Home > Εθνικά Θέματα > Οικολογική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ και το Μακεδονικό

Οικολογική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ και το Μακεδονικό

Απρίλιος 5th, 2009

Σε μια αφίσα της οικολογικής παρέμβασης, η οποία αποτελούσε στο παρελθόν συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, αναγράφονται τα εξής για το Μακεδονικό:

«Φιλία, συνεργασία και αλληλεγγύη με την Δημοκρατία της Μακεδονίας!»

afisa

Απ’ αυτό πήρα αφορμή, επειδή συμβαίνει και άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν την ίδια άποψη, όπως π.χ. «Το Κόκκινο» και η «Ρόζα» και όχι μόνο, θα ασχοληθούμε με το θέμα, για να αναλύσουμε πώς και εάν με τη θέση τους αυτή προωθούν οι ανωτέρω συνιστώσες τη «συνεργασία και αλληλεγγύη με την Δημοκρατία της Μακεδονίας» ή προωθούν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή την έχθρα και την αντιπαλότητα ανάμεσα στους δύο λαούς, αντί για τη διεθνιστική αλληλεγγύη, καθώς επίσης και κάτι πολύ σημαντικό: Την αποσταθεροποίηση και ανάφλεξη της περιοχής.

Για να καταλάβουμε το κατά τα άλλα παράδοξο αυτό γεγονός θα πρέπει πριν απ’ όλα να πούμε ότι όλοι αυτοί οι κύκλοι, που προπαγανδίζουν τα τόσο ωραία διεθνιστικά ιδανικά, μπερδεύουν τη φιλία ανάμεσα στους λαούς με τη φιλία ανάμεσα στους λαούς και τον ιμπεριαλισμό, ανάμεσα στους «διεθνιστές» και τον ιμπεριαλισμό. Υπάρχει δηλαδή μια διαλεκτική σχέση «διεθνιστών» και ιμπεριαλιστών, γιατί προωθούν και οι δυο τους τα ίδια συμφέροντα, δηλαδή του ιμπεριαλισμού. Η φιλία, συνεργασία και αλληλεγγύη με την Δημοκρατία της Μακεδονίας» μετατρέπεται σε φιλία και συνεργασία με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που προωθούν ακριβώς αυτό που θέλουν να αποφύγουν θεωρητικά ο διεθνιστές, ενώ στην πράξη πετυχαίνουν το αντίθετο.

Τα πράγματα είναι απλά: Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους προωθούν την ονομασία του κράτους αυτού με τον όρο «Μακεδονία». Δηλαδή αναγνωρίζουν τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως και αυτές οι συνιστώσες που προανέφερα.

Χθες, 4.4.2009, μιλώντας ο πρόεδρος των ΗΠΑ στη σύνοδο του ΝΑΤΟ μίλησε για την  «Μακεδονία» που προσδοκά να μπει στο ΝΑΤΟ. Τις προάλλες μίλησε στο ίδιο πνεύμα και η καγκελάριος της Γερμανίας ΄Ανγκελα Μέρκελ, το ίδιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που προωθεί τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της FYROM στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και στην οποία αντιτάχτηκαν οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι και του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή ο κ. Παπαδημούλης. Προφανώς λόγω διεθνισμού τάσσεται αλληλέγγυος με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των ΗΠΑ και όλων των άλλων άσπονδων «φίλων και συμμάχων μας», που βυσσοδομούν να ακρωτηριάσουν την Ελλάδα και να την φτάσουν έως τη Μελούνα. Δεν διδάχτηκαν σαφώς τίποτε από την ιστορία του ΚΚΕ με την αναγνώριση της Ανεξαρτησίας της Μακεδονίας και Θράκης, λόγω «διεθνιστικής αλληλεγγύης με τους «εθνικιστές -διεθνιστές» της 3ης διεθνούς.

Για να μην υπάρχει ωστόσο σύγχυση ότι αντιστρέφουμε τις έννοιες και διαστρέφουμε την αλήθεια θα πρέπει να αναλύσουμε το θέμα διεξοδικότερα, γιατί πραγματικά υπάρχει στο κρανίο πολλών εκσυγχρονιστών, Ανανεωτών της Αριστεράς, διανοουμένων, δημοσιογράφων και πολιτικών φορέων και οργανώσεων πλήρης άγνοια τι σημαίνει και τι συνέπειες θα έχει για την περιοχή ή αποδοχή του ονόματος «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς και εννοούμε οποιαδήποτε ονομασία τους κράτους αυτού, που θα φέρει ως δεύτερο συνθετικό τον όρο «Μακεδονία», όπως π.χ. ΄Ανω Μακεδονία, Νέα Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία. Δεν μιλάμε καν για τον όρο «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσουμε σε όλους αυτούς τους «διεθνιστές» και τους αναγνωρίζω την καλή πρόθεση, είναι το κρίσιμο ερώτημα, που πρέπει να απαντηθεί: Υπάρχει Μακεδονικό ΄Εθνος, όπως ισχυρίζεται ο υπερεθνικιστής Γκρούεφσκι;

