Archive

Archive for the ‘Γερμανικές Επανορθώσεις’ Category

Ομιλία στις επετειακές εκδηλώσεις στις 7 Απριλίου 2017

Απρίλιος 7th, 2017 Comments off

Ομιλία του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα στις επετειακές εκδηλώσεις στις 7 Απριλίου 2017, στους μαρτυρικούς Πύργους Εορδαίας

Σεβαστοί εκπρόσωποι της Εκκλησίας, αξιότιμοι εκπρόσωποι της  πολιτείας, αξιότιμε πρόεδρε των Πύργων, αγαπητοί συμπατριώτες,

Στον περίφημο Επιτάφιό του ο Περικλής, που ομολογουμένως αποτελεί διαχρονικά μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς για δημοκρατία, ελευθερία και δικαιοσύνη, ξεκινάει όχι τυχαία με τα εξής λόγια που έχουν την επικαιρότητά τους και σήμερα: «Άρξομαι δε από των προγόνων πρώτον, δίκαιον γαρ αυτοίς και πρέπον δε άμα εν τω τοιώδε, την τιμήν ταύτην της μνήμης δίδοσθαι». Τουτέστιν: Θα αρχίσω πρώτα από τους προγόνους. Γιατί είναι δίκαιον και ταιριάζει συγχρόνως σε περίπτωση όπως η σημερινή να απευθύνεται αυτή η τιμή της ανάμνησης σ’ αυτούς.

Βέβαια στην περίπτωσή μας δεν πρόκειται για πεσόντες στο πεδίο της μάχης, όπως τότε- και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά-, αλλά για αθώα θύματα μιας πρωτοφανούς φρικώδους εγκληματικής ενέργειας, που δεν έχει σχέση με πολεμική αντιπαράθεση, ή με συμμορίτες, όπως προσχηματικά και απαξιοτικά θέλει να τα παρουσιάζει πάντα η γερμανική προπαγάνδα.

Έκτοτε η παράδοση επιβάλλει να λαμβάνει χώρα ο επιτάφιος έπαινος στους νεκρούς.

 Εάν για έναν άνδρα όπως ο Περικλής ήταν εύκολο να αποτίσει τον ενδεδειγμένο φόρο της τιμής στους προγόνους, η πρόκληση έκτοτε για τους επιγόνους είναι ένα πολύ βαρύ φορτίο, γιατί οποιοσδήποτε επιτάφιος δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί επάξια στην απόδοση τιμής στους νεκρούς, όπως αυτή του Περικλή.

Έχοντας συνείδηση αυτής της πραγματικότητας ανταποκρίνομαι σήμερα σ’ αυτό το καθήκον, ζητώντας την κατανόησή σας για το γεγονός ότι κανένας επιτάφιος λόγος δεν μπορεί να εκφράσει στην κυριολεξία το νόημα της θυσίας των αδικοχαμένων νεκρών μας, τους οποίους προσπαθούμε να τιμήσουμε σήμερα. Ούτε η ψυχρή λογική ούτε η αχαλίνωτη φαντασία είναι σε θέση να περιγράψει το ειδεχθές έγκλημα.

Το σημαντικό είναι ότι αυτή η απότιση φόρου τιμής περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά και όλα τα άλλα εγκλήματα, που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία στην Ελλάδα, γιατί το ολοκαύτωμα των Πύργων είναι αντιπροσωπευτικό και όλων των άλλων ολοκαυτωμάτων της Ελλάδας κατά την διάρκεια της κατοχής. Η Ελλάδα στην πραγματικότητα ήταν ολόκληρη ένα ολοκαύτωμα. Μην ξεχνάμε ότι τα θύματα ανέρχονται σε 1.106.922 ή στο 13% του πληθυσμού τότε, όταν η Ελλάδα το 1940 αριθμούσε 7.344.860 κατοίκους.

Ο φόρος αίματος είναι απερίγραπτος. Αυτός ο αριθμός αναγράφεται στη Μαύρη Βίβλο, που εξέδωσε το Εθνικό Συμβούλιο διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.[1]

Η σφαγή στους Πύργους και η ολοκληρωτική πυρπόληση και καταστροφή του χωριού μετά και από λεηλασία έλαβε χώρα ως γνωστόν από τις 22 έως 24 Απριλίου 1944.

