Home > Εθνικά Θέματα > Το Αιγαίο και η ιμπεριαλιστική πολιτική

Το Αιγαίο και η ιμπεριαλιστική πολιτική

Μάρτιος 9th, 2009

Aegean

Οι ιδεολογικοπολιτικές μας αναφορές, που έχουν να κάνουν με τη νεοφιλελεύθερη ιμπεριαλιστική παγκοσμιοποίηση, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων στον Κόσμο, την πολιτικο-στρατιωτική ηγεμονία των ΗΠΑ, τον πόλεμο και τις καταστροφές στο όνομα της καταπολέμησης της «τρομοκρατίας» και την ολοκληρωτική και σε όλα τα μέτωπα επίθεσητου νεοφιλελευθερισμού δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Στόχος και κεντρικό καθήκον της Αριστεράς σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλος από την ανατροπή της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού, που θα ανοίξει και την προοπτική της υπέρβασης του καπιταλιστικού συστήματος προς μια ριζικά διαφορετική κοινωνία, την κοινωνία όπου ο «άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη», την κοινωνία του σοσιαλισμού.

Τα ανωτέρω αποτελούν θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά όμως διακηρύσσονται στη θεωρία. Ποια είναι ωστόσο η πρακτική που ακολουθούν συγκεκριμένα οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις; Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε ένα παράδειγμα αναφερόμενοι στο Αιγαίο.  Εδώ αποδεικνύεται περίτρανα η άρρηκτη σχέση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής με τους κοινωνικούς αγώνες. Εάν η Ελλάδα τολμούσε να αντικρούσει αποτελεσματικά την ιμπεριαλιστική απειλή της περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης που λέγεται Τουρκία στο Αιγαίο, θα έλυνε σε πολύ σύντομο χρονικό πρόβλημα τα οικονομικά της προβλήματα, εφαρμόζοντας την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως έκανε η Κύπρος, και με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα πετρελαίου στις θάλασσές της. Δεν τολμούν οι υποτελείς στον ιμπεριαλισμό άρχουσες τάξεις στην Ελλάδα να διεκδικήσουν το αυτονόητο: Τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο, το Ιόνιο και το Λυβικό Πέλαγος, για να γίνει η Ελλάδα πετρελαϊκή χώρα και να αντλήσει κεφάλαια για την κοινωνική της πολιτική. Μα ούτε και η Αριστερά θέτει το θέμα, κατά την άποψή μου από ιδεολογική σύγχυση και όχι μόνο.

α) Η Τουρκία ασκεί μια επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο (εναέριος χώρος, αποστρατικοποίηση ελληνικών νήσων, γκρίζες ζώνες, αμφισβήτηση FIR Αθηνών, περιοχή θαλάσσιας έρευνας και διάσωσης, λαθρομετανάστευση κ.λπ) Αναγνωρίζουμε ότι το μόνο πρόβλημα που έχει να επιλύσει η Ελλάδα με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), βάσει του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Το θέμα της υφαλοκριπίδας υπερκαλύπτεται από την εφαρμογή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Υποστηρίζουμε ότι η Ελλάδα, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, πρέπει να εφαρμόσει τη Διεθνή Σύμβαση των Θαλασσών του 1982 για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των 200 μιλίων στο Αιγαίο, το Ιόνιο και το Λυβικό Πέλαγος, σε συμφωνία με τα όμορα κράτη. (φυσικά, όπου τα 200 μίλια τέμνονται ακολουθείται η μεσαία γραμμή).   Η Ελλάδα δείχνει να φοβάται να εκμεταλλευτεί τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές προς όφελος του ελληνικού λαού, δικαίωμα που της αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς συνθήκες, λόγω απειλών από μέρους της Τουρκίας και πιέσεων των ΗΠΑ. Η Τουρκία απεναντίας εφάρμοσε στον Εύξεινο Πόντο το σχέδιο της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αλλά το αρνείται στην Ελλάδα. Δικαιούμαστε να ασκήσουμε ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος τα δικαιώματά μας η θα υποταχτούμε ως υποτελείς στις απαιτήσεις της ΄Αγκυρας, η οποία εφαρμόζει το διεθνές δίκαιο, όποτε και όπου της συμφέρει;

β) Δεν αναγνωρίζουμε συνεπώς ούτε συνοριακές διαφορές, ούτε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, που αναγνώρισε η κυβέρνηση Σημίτη με Υπουργό Εξωτερικό τον Πάγκαλο και τον σημερινό αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτεύσης Γιώργο Παπανδρέου, κατόπιν απαιτήσεως των Αμερικανών.

γ) Απαιτούμε την κατάργηση του casus belli που επικύρωσε η Τουρκική Εθνοσυνέλευση, προκειμένου να διαπραγματευόμαστε με την Τουρκία. ΄Εχει η Τουρκία δικαίωμα, με βάση τους διεθνείς κανόνες και τις διεθνείς συνθήκες, να μας απειλεί και είναι αυτός τρόπος ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών; Φυσικά δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια τέτοια στάση της Τουρκίας, που ακυρώνει στο σύνολό τους τις αρχές που υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι η βία, ο πόλεμος και η απειλή βίας αποτελούν προϋποθέσεις της ειρήνης, της σχέσης καλής γειτονίας κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή δεν μιλάμε για τη σχέση δύο λαών, αλλά για την επιβολή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Τουρκίας.

δ) Η συμπεριφορά της Τουρκίας  είναι ασυμβίβαστη με την αίτηση ένταξής στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, γιατί δεν συμμορφώνεται με τους διεθνείς κανόνες και τις διεθνείς συνθήκες, τις οποίες καταπατεί ασύστολα. Η συνηγορία μας υπέρ της ένταξής της, την ενθαρρύνει να αδικοπραγεί με το αζημίωτο. Υπό τις συνθήκες αυτές, αλλά και γιατί πιστεύουμε ότι η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση σημαίνει διάλυσή της, ως δυνάμει ανεξάρτητης οντότητας και μετατροπή της σε ζώνη ελευθέρων συναλλαγών, μια νεοαποικία των Αμερικανών, είμαστε αντίθετοι στην ένταξή της στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.

ε) Είμαστε υπέρ της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, όπως ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες και τις εφαρμόζει η ίδια η Τουρκία σε άλλα μέρη των θαλασσών της.