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας». Read more…

Τα «τριάντα αργύρια» του κ. Γιάννη Μπουτάρη

Νοέμβριος 29th, 2010 Comments off

Είναι μερικά πράγματα που δεν τα ξέρει η Θεσσαλονίκη γιατί δεν διαβάζει Ιστορία. Η πλατεία Ελευθερίας ονομάστηκε έτσι από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Εκεί ξεκίνησε η Επανάσταση των Νεότουρκων. Στην πλατεία αυτή σκοπεύω να κάνω υπόγειο πάρκινγκ τετραώροφο και επάνω μνημεία για τους Εβραίους Θεσσαλονικείς μάρτυρες και την Επανάσταση των Νεότουρκων.


Συνέντευξη του Γιάννη Μπουτάρη στην εφημ. «Ελευθεροτυπία», 19/11/2010,

Θα φέρω 300.000 Τούρκους να προσκυνάνε το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, (του σπιτιού που νομίζουν αυτοί ότι είναι του Κεμάλ Ατατούρκ). Γιατί πάμε εμείς στην Κωνσταντινούπολη και την Παναγία Σουμελά… και να αφήσουν τα ωραία τους λεφτά.

Να έρθουν να προσκυνήσουν το ιερό τους σύμβολο…

Από την συζήτηση του Γιάννη Μπουτάρη και Κώστα Γκιουλέκα στο ΣΚΑΙ, πριν από τις εκλογές.

Αυτά και άλλα «ευτράπελα»,αλλά άκρως επικίνδυνα, για την εθνική μας υπόσταση, ισχυρίστηκε ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, όπως π.χ. ότι οι Πόντιοι αποτελούν μειονότητα.

Αν δεν τον καταγγείλουμε, θα νομίσει ότι τον ενθαρρύνουμε, για να προβεί και σε χειρότερες αθλιότητες στο μέλλον.

Ποιοι είναι όμως οι Νεότουρκοι, τους οποίους επικαλείται ο κύριος Μπουτάρης. Μερικά αποσπάσματα από τις αποφάσεις των Νεότουρκων, διαφωτίζουν τον σκοταδισμό του νέου Δημάρχου Θεσσαλονίκης, που είναι ανιστόρητος, αν φυσικά δεν το κάνει σκόπιμα:

Τον Οκτώβριο του 1911 οι Νεότουρκοι – ως κυβέρνηση της χώρας – αποφάσισαν σε συνέδριό τους την εξόντωση των μη μουσουλμανικών εθνοτήτων και τη βίαιη τουρκοποίηση των – πολυεθνικής καταγωγής – μουσουλμανικών πληθυσμών.

Η απόφαση όριζε με σαφήνεια τις νέες κατευθύνσεις, που αναιρούσαν πλήρως την παλιότερη πολιτική της σχετικής ανοχής. Ιδού ένα ανατριχιαστικό απόσπασμα:

Η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα, όπου η μωαμεθανική θρησκεία και οι μωαμεθανικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται… Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η πλήρης οθωμανοποίηση όλων των υπηκόων της Τουρκίας. Και είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πειθώ. Άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένοπλη βία…. Η μουσουλμανική κυριαρχία είναι αναπόφευκτη και μόνο στους μουσουλμανικούς θεσμούς και παραδόσεις οφείλεται σεβασμός. Το δικαίωμα των άλλων εθνοτήτων να έχουν δικές τους οργανώσεις θα πρέπει να αποκλειστεί. Κάθε μορφή αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης θα θεωρείται προδοσία προς την τουρκική αυτοκρατορία. Η επικράτηση της τουρκικής γλώσσας αποτελεί ένα από τα βασικά μέσα για τη διατήρηση της μουσουλμανικής κυριαρχίας.

Έτσι ξεκίνησε η γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου, των άλλων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ασσυρίων και όλων των άλλων χριστιανικών πληθυσμών.

Ξεχνάμε οι πάντοτε «αγαθοί» Πόντιοι και ορισμένοι εκφυλισμένοι, (υπάρχουν ανάμεσά μας δυστυχώς και αυτοί), ότι ο Μουσταφά Κεμάλ, του οποίου το υποτιθέμενο σπίτι θέλει ο νέος Δήμαρχος να κάνει προσκύνημα των Τούρκων, αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου στην Σαμψούντα και άρχισε την τελευταία φάση της γενοκτονίας των Ποντίων, για την οποία ο Π. Ενεπεκίδης είχε γράψει, ότι αποτελούσε ένα «Άουσβιτς εν ροή»;

Αυτό το «ιερό σύμβολο» του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ, θέλει ο κ. Γιάννης Μπουτάρης να τιμήσει ο ίδιος και να φέρει και τους Τούρκους να το προσκυνήσουν, όπως δηλώνει ανερυθρίαστα και θρασύτατα. Δηλαδή για να το πούμε παραστατικά. Τι θα λέν οι Τούρκοι προσκυνητές: «Σε ευγνωμονούμε Κεμάλ, που έσφαξες τους Γκιαούρηδες και όλους τους χριστιανούς!»