Στους Πύργους Εορδαίας και στο γειτονικό Μεσόβουνο διαπράχθηκε, ίσως, το ειδεχθέστερο ναζιστικό έγκλημα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Τα γερμανικά στρατεύματα και οι, κατ’ όνομα, Έλληνες συνεργάτες τους (του δωσιλογικού «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», η ομάδα του διαβόητου Πούλου κ.α.), εκτελώντας την εκκαθαριστική επιχείρηση «Μαγιάτικη Καταιγίδα» βύθισαν στο πένθος τα χωριά Πύργοι, Μεσόβουνο, Σέλι, Άνω και Κάτω Γραμματικό, Μεταμόρφωση, Άγιος Παύλος, Ροδοχώρι, Αγία Φωτεινή, Ερμακιά και άλλα χωριά και οικισμούς γύρο από το Βέρμιο. Εκδικήθηκαν για την αντίσταση ενός λαού που αγωνίζεται ανέκαθεν για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη. Για το λόγο αυτό δολοφόνησαν, λεηλάτησαν κι έκαψαν, αφήνοντας πίσω τους, κυριολεκτικά, κρανίου τόπο. Η άλλοτε κραταιά Κατράνιτσα (σήμερα Πύργοι) δοκιμάστηκε σημαντικά καθώς όλη η κωμόπολη καταστράφηκε ολοσχερώς και θανατώθηκαν από τον γερμανικό στρατό συνολικά 350 κάτοικοι. Κι όμως οι υπεύθυνοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Read more…

Οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Φεβρουάριος 9th, 2015 Comments off

Το ζήτημα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα αποτελεί ζήτημα ηθικό, νομικό, πολιτικό, ιστορικό. Το ζητούμενο εξακολουθεί να είναι η έμπρακτη απόδοση δικαιοσύνης για τα φοβερά εγκλήματα του Γ’ Ράιχ κατά της διάρκεια  κατοχής της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ικανοποίηση που απαιτεί η υλική αποζημίωση, επανόρθωση, αποκατάσταση.

Συνοπτικά οι διεκδικήσεις της Ελλάδας είναι οι ακόλουθες:

1. Οι επανορθώσεις για τις υλικές καταστροφές, λεηλασίες και αρπαγές των υποδομών της χώρας κατά τη διάρκεια της κατοχής. Σύμφωνα με απόφαση της Διασυμμαχικής Επιτροπής του 1946, η Γερμανία οφείλει να πληρώσει στην Ελλάδα, 7,1 δισ. δολάρια, σε τιμές του 1938. Με επίσημα στοιχεία της Τράπεζας την Ελλάδας, το ποσό αυτό ανέρχεται σε 108,43 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους.

2. Το κατοχικό δάνειο, που αναγκάστηκε η Εθνική Τράπεζα να συνάψει με την Ιταλία και Γερμανία στις 14.3.1942. Το δάνειο αυτό ανερχόταν στο ποσό των 3,5 δισ. δολαρίων σε τιμές του 1938. Σήμερα, ανέρχεται στα 56 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους, σύμφωνα πάλι με εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδας.

Με συμφωνηθείσες τροποποιήσεις και την υπογραφή της κατοχικής κυβέρνησης το δάνειο αυτό μετατράπηκε από αναγκαστικό σε συμβατικό ιδιωτικού δικαίου με υποχρέωση της Γερμανίας να το εξοφλήσει. Μάλιστα ο ίδιος ο Χίτλερ άρχισε την εξόφλησή του το 1943.

Νεότερα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους ανεβάζει το συνολικό ποσό των επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου στα 332 δις ευρώ περίπου.

3. Οι αποζημιώσεις για τα θύματα και τους συγγενείς των θυμάτων. Υπάρχει μόνο η διεκδίκηση των θυμάτων και των συγγενών των θυμάτων του Διστόμου, με απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που επικύρωσε και ο Άρειος Πάγος το 2000, η οποία ανέρχεται στο ποσό των 28 εκατομμυρίων ευρώ. Όμως δεν επικυρώθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης, βάσει μιας παρωχημένης διατάξεως του κώδικα πολιτικής δικονομίας (άρθρο 923), που δίνει το δικαίωμα στον εκάστοτε υπουργό Δικαιοσύνης να εγκρίνει ή απορρίπτει τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου.

