Archive

Posts Tagged ‘ΔΝΤ’

Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς

Ιανουάριος 16th, 2011 5 Σχόλια

[poll id=»4″]

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, ιδρυτικού, ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ (Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος) και του ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος)1

Η σημερινή διαφθορά στην Ελλάδα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Έχεις βαθιές τις ρίζες της στο παρελθόν.

Η σημερινή δραματική κατάσταση της πατρίδας μας είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο απίστευτο και φανταστικό και αν φαίνεται αυτό. Έχω γράψει πολλά βιβλία και πολλές αναλύσεις για να εξηγήσω το φαινόμενο αυτό, αλλά συνήθως βρίσκομαι μπροστά σε ένα απροσπέλαστο τείχος, που έχτισαν οι διαπλεκόμενοι εξωθεσμικοί παράγοντες (οι λεγόμενοι κατά το λαϊκόν «νταβατζήδες», εντός και εκτός Ελλάδας).

Όμως χωρίς την αποκαθήλωση από το βάθρο του, δεν πρόκειται η Ελλάδα να βγει από την βαθιά και πολυποίκιλη κρίση που την διαπερνά σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί σε τελευταία ανάλυση η κρίση δεν είναι πρωταρχικά οικονομική και πολιτική, ή μάλλον δεν είναι καν οικονομική ή πολιτική, αλλά καθαρά πολιτισμική και ακούει στο όνομα «δ ι α φ θ ο ρ ά», δηλαδή κατάπτωση των ηθικών αξιών μιας κοινωνίας.

Αυτήν την διαφθορά καλλιέργησε συνειδητά και επέβαλε πανούργα ο Ανδρέας Παπανδρέου, για να πετύχει την κατάκτηση και τη νομή της εξουσίας, ως αυτοσκοπού.

Το ερώτημα είναι: Είναι δυνατό μια πολιτική προσωπικότητα να μπορεί να προξενήσει γενικά μια τόσο μεγάλη καταστροφή; Η απάντηση: Μόνη της ασφαλώς όχι. Αλλά μόνη της, εφόσον πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα -δεν έχει σημασία προς το καλό ή το κακό- μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και τους συσχετισμούς εκείνους, που θα την οδηγήσουν στην επιτυχία του σκοπού της.2

Οι μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία είχαν αυτή τη δύναμη και τη δυναμική. Σε ένα βαθμό και στο μέγεθος της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια τέτοια προσωπικότητα. Κατάφερε να σαγηνέψει από τη μια και να ελέγξει από την άλλη έναν ολόκληρο λαό και να θεμελιώσει τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις. Ακόμη και τα θετικά μέτρα (π.χ. η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης κ.λπ) χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για την εξυπηρέτηση της μοναδικής του επιδίωξης, δηλαδή της εξουσίας ως αυτοσκοπού. Γι’ αυτό και κάποιος ισχυρίστηκε ότι ή Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα, χωρίς την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Read more…

Μαζί τα φάγατε! Δεν τα φάγαμε κ. Πάγκαλε, μαζί!

Νοέμβριος 8th, 2010 Comments off

Ο «κυρίαρχος» λαός απεφάνθη. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7.11.2010 ο δικομματισμός θριάμβευσε. Τα δύο κόμματα εξουσίας έφθασαν μαζί περίπου το 70% των ψήφων. Δηλαδή τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος.

Θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας κάνοντας αναφορά σε έναν θριαμβευτικό τίτλο, για την ήττα του δικομματισμού, που δημοσιεύει ο Γιώργος Καραμπελιάς στην εφημερίδα «Ρήξη».

Ο επιθανάτιος ρόγχος της μεταπολίτευσης

Στον δήμο της Αθήνας η αποχή ξεπέρασε το 55%, στη Θεσσαλονίκη το 46%, στην Αττική το 45% και στο σύνολο της επικράτειας το 40%, ενώ στην περιφέρεια Αττικής οι «εκλεκτοί» των δύο μεγάλων κομμάτων δεν ξεπέρασαν το 45% και οι δύο μαζί. Παράλληλα, τα άκυρα–λευκά –η ενεργός απόρριψη– έφτασαν το ιστορικό ρεκόρ του 9%! Σύνολο απόρριψης 50%!

Δυστυχώς οι εύλογες ευχές μας δεν αποτελούν ανάλυση της σκληρής πραγματικότητας, την οποία, θέλουμε δε θέλουμε, πρέπει να παραδεχτούμε.

Γι’ αυτό και η δική μου σταθερή θέση: Βλέπω την πραγματικότητα, όπως είναι, δε συμβιβάζομαι μαζί της και προσπαθώ να την αλλάξω.