Ο κ. Μπουτάρης ταυτίζει το προσκύνημα στην Αγία Σοφία και την Παναγία Σουμελά από μέρους των Ελλήνων με το προσκύνημα του σπιτιού ή του μνημείου, που θέλει πιθανόν να φτιάξει για τον Μουστά Κεμάλ, από μέρους των Τούρκων. Αν είναι δυνατόν!

Και το τραγικό: Να γίνουν όλα αυτά, για να φέρουν οι 300.000 Τούρκοι τους «παράδες» τους στη Θεσσαλονίκη. Να γεμίσουν τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι ταβέρνες, οι καφετέριες και τα μαγαζιά από Τούρκους και έτσι να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση, τουλάχιστον στην Θεσσαλονίκη;

Δηλαδή να ξεχάσουμε και προδώσουμε την ιστορία μας, για τα τριάντα αργύρια του κ. Γιάννη Μπουτάρη. Εκεί καταντήσαμε οι Πόντιοι, για να μη μιλήσω για τους υπόλοιπους Συνέλληνες! Read more…

Το Αιγαίο και η ιμπεριαλιστική πολιτική

Μάρτιος 9th, 2009 Comments off

Aegean

Οι ιδεολογικοπολιτικές μας αναφορές, που έχουν να κάνουν με τη νεοφιλελεύθερη ιμπεριαλιστική παγκοσμιοποίηση, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων στον Κόσμο, την πολιτικο-στρατιωτική ηγεμονία των ΗΠΑ, τον πόλεμο και τις καταστροφές στο όνομα της καταπολέμησης της «τρομοκρατίας» και την ολοκληρωτική και σε όλα τα μέτωπα επίθεσητου νεοφιλελευθερισμού δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Στόχος και κεντρικό καθήκον της Αριστεράς σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλος από την ανατροπή της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού, που θα ανοίξει και την προοπτική της υπέρβασης του καπιταλιστικού συστήματος προς μια ριζικά διαφορετική κοινωνία, την κοινωνία όπου ο «άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη», την κοινωνία του σοσιαλισμού.

Τα ανωτέρω αποτελούν θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά όμως διακηρύσσονται στη θεωρία. Ποια είναι ωστόσο η πρακτική που ακολουθούν συγκεκριμένα οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις; Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε ένα παράδειγμα αναφερόμενοι στο Αιγαίο.  Εδώ αποδεικνύεται περίτρανα η άρρηκτη σχέση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής με τους κοινωνικούς αγώνες. Εάν η Ελλάδα τολμούσε να αντικρούσει αποτελεσματικά την ιμπεριαλιστική απειλή της περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης που λέγεται Τουρκία στο Αιγαίο, θα έλυνε σε πολύ σύντομο χρονικό πρόβλημα τα οικονομικά της προβλήματα, εφαρμόζοντας την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως έκανε η Κύπρος, και με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα πετρελαίου στις θάλασσές της. Δεν τολμούν οι υποτελείς στον ιμπεριαλισμό άρχουσες τάξεις στην Ελλάδα να διεκδικήσουν το αυτονόητο: Τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο, το Ιόνιο και το Λυβικό Πέλαγος, για να γίνει η Ελλάδα πετρελαϊκή χώρα και να αντλήσει κεφάλαια για την κοινωνική της πολιτική. Μα ούτε και η Αριστερά θέτει το θέμα, κατά την άποψή μου από ιδεολογική σύγχυση και όχι μόνο. Read more…

Προτάσεις του ΔΗΚΚΙ για τα εθνικά θέματα

Φεβρουάριος 28th, 2009 1 comment

Oι ακόλουθες προτάσεις για τα θέματα διεθνών σχέσεων και εξωτερικής πολιτικής αποτελούν περιληπτική διατύπωση ορισμένων κρίσιμων θεμάτων της εθνικής μας πολιτικής μέσα στο ευρύ πλέγμα των διεθνών σχέσεων. Τα σημεία στα οποία αναφερόμαστε απλώς αποτελούν την αιχμή του δόρατος στο πλαίσιο που αφορά την εξωτερική μας πολιτική στο γειτονικό μας περιβάλλον και σαφώς δεν εξαντλούν το σύνολο της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται μόνο στο εσωτερικό μέτωπο, παραβλέποντας επιδεικτικά ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει εθνικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα, όπως στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία κ.λπ.

Με αφορμή τα 15 σημεία – «άμεσοι στόχοι πάλης»- του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνονται από κοινού ορισμένες αρχές, παραδεκτές απ’ όλους. Read more…