4. Οι πολιτιστικοί θησαυροί. Η καταγεγραμμένη λεηλασία, καταστροφή και κλοπή των πολιτιστικών θησαυρών της Ελλάδας,

Μετά τον πόλεμο η Γερμανία έπρεπε να πληρώσει για τα εγκλήματά της. Παρ’ όλα αυτά, με τη Συνθήκη του Λονδίνου, το 1953, ανεστάλη κάθε υποχρέωσή της, κατόπιν αιτήματός, της για καταβολή αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή Συνθήκης ειρήνης.

Το 1990, με τη Συμφωνία 2+4,  που επέχει την ισχύ συνθήκης ειρήνης, επισφραγίστηκε η επανένωση της Γερμανίας. Από την στιγμή εκείνη έπρεπε να εκπληρώσει η Γερμανία τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα.

Χωρίς την αναστολή πληρωμής των αποζημιώσεων, η Γερμανία θα είχε χρεοκοπήσει. Συνεπώς, το γερμανικό “οικονομικό θαύμα” οφείλεται, και στην ανοχή των Ελλήνων, που τότε αποδέχτηκαν να παραιτηθούν εν μέρει από τα επιδικασθέντα σε αυτούς ποσά, ενώ, από την άλλη, συμφώνησαν να αναβληθεί και η πληρωμή των υπολοίπων, μέχρις ότου η Γερμανία ανακάμψει πλήρως οικονομικά, οπότε  και θα μπορούσε πλέον να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα.

Το παρασκήνιο για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Δεκέμβριος 1st, 2014 Comments off

Γερμανικές αποζημιώσεις. Ομιλία στο Σύνταγμα.

Ιούνιος 19th, 2011 Comments off

Σάββατο, 18.6. 2011, ώρα 8.30 μ.μ., ύστερα από πρόσκληση των 300 της Πλατείας (http://www.300ellines.com/)

Αγαπητοί φίλες και φίλοι,

Αποδέχτηκα την πρόσκληση των 300 της πλατείας που μας θυμίζει κάποιες άλλες εποχές, όπου κατάφεραν να περάσουν οι βάρβαροι τελικά. Τώρα όμως δεν πρόκειται να περάσουν. Η καρδιά της Ελλάδας χτυπά στις πλατείες. Η συνείδηση των Ελλήνων βρίσκεται στις πλατείες.

Έξω από τη Βουλή 1

Εικόνα 1 από 3

Θέλω να μιλήσω εδώ πέρα για να πω μερικές αλήθειες που για πολλούς και διάφορους λόγους δεν τολμά κανείς να αποκαλύψει. Όμως όπως λέει και το Ευαγγέλιο: «Και γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».1

Ο προλαλήσας καλώς αναφέρθηκε και τόνισε ως ύψιστο εθνικό θέμα, το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και φυσικά δεν είναι το μόνο.

Η κρίση που διέρχεται με τόσο δραματικό και πρωτοφανή τρόπο η πατρίδα μας δεν είναι στην ουσία και κατά κύριο λόγο οικονομική.

Είναι κυρίως και χωρίς περιστροφές εθνική. Γιατί τι να την κάνω την οικονομία, αν δεν έχω πατρίδα;

Γι’ αυτό όσοι πιστεύουν ότι το πρόβλημα της Ελλάδας λύνεται με την αύξηση των μισθών και συντάξεων εξαπατούν τον ίδιο τους τον εαυτό και υπηρετούν χωρίς να το θέλουν την κυβερνητική πολιτική, που υποτίθεται προσπαθεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας προς όφελος δήθεν της πατρίδας μας, για την οποία φυσικά χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

Είμαστε αναμφίβολα χώρα υπό κατοχή. Και αυτό είναι το πρόβλημα. Κινδυνεύει η εθνική μας ανεξαρτησία. Κινδυνεύει η Λαϊκή Κυριαρχία, Κινδυνεύει η Δημοκρατία, Κινδυνεύει η ύπαρξη του ελληνικού έθνους. Πολύ σωστά διαλαλείται το σύνθημα: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το 73».

Κατοχή από επίορκους πολιτικούς και πολιτικές παρατάξεις που κατέλυσαν το σύνταγμα, τη δημοκρατία και τις δημοκρατικές ελευθερίες, τις οποίες επικαλούνται εναντίον των Ελλήνων πολιτών υποκριτικά. Και το κάνουν εν πλήρη συνείδηση. Δεν κάνουν λάθη, ούτε είναι αφελείς, ούτε ανίκανοι.

