Archive

Posts Tagged ‘ΕΑΜ’

Διακήρυξη – κάλεσμα για ένα πανεθνικό – Παλλαϊκό Κίνημα

Νοέμβριος 5th, 2014 Comments off

 

Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε “δεξιά” ούτε “αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης περίστασης. Αλίμονο στη χώρα και την πολιτική της ηγεσία, αν ερμηνεύει την συγκεκριμένη κατάσταση με “δεξιές” ή “αριστερές” προτιμήσεις.

Παναγιώτης Κονδύλης[1]

Η συγκεκριμένη περίσταση, που εκφράζει την σημερινή ανθρωπιστική και γενικότερη κρίση στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται, όπως διακηρύσσει ο Παναγιώτης Κονδύλης με αριστερές ή δεξιές προτιμήσεις. Το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση είναι η απελευθέρωση της πατρίδας μας από τα δεσμά που εχάλκευσε το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Kεφάλαιο με αιχμή του δόρατος τη Γερμανία και τις δυνάμεις που την στηρίζουν και συμμαχούν μαζί της.

Η Ελλάδα ως αποικία χρέους είναι υπό κατοχή. Οι Γερμανοί, και όχι μόνο, την θεωρούν και τις συμπεριφέρονται ως προτεκτοράτο τους. Όμως το πρόβλημα δεν είναι πρωταρχικά οικονομικό.

Για το λόγο αυτόν ο αγώνας είναι κατά βάση εθνικοαπελευθερωτικός, όπως ήταν με άλλη μορφή επί κατοχής και μετά ακολουθούν οι κοινωνικοί αγώνες. Ο αγώνας είναι με την έννοια αυτή πατριωτικός, ενάντια σε όλες τις εθνοαποδομητικές δυνάμεις από δεξιά και αριστερά, που θέλουν να διατηρήσουν την Ελλάδα στην εξάρτηση, απαξιώνοντας, συκοφαντώντας και ενοχοποιώντας όλες τις πατριωτικές φωνές, ως δεξιές, εθνικιστικές και αντιδραστικές, για να ακυρώσουν κάθε αντίσταση και υποτάξουν την πατρίδα μας στις δυνάμεις εκείνες, που υπηρετούν εκών άκων ξένα συμφέροντα.

Υπάρχει ανάγκη ενός νέου ΕΑΜ, με τα εθνικοαπελευθερωτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά που είχε εκείνο το κίνημα τότε. Το έθνος και ο πατριωτισμός που το εκφράζει είναι υπό διωγμόν. Πρέπει να συνειδητοποιήσει ο Έλληνας πολίτης ότι υπονόμευση του εθνικού κράτους συντελεί στην «υφαρπαγή απ’ τους λαούς της κυριαρχίας τους, της ελευθερίας τους, της δημοκρατίας τους και της ταυτότητάς τους και την αναγωγή τους από πολίτες σε χειραγωγούμενους καταναλωτές μιας ασύδοτης αγοράς, χωρίς σύνορα και θεσμικό πλαίσιο, χωρίς εγγυήσεις και ελέγχους»[2]

Η ιδεολογική αυτή τρομοκρατία δεν πρέπει να περάσει. Δεν θα μπορέσουν να κάμψουν τον πατριωτισμό των Ελλήνων, όσα μέσα και μεθόδους κι αν εφαρμόζουν.

Ο Ιταλός φιλόσοφος, μαρξιστής Κονστάντσο Πρέπε είχε δίκαιο όταν διατύπωνε την άποψη για την γενική κρίση που περνάει η Ελλάδα: «Τώρα υπάρχει ένα πρόβλημα της Ελλάδας ως έθνους, όχι μόνο του ελληνικού λαού»[3]

Εκείνο που διακυβεύεται δεν είναι η οικονομία μονάχα, αλλά το ελληνικό έθνος στο σύνολό του, η επιβίωσή και προκοπή του.

Καλούμε για το λόγο αυτό όλες τις πατριωτικές δυνάμεις, σε οποιοδήποτε κοινωνικό χώρο κι αν βρίσκονται, να συσπειρωθούν σε έναν κοινό αγώνα, έως ότου αποτινάξουμε τα δεσμά της υποτέλειας και της εξάρτησης και οικοδομήσουμε την απελευθερωμένη Ελλάδα που οραματιζόμαστε, για την εθνική, πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική ανασυγκρότηση της, που της αξίζει.

Οι δυνατότητες υπάρχουν και είναι δοσμένες, αλλά δεν γίνεται χρήση τους, λόγω εξάρτησης, απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις που από δεξιά και αριστερά στην Ελλάδα και το εξωτερικό αγωνίζονται για το χαμό της ως Έθνος και ως Λαός, προσπαθώντας να την κάνουν έρμαιο των αντεθνικών τους επιδιώξεων, στα πλαίσια μιας καταστροφικής πολυπολιτισμικής πολιτικής και παρωχημένης διεθνιστικής αλληλεγγύης, που στηρίζει την εθνικιστική επεκτατική πολιτική των γειτόνων μας και όλων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που απεργάζονται την καταστροφή μας.

Μόνο ένα γνήσιο πατριωτικό κίνημα που συνδυάζει άρρηκτα τα εθνικά με τα κοινωνικά προβλήματα, είναι σε θέση να φέρει την ρήξη και ανατροπή, οδηγώντας την χώρα σε μια δημιουργική πορεία σε όλα τα επίπεδα, υπερασπιζόμενη την εθνική ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα, τη λαϊκή κυριαρχία και την πολιτική και οικονομική δημοκρατία.

Σ’ αυτό το πανεθνικό – παλλαϊκό κίνημα πρέπει να πάρει ενεργό μέρος όλος ο Λαός, με την πεποίθηση ότι Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος, όπως απέδειξε η ιστορία μας!

Για το λόγο αυτό απευθύνουμε κάλεσμα σε όλες τις πατριωτικές δυνάμεις, σε όποιον κοινωνικό χώρο κι αν βρίσκονται, στον κοινό αγώνα για την σωτηρία της πατρίδας!

Νυν υπέρ πάντων ο αγών!

 [1] Παναγιώτης Κονδύλης, Από τον 20ο αιώνα, , εκδ. «Θεμέλιο», Αθήνα 1998, σ. 185

[2] Maurice Allais, Συνέντευξη στην εφημ. «Το Παρόν», 6.9.2009, σ. 26.

[3] Κονστάντσο Πρέβε, «Περνάμε από μια φάση του καπιταλισμού σε μια άλλη», συνέντευξη στην εφημ. «Ελευθεροτυπία, 19.11.2011.