Archive

Archive for Σεπτέμβριος, 2011

Μέρες του 22

Σεπτέμβριος 20th, 2011 Comments off

Πώς μου ήρθε να θυμηθώ την άνοδο του Μπενίτο στην εξουσία!

Στην Ιταλία το 22!

Τι ξαφνικός συνειρμός ήταν αυτός!

Χθες έβλεπα πνιγμένος από αγανάκτηση τον λόγο του Μπένι.

Τι συνειρμός αλήθεια! Μπενίτο – Μπένι!

Ήθελα να αντιδράσω, αλλά πώς;

Να σπάσω την τηλεόραση; Τι μου φταίει!

Ο νέος Μουσολίνι διέτασσε:

Απαιτώ από την αντιπολίτευση και τους αγανακτισμένους πολίτες άκρα του τάφου σιωπή.

Βγάλτε τον σκασμό, Έλληνες ραγιάδες!

Απαίτησε.

Εσείς φταίτε για όλα.

Λέει η Τρόικα.

Έχει δίκαιο η Τρόικα.

Λέει ο Μπένι.

Θέλετε δε θέλετε θα σας σώσω. 

Λέει ο Μπένι.

Πρώτα όμως θα σας πεθάνω. 

Μετά θα σας αναστήσω.

Λέει ο Μπένι, ο δικολάβος.

Ο θαυματοποιός, που κάνει το άσπρο – μαύρο και το μαύρο – άσπρο.

Και νεκρούς ανασταίνει!

Αναρωτιέμαι: Που είναι το περιβόητο φιλότιμο του Έλληνα;

Που είναι η περηφάνιά του;

Πώς δέχεται να τον φτύνουν και να λέει ότι βρέχει!

Σοφέ Σόλωνα, πόσους τρελούς πρέπει να έχει η Ελλάδα για να μας σώσει από τους «σοσιαλιστές σωτήρες, τύπου Μπένι;

Σήκω σοσιαλιστή Μπενίτο Μουσολίνι να δεις τον σωσία σου!

Ραγιάδες, ραγιάδες Έλληνες!

Οι βρικόλακες ξαναγύρισαν!

Και η ζωή εν τάφω!

 

 

Έγκλημα και ατιμωρησία

Σεπτέμβριος 18th, 2011 Comments off

Ένα οργουελιανό σενάριο για την ελληνική νεολαία

Στην Ελλάδα έχει ενσκήψει μία επιδημία που η θεραπεία της χρειάζεται ριζικές λύσεις, αλλιώς η επιδημία αυτή θα αφανίσει την ελληνική κοινωνία.

Πρόκειται για τη φυγή της μορφωμένης, δυναμικής ελληνικής διανόησης στο εξωτερικό, για το άνθος της ελληνικής νεολαίας, προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης από την ανεργία την ανέχεια, την ανασφάλεια, την μιζέρια και τα ποικίλα άλλα αδιέξοδα που αποκλείουν κάθε άλλη διέξοδο εκτός από τη φυγή.

Ήδη έχουν αναχωρήσει τα τελευταία, χρόνια λόγω όλων αυτών των πολυποίκιλων αδιεξόδων, πάνω από ένα εκατ. Έλληνες: το πιο ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Αυτός ο ρυθμός λόγω της παρατεταμένης κρίσης, όπου δεν φαίνεται φως στο τούνελ, αντίθετα μόνο σκοτάδι και η προοπτική είναι για περισσότερο σκοτάδι, θα αυξηθεί κατακόρυφα στο άμεσο μέλλον.

Μου θυμίζει η περίπτωση αυτή την φυγή όλης της διανόησης από το Ανατολικό Βερολίνο, όπου οι ανατολικοί έφευγαν κατά δεκάδες χιλιάδες από τον «κομμουνιστικό παράδεισο» της Ανατολικής Γερμανίας στην «καπιταλιστική κόλαση». Γι’ αυτό και οι Ανατολικογερμανοί έχτισαν το τοίχος και τα συρματοπλέγματα, μήπως και καταφέρουν με τη βία να ανακόψουν αυτό το ρεύμα.

Τότε είχαν κατακλύσει την Δυτική Γερμανία χιλιάδες γιατροί, μηχανικοί, επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων κ.λπ. Φυσικά πρόλαβαν να φύγουν πριν κτιστεί το τοίχος. Όσοι αποπειράθηκαν να φύγουν μετά, διακινδύνεψαν τη ζωή τους. Αρκετοί άφησαν τα κουφάρια τους στα συρματοπλέγματα ή τα υπόγεια τούνελ, προσπαθώντας απελπισμένα να δουν λίγη » καπιταλιστική κόλαση» πριν πεθάνουν.

Στην Ελλάδα τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει. Θα συμβεί το ίδιο φαινόμενο, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος της αφαίρεσης ζωής. Απλώς θα αποδυθούν οι «φυγάδες» σε μια προσφυγιά με ένα αβέβαιο μέλλον, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω τους, όπως λέει ο λαός. Για την άσπλαχνη πατρίδα που τους ρίχνει στους πέντε ανέμους, χωρίς καμία προστασία.

Το τραγικό είναι, και εδώ έγκειται το έγκλημα, θα ματώσει αυτός ο τόπος, έως ότου πια εξαντληθεί τελείως. Γιατί υπάρχει επιπλέον και επιδεινώνεται το πρόβλημα, λόγω κρίσης και σε έναν άλλο τομέα που συνήθως μένει εκτός προσοχής: Την υπογεννητικότητα. Πώς θα φτιάξει άλλος οικογένεια σε ένα τέτοιο αδιέξοδο ζόφο; Πώς θα γεννήσει παιδιά και θα τα αναθρέψει; Με τι εχέγγυα; Read more…