Δεν είναι η Βουλή, ούτε η Δημοκρατία, που θέλουν δήθεν να καταλύσουν οι αγανακτισμένοι πολίτες, αλλά οι επίορκοι πολιτικοί. Αυτοί που μας οδήγησαν στην καταστροφή και τώρα θέλουν να μας σώσουν. Δεν είναι σωστό ακόμη να γενικεύουμε.

Πρόκειται βασικά για μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που σε αγαστή σύμπνοια με δυνάμεις εντός και εκτός Ελλάδας οδήγησαν τον ευλογημένο αυτό τόπο στο χείλος της καταστροφής.

Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους δήθεν υπέρ του έθνους, της πατρίδας, της δημοκρατίας, ενώ στην ουσία ξεπουλούν τα πατρίδα μας, γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία ως αυτοσκοπός και τα πολλαπλά και ποικίλα προνόμια που τους προσφέρει.

Από το 1985 και όχι το 1989, όπως ισχυρίζεται ο κ. Κώστας Μπέης, η Ελλάδα δεν είχε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, σύμφωνα με δήλωση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας.

Γνώριζαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις ανεξαιρέτως το έγκλημα, ότι δηλαδή ζούμε με δανικά, τρώγοντας το ψωμί των παιδιών μας και υποθηκεύοντας το μέλλον τους.

Όμως καμία δεν αντέδρασε. Όλοι ζητούσαν περισσότερους μισθούς και συντάξεις, για να ικανοποιήσουν το εγωιστικό καπιταλιστικό υπερκαταναλωτικό μοντέλο της αποκτήνωσης με δανεικά.

Το κομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με τις δυνάμεις της Αριστεράς που ενσωματώθηκε στο καταναλωτικό μοντέλο της λογικής της παγκοσμιοποίησης και της Νέας τάξης, επέπεσε επάνω στο κράτος και το καταλήστευσε.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες πολίτες, που δεν νοιάζονται μόνο για το πορτοφόλι τους, αλλά και για την πατρίδα τους ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία των ιμπεριαλιστικών κύκλων και κυρίως των ΗΠΑ και της Γερμανίας, πρώτον για να παραδώσει την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία και την Ήπειρο στους γείτονές μας δια της διολισθήσεως, δηλαδή ντε φάκτο, δεύτερον για να ξεπουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας κοψοχρονιάς, τρίτον για να μεταβάλει την Ελλάδα σε μια πολυπολιτισμική, πολυφυλετική και πολυεθνική χώρα. Γι’αυτό και ο σχεδιασμένος και μεθοδευμένος εποικισμός της μέσω της Τουρκίας2 και τέταρτον για να την υπαγάγει ως προτεκτοράτο στη Νέο – Οθωμανική Τουρκία, για να την ελέγχει.

Γιατί όπως είπε ο ιστορικός της Αριστεράς Νίκος Σβωρόνος ο Έλληνας έχει την αντιστασιακή φύση μέσα του και συνεπώς δεν υποτάσσεται εύκολα. Ας θυμηθούμε και το τραγούδι, που εκφράζει εύγλωττα τη φύση του Έλληνα: «Τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις εκεί που πάει να σβήσει..». Απόδειξη η Κίνηση Αγανακτισμένων Πολιτών. Κάποιος λοιπόν πρέπει να τον ελέγχει. Ο ρόλος αυτός ανατέθηκε από τις ΗΠΑ και τους «άσπονδους φίλους και συμμάχους μας» στη Νέο – Οθωμανική Τουρκία.

Πρέπει να λέμε κάποιες αλήθειες και ας πονούν.

Το πρόβλημα βασικά δεν είναι στην ουσία του ούτε οικονομικό ούτε πολιτικό, αλλά καθαρά πρόβλημα πολιτιστικής παρακμής αυτού του τόπου, γιατί και ο ελληνικός λαός δεν αντέδρασε, αλλά υιοθέτησε αυτό το σύστημα και – όπως ξέρουμε -ο «σιωπών δοκεί συναινείν.

Υπάρχει ένα αρχαίο ρητό που λέει: «Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν» και μια παροιμία που σπάει κόκαλα, ότι δηλαδή, «όταν η σύζυγος (δηλαδή το πολιτικό σύστημα) αμαρτάνει ο σύζυγος (δηλαδή ο ελληνικός λαός) δεν είναι αναμάρτητος».