Αν υπολογίσουμε ότι όσοι απείχαν από τις εκλογές με μέσο όρο 40% ανήκουν κατά μεγάλη πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ, σε μικρότερο ποσοστό στη Νέα Δημοκρατία και το υπόλοιπο είναι οι αδιάφοροι, που δεν νοιάζονται για τίποτε, τότε μπορούμε να πούμε ότι ο το «μονοκομματικό κράτος» του δικομματισμού κατήγαγε περιφανή νίκη, σε αντίθεση με όλες τις επικρατούσες απόψεις, ότι ο δικομματισμός υπέστη ήττα.

Τα δύο τρίτα λοιπόν περίπου της αποχής αποτελούν δυνητικούς ψηφοφόρους των δύο κομμάτων εξουσίας και ενισχύουν αντικειμενικά, είτε το θέλουν είτε όχι οι απέχοντες της κάλπης, τα δύο κόμματα. Ούτε λίγο ούτε πολύ ένα 80% των εκλογέων, εξασφαλίζουν τα κόμματα αυτά, με αυτούς τους υπολογισμούς.

Δεν μπορούμε κάποιον, ο οποίος προτιμά να παίζει τάβλι ή να πίνει άνετα τον καφέ του και να μην πάει να ψηφίσει, να τον χαρακτηρίσουμε συνειδητοποιημένο πολίτη. Η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων ανήκει στην κατηγορία όσων είναι βολεμένοι με το σύστημα και δεν έχουν πρόβλημα, κυρίως οικονομικό ή όσων πιστεύουν ότι στο μέλλον θα βολευτούν, όπως πριν.

Βασικά πρόκειται για τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού που ασπάζεται αυτό το κομματικό κράτος και εγκρίνει, παρά την πανθομολογούμενη «γκρίνια» του την πολιτική των δύο κομμάτων εξουσίας, με μία λέξη την πολιτική του μνημονίου. Ουσιαστική διαφορά των δύο δεν υπάρχει, γι’ αυτό μιλάμε για «μονοκομματικό κράτος» του δικομματισμού. Διαφορά υπάρχει μόνο στην τακτική.

Συνεπώς ο δικομματισμός καλά κρατεί, παρ’ όλη την παγκόσμια και εσωτερική κρίση.

Το τεράστιο ερώτημα που αναφύεται είναι: Πώς εξηγείται ένα τέτοιο φαινόμενο, που είναι αδύνατο να το συλλάβει κανείς με οποιαδήποτε λογική; Και όμως υπάρχει εξήγηση.

Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την απάντησή μας. Read more…

Το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας

Μάιος 2nd, 2010 Comments off

Απάντηση στο: Τις πταίει!, νούμερο 2

Σε προηγούμενο άρθρο μου με τον ανωτέρω τίτλο ανέλυσα εν συντομία τα αίτια της κρίσης,1 όπου επισήμανα ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι κύριοι υπαίτιοι για τη σημερινή κρίση και την κατοχή από το ΔΝΤ είναι τα δύο κόμματα εξουσίας κατά κύριο λόγο, αλλά όχι μόνο.

Τώρα θέλουμε να εξηγήσουμε διεξοδικότερα το φαινόμενο αυτό.

Η κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και την παρακμιακή της πορεία, που καταγράφεται από τη μεταπολίτευση, αλλά κυρίως – για να ακριβολογούμε από το 1981 κι’ εντεύθεν – συνίσταται στο καταναλωτικό μοντέλο που εφάρμοσαν τα κόμματα αυτά και στο οποίο συνέπραξαν και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης, δηλαδή όλες οι πολιτικές, συνδικαλιστικές και πνευματικές δυνάμεις της Ελλάδας. Το καταναλωτικό όμως αυτό μοντέλο προϋπέθετε για να εφαρμοστεί τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, δηλαδή την πλήρη διαφθορά και την καταρράκωση και οποιουδήποτε συστήματος κοινωνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών της κοινωνίας, με τελικό στόχο την καταναλωτική αποκτήνωση της.

Η Ελλάδα είναι σύμφωνα με πιστοποιημένα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης και φυσικά πολύ πέραν αυτής. Η κατάρρευσή της ταυτίζεται με την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Μάλιστα πολλοί περιπαικτικά θεωρούν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης ως το τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, λόγω των ιδίων ή παρεμφερών φαινομένων εκείνου του συστήματος και αυτού που εφάρμοσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ, με τον άκρατο κρατισμό και παρακρατισμό:(μια κρατικοδίαιτη γραφειοκρατική κάστα με τις παραφυάδες της. Ένα κράτος, αν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και όχι για φέουδο, που έγινε παρακράτος της δυναστείας και της ρεμούλας των κομματικών γραφειοκρατιών ηγεσιών και της κάστας των κρατικοδίαιτων σοσιαλφιλελεύθερων πολιτών, με μόνη ιδεολογία τον αδίστακτο ατομικό πλουτισμό σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Read more…