Archive

Archive for the ‘Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών’ Category

Στρατηγική της φθοράς

Ιούνιος 11th, 2011 Comments off

Προς την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών

Αγαπητοί Σπιθίτισσες και Σπιθίτες,
δεν χρειαζόμαστε να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Την στρατηγική της καταπολέμησης ενός σάπιου καθεστώτος την έχουν επεξεργαστεί, συμπυκνώνοντας εμπειρίες όλων των κινημάτων ανατροπής επί αιώνες, επαναστάτες ανατροπής. Υπάρχουν δύο τρόποι: Πρώτον η στρατηγική της φθοράς και δεύτερον η στρατηγική της ανατροπής. Σύμφωνα με την εμπειρία των κινημάτων προηγείται η στρατηγική της φθοράς της στρατηγικής της ανατροπής. Δηλαδή αφού με τη στρατηγική της φθοράς παραλύεις τις αντιστάσεις της αντίδρασης, έρχεται ως ώριμο φρούτο η στρατηγική της ανατροπής. Αυτό εφάρμοζαν όλοι. Ακόμη και η δικτατορία εφάρμοσε τη στρατηγική της φθοράς του τότε αστικούς συστήματος, ώστε να καταλάβει την εξουσία, χωρίς καν αντίδραση και μάλιστα χωρίς αντίδραση των υποτιθέμενα «έμπειρων» αριστερών και προοδευτικών κομμάτων και οργανώσεων. Προηγήθηκε το 1965 για να ακολουθήσει το 1967.
Με αυτή την έννοια η δική μας στρατηγική πρέπει να εφαρμόζει την ίδια στρατηγική.
Συγκεκριμένα αυτά που κάνει τελευταία ο Μίκης ανήκουν στη στρατηγική της φθοράς του συστήματος, που μας καταδυναστεύει. Ο λόγος του στη Θεσσαλονίκη ανήκει αντικειμενικά σ’ αυτή τη στρατηγική, που περιλαμβάνει πολλά στοιχεία, όπως ενημέρωση, γιατί ο κόσμος σηκώθηκε μεν από τον καναπέ, αλλά έχει απόλυτη σύγχυση, δεύτερον την αφύπνιση, τρίτον μια κάποια υποβόσκουσα δυναμική ανατροπής, εφόσον δημιουργηθεί ένα δυναμικό Πανεθνικό και Παλλαϊκό Μέτωπο.
Τώρα συγκεκριμένα. Γνωστοί επαναστάτες είπαν ότι τουλάχιστον για να υπάρχει μια εξελικτική πορεία δυναμικής πρέπει η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών να παράγει ένα πανελλήνιας εμβέλειας γεγονός, που να συνεγείρει τον Έλληνα πατριώτη και να τον συστρατεύει στο Μέτωπο και να αποδιοργανώνει και αποθαρρύνει τους εθνοπροδότες και τους κολαούζους τους.
Μια τέτοια περίπτωση είναι και η απεργία που κήρυξαν για τις 15 Ιουνίου η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Η σωστή στρατηγική μας στην περίπτωση αυτή είναι η άμεση καταγγελία των συνδικαλιστικών εργατοπατέρων και των ενεργειών τους που στόχο έχει πρώτον να δικαιολογήσει τα προνόμιά τους σε βάρος των εργαζομένων και δεύτερον να εκτονώσει το λαϊκό κίνημα των αγανακτισμένων. Πρόκειται πια για καθαρά προδοσία της εργατικής τάξης και των εργαζομένων γενικότερα. Ας μην συνεργούμε κι’ εμείς από αφέλεια ή ηλιθιότητα στα άνομα και πονηρά σχέδιά τους.
Πρέπει να δράσουμε ως εξής και αυτή είναι η πρότασή μου:
Πρώτον να τους καταγγείλουμε, ξεσκεπάζοντάς τους (αν είναι δυνατόν να τους ρίξουμε και μερικά γιαούρτια, γιατί δεν διαφέρουν από τον Πάγκαλο, που έφαγε μερικά γιαούρτια διαίτης) δεύτερον να καλέσουμε τον κόσμο να μην πέσει στη δική τους παγίδα, τρίτον να μην πάει κανείς στην απεργία που κηρύσσουν αυτοί και τώρα και στο μέλλον και τέταρτον να καλέσουμε εμείς Γενική Απεργία των εργαζομένων το βράδυ της ίδιας ημέρας σ’ όλες τις πλατείες της Ελλάδας. Αυτά τα μέτρα νομίζω πως αποτελούν συστατικά μας επαναστατικής στρατηγικής της φθοράς του καθεστώτος της υποτέλειας, στην οποία είναι ενταγμένα τα ελληνικά συνδικάτα γενικά.
Δαμιανός Βασιλειάδης
ΥΓ Πρέπει να επεξεργαστεί κάποιος ιδέες παραγωγικές, που δεν κοστίζουν τίποτε και έχουν ένα καταλυτικό αποτέλεσμα.
Μια ανάλογη στρατηγική πρέπει να αναπτυχθεί και ενάντια στα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης, όπως ο εκδοτικός οίκος Αλαφούζου, για να συνετιστούν. Γιατί όσο βλέπουν ότι δεν ζημιώνει το κεφάλαιό τους, τόσο τάσσονται εναντίον της πατρίδας μας, χρησιμοποιώντας την ως εμπόριο για να κερδοσκοπούν στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, υπηρετώντας ίδια και ξένα συμφέροντα.
Θα πρέπει συνεπώς να καταρτιστεί ένα ενιαίο στρατηγικό πρόγραμμα με συνέπεια και συνέχεια, ως μέρος της στρατηγικής της φθοράς, πριν από το τελικό χτύπημα. Ο Έλληνας πολίτης πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να ανατρέψει τα πάντα, αρκεί να ενταχθεί σε ένα Πανεθνικό Παλλαϊκό Μέτωπο που θα του εμπνέει εμπιστοσύνη.