Όμως όλα αυτά τελείωσαν, όταν επιτέλους εξεγέρθηκαν οι αγανακτισμένοι και αποφασισμένοι πολίτες ενάντια στους αχρείους της εξουσίας.

Αν τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή που αφυπνιστήκαμε, δεν τους εμποδίσουμε, μας περιμένει, ως Ελληνισμός, όχι μόνο η οικονομική καταστροφή, αλλά ο πλήρης αφανισμός μας από προσώπου γης.

Αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό ότι το μπλοκ εξουσίας που προέκυψε μετά την εποποιία του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, και εξ’ αυτού του γεγονότος, ήθελε να κρύψει και αποσιωπήσει τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Η Ελλάδα και αυτό δεν είναι γνωστό, λόγω δωσιλογισμού πολλών κυβερνήσεων και της υποτέλειας όλων, έχει, μετά από τους Εβραίους, τα περισσότερα θύματα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

13.5% έχασε ο ελληνικός λαός, ενώ αντιστοίχως η Ρωσία 10% και η Πολωνία 8%. Κανένας δε μιλάει γι’ αυτό.

Έχουμε 89 ανεγνωρισμένα ολοκαυτώματα και βασικά ολόκληρη η Ελλάδα υπήρξε ένα ολοκαύτωμα.

Και όμως η πατρίδα μας είναι η μοναδική χώρα που δεν πήρε αποζημιώσεις από τους Γερμανούς, οι οποίοι ισχυρίζονται ασυστόλως, όπως όλοι γνωρίζουμε, ότι δήθεν μας χαρίζει χρήματα του Γερμανού φορολογούμενου πολίτη, ενώ ακόμη και σήμερα, όπως και κατά την κατοχή, κερδοσκοπεί εις βάρος μας με το πιο βάναυσο τρόπο, θέλοντας επιπλέον ίσως από εκδίκηση να μας διαλύσει, όπως ήθελε και ο Χίτλερ κατά τη διάρκεια της κατοχής, τώρα βέβαια με άλλα μέσα.

Η Γερμανία για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι οφείλει στην Ελλάδα τις εξής αποζημιώσεις, που περιλαμβάνονται συνοπτικά σε ψήφισμα του 9ου Συνεδρίου του «Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα»:

Σας διαβάζω το ψήφισμα:

Το Εθνικό Συμβούλιο

Διαπιστώνει ότι η Γερμανία εξακολουθεί να οφείλει στην Ελλάδα:

1. Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που άρπαξαν οι δυνάμεις κατοχής από τα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και από παράνομες ανασκαφές.

2. Τις επανορθώσεις για τις καταστροφές στις υποδομές κατά τη διάρκεια της κατοχής, δηλαδή προς το Δημόσιο, ύψους 7,1 δισ. δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938. Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισ. Ευρώ, χωρίς τόκους.

3. Το κατοχικό δάνειο, ύψους 3,5 δισ. Δολαρίων (αγοραστικής αξίας 1938). Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, το ποσό ανέρχεται σήμερα σε περίπου 54 δισ. Ευρώ, χωρίς τόκους.

Επιπλέον, οφείλει να αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων των 89 τουλάχιστον μαρτυρικών πόλεων και χωριών καθώς και όλων των θυμάτων των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Γνωρίζει ότι τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφονται.

Αξιώνει από την Ελληνική Κυβέρνηση να πράξει το ιστορικό της χρέος και να απαιτήσει, επιτέλους, από τη Γερμανία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Καλεί τη Γερμανική Κυβέρνηση να πάψει να υπεκφεύγει, διαδίδοντας ψευδώς ότι τάχα έχει πληρώσει στο παρελθόν ή ότι δεν οφείλει τίποτα. Η καταβολή των αποζημιώσεων στην Ελλάδα είναι αναγκαία προϋπόθεση για να γυρίσει οριστικά η μαύρη σελίδα του ναζισμού και για να προχωρήσουμε, με αλληλεγγύη και ανθρωπιά, προς ένα κοινό δημοκρατικό ευρωπαϊκό μέλλον.

Καλεί τους θεσμικούς εκπροσώπους του Ελληνικού Λαού, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τη Βουλή, τα Κόμματα, τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, να ασκήσουν την επιρροή τους προς την Κυβέρνηση ώστε να τεθεί τέρμα στην προσβλητική αδικία σε βάρος του Λαού και της Χώρας.

