Archive

Archive for the ‘Διάφορα θέματα’ Category

Ο Λάμπον α σο Κάρς

Δεκέμβριος 11th, 2013 Comments off

 Παρουσίαση Παππούς

Ο Λάμπον α σο Καρς

Μάρτιος 22nd, 2013 Comments off

Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ο Λάμπον α σο Καρς

Η Οδύσσεια ενός Ποντίου από τον Καύκασο

Haralambos mikroΤο βιβλίο αυτό, γραμμένο από έναν Έλληνα του Πόντου, αποτελεί μιαν ακόμη αυθεντική μαρτυρία για το βάρος και το βάθος της ελληνικής παρουσίας στην Μ. Ασία, τον Καύκασο, την Ν. Ρωσία και τον Εύξεινο Πόντο.
Γραμμένη λίγο πριν από τον θάνατό του, η σύντομη αυτή αυτοβιογραφία του Χαράλαμπου Βασιλειάδη περιγράφει τις οδυσσειακού χαρακτήρα περιπέτειές του μέχρι να καταλήξει για πέμπτη και τελευταία φορά πρόσφυγας στην ακριτική Φλώρινα.
Σαν κινηματογραφική ταινία τρέχουν τα χρόνια με την ζωή του στον Καύκασο, την παιδική ηλικία, την ξεχωριστής έντασης σχέση με τον πατέρα του, τον πρώτο του έρωτα και την πρώτη φυγή του στα ποντιακά χωριά του Νοβοροσίσκ, όπου η συνάντησή του με τον θείο του Στάθιο αποτέλεσε το τελευταίο στάδιο πριν την οριστική φυγή του από το πατρικό σπίτι για να καταταγεί στον ρωσικό στρατό.
Σε αυτήν την πλέον χαρακτηριστική περίοδο της ζωής του ως Κοζάκος ανθυπολοχαγός, θα ζήσει από τα μέσα τα συγκλονιστικά γεγονότα του ρωσογερμανικού μετώπου, την Οκτωβριανή Επανάσταση και τον ανελέητο αγώνα Λευκών και Μπολσεβίκων μέχρι την επικράτηση των τελευταίων, που τον οδήγησαν στην τελευταία προσφυγιά «μετά από πολλές περιπέτειες με νεκρούς και τραυματίες σε κάθε μεριά που περνούσα και πολλές μεταμφιέσεις», στην Ελλάδα.
Σε αυτό το τελευταίο ουσιαστικά της ζωής του προσόρμισμα θα βρει μόνιμο πλέον καταφύγιο, όπου και θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος του βίου του, όπως λιτά το αποτυπώνει στο τέταρτο μέρος της αυτοβιογραφίας του.
Ένα βιβλίο μνήμης, αλλά όχι μόνον. Μια αυτοβιογραφία που πέρα από την καθαρά προσωπική ιστορία, περιγράφει με τρόπο απλό, βιωματικό και ανεπιτήδευτο μια σημαντική περίοδο που συμπίπτει με την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, αυτού του Έλληνα ακρίτα, ριζωμένου στην περιοχή του Πόντου και του Καυκάσου για περισσότερο από τρεις χιλιετίες.

Για περισσότερες πληροφορίες και παραγγελίες πατήστε εδώ.

Cretalive.gr :: Ελλάδα :: Ο μύθος και η πραγματικότητα για τον Ανδρέα Παπανδρέου

Δεκέμβριος 12th, 2011 Comments off

Ποιος ήταν ο μύθος και ποια η πραγματικότητα;

Από πού ξεκίνησε και που πήγε;

Ποιές ήταν οι θεωρίες του και ποιές οι πράξεις του;

Ποιός ο Ανδρέας και ποιός ο Παπανδρέου;

Cretalive.gr :: Ελλάδα :: Ο μύθος και η πραγματικότητα για τον Ανδρέα Παπανδρέου.