Γιατί ο κ. Γρκούεφσκι δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχει «Σλαβομακεδονικό ΄Εθνος», αλλά «Μακεδονικό ΄Εθνος»; Αυτό τι σημαίνει με τη σειρά του; Απλούστατα ότι οι Μακεδόνες αποτελούν ξεχωριστή εθνότητα, που δεν έχει καμιά σχέση με τους ΄Ελληνες. Δηλαδή οι Μακεδόνες της ελληνικής Μακεδονίας δεν είναι ΄Ελληνες, αλλά αποτελούν ξεχωριστή εθνοτική και γλωσσική οντότητα. Γι’ αυτό ισχυρίζονται, παραχαράζοντας την ιστορία, ότι ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν ΄Ελληνες, αλλά Μακεδόνες. Συνεπώς, αν αυτοί, ως κράτος αποκτήσουν την ονομασία «Μακεδονία» με τη στήριξη των, όπως είπαμε, «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας» Αγγλοαμερικανών και των Ελλήνων «διεθνιστών», που ταυτίζονται μαζί τους, τότε έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες, και την επαρχία που λέγεται «Μακεδονία».  Επειδή, όπως υπολογίζουμε και θέλουμε να ελπίζουμε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν θα τολμήσουν παρ’ όλη την ενδοτικότητα και τη δουλικότητά τους στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που θέλουν να επιβάλουν την αλλαγή των συνόρων στη περιοχή σε βάρος μας και υπέρ των Σκοπίων, θα  δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα μια αφάνταστη ένταση ανάμεσα στους Σκοπιανούς και την Ελλάδα, που μια δεδομένη στιγμή, αν δεν παραδώσουμε οικειοθελώς την ελληνική Μακεδονία (γιατί γι’ αυτήν μιλάμε) στους Σκοπιανούς,  τότε θα υπάρξει σαφώς σύρραξη και πόλεμος(με τις ευλογίες της υπερδύναμης). Ποιος  ΄Ελληνας Μακεδόνας θα δεχτεί να αποτελέσει η ελληνική Μακεδονία επαρχία του κράτους των Σκοπίων, εκτός από τους ιμπεριαλιστές και τους ΄Ελληνες ψευτοδιεθνιστές;

Τους χαρακτηρίζω μάλιστα ψευτοδιεθνιστές και όχι εντός εισαγωγικών διεθνιστές, γιατί ταυτίζονται απόλυτα με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που επιβουλεύονται την πατρίδα μας. Και ας μην νομίζουμε ότι όλα αυτά είναι αποκυήματα φαντασίας. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο Χίτλερ είχε παραχωρήσει την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη στους Βουλγάρους. Οι κυβερνήσεις της Γερμανίας που πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αναλαμβάνουν ήδη πρωτοβουλίες και εναντίον της Ελλάδας.[1] Δεν θέλουμε να αναφέρουμε επίσης την εγκληματική στάση του ΚΚΕ στο Β΄παγκόσμιο πόλεμο (ευτυχώς κράτησε λίγο) στο θέμα της Μακεδονίας, που τόσο πολύ κόστισε στην Αριστερά. Τώρα θέλουμε πάλι να ξανακάνουμε τα ίδια και χειρότερα; ΄Ετσι θα δημιουργήσουμε το πλειοψηφικό ρεύμα στην ελληνική κοινωνία. Συνταυτιζόμενοι με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις; ΄Η μήπως δεν υφίσταται ο ιμπεριαλισμός, αλλά μόνο η ταξική πάλη;

Εμείς δεν πρέπει να αναγνωρίσουμε κράτος με το όνομα Μακεδονία. Οι Σκοπιανοί μπορούν να ονομάζονται όπως θέλουν!

Είναι ένα ερώτημα κατά πόσο κανείς διδάσκεται από την ιστορία και κατά πόσο μένει ανιστόρητος.


[1] Βλ. άρθρο μου στο ιστολόγιό μου: damonpontos.gr. με τίτλο: «Μέρκελ και Χίτλερ».  Επίσης αρκετές αναλύσεις μου στο μακεδονικό θέμα.