Καλεί, τέλος, τον Ελληνικό Λαό, και ιδιαίτερα τη νεολαία, εφ’ όσον η Κυβέρνηση και οι θεσμικοί του εκπρόσωποι αδρανούν, αδυνατούν ή δεν επαρκούν, να κάνει τον αγώνα μας δική του υπόθεση, να πυκνώσει τις τάξεις του Εθνικού Συμβουλίου ώστε να μην μπορεί κανείς πια να αγνοεί τη φωνή μας μέχρις ότου δικαιωθούμε!

Αν συνυπολογίσουμε τα ποσά αυτά με τους τόκους τότε η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα πάνω από ένα τρισεκατομμύριο.

Στα ανωτέρω που περιλαμβάνονται στο ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου δεν υπολογίζονται τα θύματα της κατοχής. Πώς να αποτιμηθεί η ζωή των ανθρώπων σε χρήμα; Δεν είναι δυνατόν. Σε μια προσπάθεια αποτίμησης που έγινε σε συνέδριο του Εθνικού Συμβουλίου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο το 2005 αποδείχτηκε ότι το ποσό που μας οφείλει η Γερμανία, αν υπολογίσουμε τα θύματα, που υπερβαίνουν το 1.106.922, είναι ασύλληπτο, σύμφωνα με υπολογισμούς του Εθνικού Συμβουλίου που περιλαμβάνονται στη Μαύρη Βίβλο της κατοχής.

Δικαιολογημένα μιλάμε σήμερα για κατοχή της πατρίδας μας, όπως ακριβώς την εκφράζει το σύνθημα: «Ψωμί, Παιδεία, ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το 73». Απόδειξη περίτρανη το νέο αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υπέγραψε η δωσιλογική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Γιατί τι είναι το μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνησή του, αν δεν είναι αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, με τη διαφορά ότι το αναγκαστικό αυτό δάνειο δεν επεβλήθη από τη Γερμανία και την Ιταλία, αλλά υπεγράφη από την ίδια την ελληνική εντός εισαγωγικών κυβέρνηση.

Ένα μικρό παράδειγμα υποτέλειας και εξάρτησης αποτελεί και η περίπτωση του Διστόμου, όπου παρουσιάζεται ανάγλυφη η ενδοτική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010 αντιμετωπίσαμε το σοβαρότατο θέμα της δίκης μεταξύ της Γερμανίας και Ιταλίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Όπως είναι γνωστό μετά την εγκληματική συμπεριφορά τους τέως Προέδρου του Αρείου Πάγου Στέφανου Ματθία, ο οποίος κατ΄ εντολή της κυβέρνησης Σημίτη μεθόδευσε την ανατροπή της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που έχει δεχθεί εν μέρει (δηλαδή μόνον ως προς την ψυχική οδύνη) την αγωγή των κατοίκων του Διστόμου κατά του Γερμανικού Δημοσίου και την επέτυχε με παραπομπή όμοιας υπόθεσης κατοίκων του Λιδωρικίου στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο με πλειοψηφία μιας μόνο ψήφου έκρινε α) ότι η Γερμανία έχει το δικαίωμα της ετεροδικίας και επομένως τα Ελληνικά Δικαστήρια δεν έχουν αρμοδιότητα να δικάζουν αγωγές κατά του Γερμανικού Δημοσίου και β) ότι τα θύματα της Γερμανικής Κατοχής δεν έχουν ατομικό δικαίωμα αγωγής, αλλά οι αποζημιώσεις τους είναι θέμα διακρατικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες ουδέποτε έγιναν και όπως πάνε τα πράγματα ουδέποτε θα γίνουν διότι κάποτε θα παραγραφούν.

Κατόπιν αυτών, ο αείμνηστος Σταμούλης που είχε πετύχει την έκδοση ευνοϊκών αποφάσεων του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς, του Εφετείου Αθηνών και της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αντιμετωπίζοντας άρνηση του έλληνα Υπουργού Δικαιοσύνης να παράσχει άδεια κατάσχεσης Γερμανικής Περιουσίας στην Ελλάδα, βάσει του νόμου 923 της πολιτικής δικονομίας, κατέφυγε στην Ιταλία, όπου κατέσχεσε ακίνητο της Γερμανίας στη λίμνη Κόμο (βίλα Βιγόνι), γιατί σύμφωνα με το άρθρο 44 της Ευρωπαϊκής Ένωσης απόφαση ενός Δικαστηρίου μέλους της Ένωσης είναι εκτελεστή σε όλες τις χώρες της.