 

Πρόσκληση παρουσίασης βιβλίου

Νοέμβριος 28th, 2011 Comments off

Παρουσίαση βιβλίου

Νοέμβριος 17th, 2011 Comments off

 

Ήχοι ζωντανοί…

Ιούνιος 8th, 2011 Comments off

Το ατίθασο πιάνο του Ρομαντισμού

Τον πιανίστα Λάμπη Βασιλειάδη έχουμε ακούσει αρκετές φορές, τόσο σε ηχογραφήσεις όσο και ζωντανά σε Κέρκυρα και Αθήνα, επισημαίνοντας τις σταθερά εξαιρετικές επιδόσεις του στο βαρύ πιανιστικό ρεπερτόριο του ώριμου Ρομαντισμού. Σε πρόσφατη, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συναυλία της ΚΟΑ υπό τον Βύρωνα Φιδετζή στο Μέγαρο Μουσικής είχαμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε για πρώτη φορά και συνοδευόμενο από ορχήστρα (27/5/2011).

Ερμηνευτής που ψάχνει την εργογραφία, επέλεξε να παίξει το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ.2» του Τσαϊκόφσκι. Πρόκειται για κομμάτι πληθωρικής συναισθηματικής φόρτισης και χειμαρρώδους ρητορείας, στο οποίο το πιάνο αναμετριέται με την ορχήστρα με όμοια ανήμερο μένος όσο και στο διάσημο «αρ.1».

Παίζοντας με περισσό οίστρο και εγρήγορση, ο Βασιλειάδης ηγήθηκε αδιαπραγμάτευτα της εκτέλεσης προσφέροντας μια συναρπαστική ερμηνεία που άξιζε καταφανώς κεντρικότερη, πιο προβεβλημένη θέση στον ετήσιο προγραμματισμό της ΚΟΑ.

Η ανάγνωση διέθετε τις ισορροπίες και τις ιδιότητες που απαιτεί η παρτιτούρα. Ο στιβαρός, λαμπερός ήχος με το ελεγχόμενο, τεράστιο εύρος δυναμικής τού επέτρεψε να αναμετρηθεί άφοβα με την ορχήστρα και αξιοποιήθηκε με καλοζυγιασμένη οικονομία. Υπήρχε επίσης άριστη αίσθηση του δραματικού χρονισμού και της γεμάτης μεταπτώσεις συναισθηματικής θερμοκρασίας της μουσικής. Επιπλέον, ο κατά τόπους δεσπόζων «μπαλετικός» χαρακτήρας της γραφής αναδείχθηκε με το δέον ρυθμικό σφρίγος. Στο σοπενικού χαρακτήρα αργό μέρος ο εκτεταμένος, ένθετος, λυρικός διάλογος πιάνου-βιολιού εκτυλίχθηκε νοσταλγικά, με έμφαση στη μελωδία.

Κατά τ’ άλλα, η συναυλία κάλυψε ασυνήθιστα μεγάλο εύρος ρεπερτορίου. Ξεκίνησε σε ήπιους, λυρικούς τόνους με το τετραμερές συμφωνικό ποίημα «Ψυχή» του Φρανκ. Ο Φιδετζής πρόσφερε μια στρωτή, ευαίσθητων αποχρώσεων ανάγνωση.

Βασιζόμενος κυρίως στα έγχορδα άντλησε από αυτά μαλακό, πτητικό ήχο διαπλάθοντας ωραίες ατμοσφαιρικές εικόνες στις οποίες τον κυρίαρχο τόνο έδιναν η αβίαστη άρθρωση της δράσης και η ρευστή, ενίοτε κυματιστά αρθρωμένη μελωδική φραστική. Κάνοντας άλμα στο απολύτως αντίθετο άκρο του ρεπερτορίου, η βραδιά ολοκληρώθηκε με μια ρυθμικά σφριγηλή, νευρώδη ανάγνωση της «Συμφωνίας σε τρία μέρη» του Στραβίνσκι.

Κοφτή, δυναμικά αρθρωμένη φραστική, καλή ανάδειξη της χαρακτηριστικά μαθηματικής δομής της μουσικής, ασφαλής απόδοση του εγκεφαλικού παιχνιδιού των σύνθετων, εναλλασσόμενων ρυθμών και γενικώς καλές μεμονωμένες συνεισφορές από διάφορα όργανα στοιχειοθέτησαν μια εκτέλεση που «ξύπνησε» το νευρικό σύστημα ενθουσιάζοντας το ακροατήριο. *

Από το άρθρο του Γιάννη Σβώλου, «Για βιολί και βιόλα», Ελευθεροτυπία, Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011