Για όλα αυτά χρειάζεται: Πρώτον Οργάνωση, δεύτερον Οργάνωση και τρίτον Οργάνωση, δηλαδή μια συλλογική φυσική ηγεσία από τα κάτω, η οποία θα είναι η μόνη ικανή να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, η οποία δημιουργείται με συγκεκριμένες, δεσμευτικές για όλους, πράξεις.

Η εμπιστοσύνη τέλος είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεις. Αρκετά προδόθηκε αυτός ο λαός ανά τους αιώνες.

 

Η φιλοσοφία και οι βασικές αρχές της οργάνωσης

Μάιος 4th, 2011 Comments off

1. Εισαγωγή


Για όλα τα θέματα πρέπει να προσδιορίζουμε τις έννοιες – κριτήρια που καθορίζουν τις εκτιμήσεις και τις αποφάσεις μας. Συνιστούν και αποτελούν την προϋπόθεση κάθε οργανωμένου, ουσιαστικού και εποικοδομητικού διαλόγου.

Αυτές, αφού σαφώς καθοριστούν και γίνουν κοινά αποδεκτές, μπορούν να αποτελέσουν αφετηρία και συγχρόνως πυξίδα, για την όποια οργανωτική προσπάθεια, που μπορεί να εγγυηθεί με τη σειρά της την επιτυχία του στόχου.

Ο καθορισμός των κριτηρίων είναι ένα εκ των ων ουκ άνευ προαπαιτούμενο για κάθε δράση των ανθρώπων, που θέλει να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα. Αν τα κριτήρια είναι λάθος, τότε σαφώς λάθος θα είναι και το αποτέλεσμα.

Χωρίς τον καθορισμό των κριτηρίων, που είναι ένα φιλοσοφικό πρόβλημα αντίληψης, βασικά θέμα κοσμοθεωρίας, πώς δηλαδή οραματίζεσαι (ιδεολογία) την κοινωνία και με ποιο τρόπο (οργάνωση) θέλεις να την οικοδομήσεις, για να πετύχεις την πραγματική της απελευθέρωση, κάθε προσπάθεια είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία. Θα οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς διέξοδο.

Η εμπειρία μας αναγκάζει να το τονίσουμε κατά κόρον, για να γίνει συνείδηση.

Εκτός από τις βασικές ιδεολογικές αρχές, που έχουν διατυπωθεί και δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης, υπάρχει το ανοιχτό θέμα της οργανωτικής δομής και λειτουργίας των Σπιθών, για να μιλήσουμε συγκεκριμένα για τις Σπίθες.

Όπως είναι φυσικό τα ιδεολογικά και οργανωτικά προβλήματα δεν τα ανακαλύπτουμε τώρα. Έχουν απασχολήσει χιλιάδες κόμματα, οργανώσεις και προσωπικότητες, από τότε που υπάρχει ανθρωπότητα. Δεν θα ανακαλύψουμε εμείς τώρα την πυρίτιδα!

Συνήθως σε θέματα ιδεολογίας και οργάνωσης ανατρέχουμε για βοήθεια σε προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας, που τόσο στη θεωρία, όσο και στην πράξη, έχουν ζυμωθεί με αυτά τα προβλήματα, συμπυκνώνοντας εμπειρίες αιώνων.