Όπως ήταν επόμενο η Γερμανία ζήτησε την ακύρωση αυτής της κατάσχεσης από τα ιταλικά δικαστήρια όλων των βαθμών τα οποία από το Πρωτοδικείο της Φλωρεντίας μέχρι τον Άρειο Πάγο της Ιταλίας, απέρριψαν την ένσταση της Γερμανικής ετεροδικίας και η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να καταφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Η υπόθεση εκκρεμεί στο Διεθνές Δικαστήριο.

Σε περίπτωση που το Διεθνές Δικαστήριο αποφασίσει υπέρ της ετεροδικίας, δηλαδή δικαιώσει τη Γερμανία, σταματούν πια οριστικά οι νομικές διεκδικήσεις των θυμάτων και των συγγενών των θυμάτων.

Παραμένουν όλα τα άλλα θέματα ανοιχτά. Μόνο όμως μια ελληνική κυβέρνηση που σέβεται τους Έλληνες πολίτες και δεν είναι υποτελής μπορεί να ζητήσει όλες τις άλλες υποχρεώσεις της Γερμανίας και η τελευταία αρνηθεί υπάρχουν κα τα Διεθνή Δικαστήρια για να αναγκάσουν την Γερμανία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα.

Αυτό το καθήκον δεν μπορούν να επιτελέσουν κυβερνήσεις υποτέλειας. Γι’ αυτό πρέπει ο ελληνικός λαός να τις στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, παρέα με τους εφιάλτες, τους δωσίλογους και τους κουίσλιγκς.

1 Κατά Ιωάννην, 8: 32-33.

2 Βλ. εμπεριστατωμένη ανάλυσή μου για τη λαθρομετανάσευση στο ιστολόγιό μου.

Και μερικές ερωταπαντήσεις:


Fast Tube

Fast Tube by Casper


Fast Tube

Fast Tube by Casper

Το μήνυμα του Διστόμου στις Γερμανικές αποζημιώσεις

Ιούνιος 4th, 2011 Comments off

Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ 1

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα για τη Σφαγή του Διστόμου, στις 10 Ιουνίου 1944

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του Η Οδύσσειά μου, γράφει:

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάνστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές προς μια γωνιά, όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας.

Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: Οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας.

Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής, την οποία την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι’ έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.

Περίπου μια ώρα αργότερα ήμασταν καθ’ οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκα ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα, έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά.

Ήταν οι κάτοικοι του χωριού, που τιμωρήθηκαν μ’ αυτό τον τρόπο: Θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες Ες.

Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Read more…

Οι ναζί αρχαιολόγοι και το «κυνήγι» των ελληνικών θησαυρών

Ιανουάριος 28th, 2011 Comments off

Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα, παρά την έκρηξη του πολέμου, συνέχισε την παρουσία του. Επικεφαλής του ήταν ο αρχαιολόγος Βάλτερ Μπρέντε, αρχηγός της οργάνωσης του ναζιστικού κόμματος στην Αθήνα, ο οποίος αμέσως μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην πρωτεύουσα τον Απρίλιο του 1941 εμφανίστηκε με στολή. Τους πρώτους μήνες της κατοχής οι ναζί δημιούργησαν ειδική στρατιωτική «υπηρεσία προστασίας της τέχνης», δήθεν για να προστατεύσουν τις αρχαιότητες. Επικεφαλής της ορίστηκε ο αρχαιολόγος Χανς Ούρλιχ φον Σκόνεμπεργκ ο οποίος έφερε το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και ενδιαφέρθηκε ειδικά για τα ρωμαϊκά μνημεία της Θεσσαλονίκης. Η «προστασία» κράτησε πολύ λίγο και τη διαδέχθηκε η αρπαγή. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο δικηγόρος Κ. Τουμασάτος (σχετικά δημοσιεύματα υπάρχουν και στα «Νέα» της 7ης Νοεμβρίου 1998 καθώς και στο «Ριζοσπάστη» της 29ης Ιανουαρίου 2006) λεηλατήθηκαν θησαυροί σε όλη τη χώρα: …

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Οι ναζί αρχαιολόγοι και το «κυνήγι» των ελληνικών θησαυρών