Μία απ’ αυτές τις προσωπικότητες είναι και ο μεγάλος επαναστάτης Λένιν.

Θέλουμε να τονίσουμε ότι ο Λένιν όλη αυτή την πολιτική, θεωρητική και οργανωτική θεωρία συμπύκνωσε σε δύο φράσεις.

Η μία αφορά τη θεωρία – ιδεολογία (διακηρυγμένες αρχές) και η άλλη το οργανωτικό πρότυπο.

Για την ιδεολογία είχε πει το περίφημο: «Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν μπορεί να υπάρξει επαναστατικό κίνημα» και η άλλη: «Στην πάλη του για την εξουσία το προλεταριάτο δεν έχει κανένα άλλο όπλο εκτός από την οργάνωση».

Αυτές οι δύο αρχές αποτελούν τους κατευθυντήριους άξονες κάθε κινήματος, επαναστατικού ή μη. Ισχύουν εν είδη αξιωμάτων. Και δεν ισχύουν μόνο για το προλεταριάτο, αλλά για κάθε κίνημα θα λέγαμε, για κάθε οργανωμένη συλλογική δουλειά και φυσικά και για την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών.

Στο πρώτο πρόβλημα, δηλαδή στο πρόβλημα της ιδεολογίας, ο Μίκης, με τη διακήρυξή του και τις συμπληρωματικές του ομιλίες, ξεκαθάρισε το θέμα, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα παρερμηνείας. Η ιδεολογία μας, είπε ο Μίκης, είναι πατριωτική (Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Πατριωτική Αναγέννηση), με ότι κι’ αν εμπεριέχει η έννοια αυτή.

Όποιος λοιπόν εντάσσεται αυτοβούλως στην Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών έχει να κάνει ελεύθερα την επιλογή του. Κανείς δεν τον αναγκάζει. Είτε αποδέχεται αυτή την αρχή και αγωνίζεται μέσα στις γραμμές των Σπιθών, είτε απέχει, γιατί δεν τον εκφράζει η πατριωτική ιδεολογία. Οι εθνομηδενιστές για παράδειγμα δεν έχουν θέση στην Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών. Read more…

Συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη

Απρίλιος 5th, 2011 Comments off


Fast Tube

Fast Tube by Casper


Fast Tube

Fast Tube by Casper


Fast Tube

Fast Tube by Casper

 

 

Το δίλημμα του Γιώργου Παπανδρέου: Υποταγή στην Τουρκία ή το Ισραήλ;

Μάρτιος 18th, 2011 Comments off

Πολλοί αναλυτές, αναφερόμενοι στην ακατανόητη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μιλούν για ανεπάρκεια, για λάθη, για παραλήψεις, για ανικανότητα κ.λπ., θεωρώντας ότι η πολιτική που ακολουθεί ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν έχει σχέση με μια συνειδητή πολιτική σχεδιασμένης υποτέλειας και εξυπηρέτησης συμφερόντων που αποφασίζονται από εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας και κυρίως από την «φίλη και σύμμαχο» Αμερική.

Βασικά πρόκειται για την εφαρμογή συγκεκριμένων εντολών που στο παρόν στάδιο αλληλοσυγκρούονται μεταξύ τους. Εξ’ ου και το δίλημμα του πρωθυπουργού.

Για να το διατυπώσουμε απλά και κατανοητά. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση, εξαπατώντας συνειδητά τον ελληνικό λαό, για να εφαρμόσει τα γεωστρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ, με στόχο τον πλήρη έλεγχό της. Ο έλεγχος αυτός είναι δυνατός μόνο, αν η Ελλάδα γίνει προτεκτοράτο της περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης που ακούει στο όνομα Νέο – Οθωμανική Τουρκία.

Η πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση στην οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό, την άμυνα, το μεταναστευτικό, την εξωτερική πολιτική και σε οποιοδήποτε άλλο τομέα, κυρίως απέναντι στην Τουρκία, υπηρετεί αυτόν τον στρατηγικό στόχο. Το σχέδιο αυτό υλοποιείται σταδιακά και μελετημένα ώστε να μη γίνει απόλυτα συνείδηση από τους Έλληνες «Νεοραγιάδες», που η διαφθορά, που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, έχει αλλοτριώσει. Η αλλοτρίωση αυτή οφείλεται φυσικά στην καταναλωτική «αποκτήνωση» του Έλληνα που προώθησαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις με δανεικά. Read more…