Home > Πολιτική > Η πρόβλεψη για τη συμφωνία

Η πρόβλεψη για τη συμφωνία

Αύγουστος 10th, 2015

Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, για μένα, ότι η συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους δανειστές θα γίνει και πολύ πιθανόν να ψηφιστεί την ερχόμενη Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015. Η πρόβλεψη αυτή, όπως οι όλες οι προηγούμενες προβλέψεις μου, που έχουν επαληθευτεί από την πραγματικότητα, στηρίζεται σε δύο επιχειρήματα.

Το πρώτον ότι τα ψηφισθέντα προαπαιτούμενα, με την επέμβαση των Αμερικανών, έχουν προδιαγράψει την εξέλιξη της δανειακής σύμβασης ή του νέου μνημονίου, του τρίτου μνημονίου, που θα υπογραφεί.

Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι δεν ακούγεται καμία απολύτως παρέμβαση των Αμερικανών. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Αφού πίεσαν ασφυκτικά την Γερμανία, την Γαλλία και τις άλλες κυβερνήσεις, να κρατήσουν την Ελλάδα στο Ευρώ, όπως είχαν αποφασίσει, δεν χρειάζεται πια να παρέμβουν. Είναι βέβαιοι ότι η περαιτέρω πορεία είναι εξασφαλισμένη εκ των προτέρων και γι’ αυτό δεδομένη, οπότε δεν χρειάζεται καμία παρέμβαση. Η έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ σταματάει εδώ πέρα. Παρεμπίπτοντος θα ήθελα να τονίσω αυτό που είχε πει κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου: «Κανείς δεν γίνεται πρωθυπουργός στην Ελλάδα, αν δεν τον εγκρίνει η αμερικανική Πρεσβεία».

Θα ισχυριστεί κανείς εύλογα: Και που τα ξέρεις εσύ αυτά και πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι όλα αυτά τα δύσκολα και περίπλοκα θα γίνουν τόσο απλά. Η απάντησή μου είναι επίσης απλή: Έχω τις «απόρρητες» πηγές μου από το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων, τις οποίες δεν έχω κανένα πρόβλημα να φανερώσω: Τα πράγματα έχουν γίνει ως εξής: Παίρνει ο Ομπάμα την Μέρκελ και της λέει. «Άκου αγαπητή μου Μέρκελ, πες του Σόιμπλε να σταματήσει τα παιχνίδια με το 3ο και 4ο Ράιχ. Εμείς αποφασίζουμε για την γεωπολιτική και γεωστρατηγική πολιτική της Ευρώπης και της Ελλάδας φυσικά. Συνεπώς η Ελλάδα θα μείνει στην Ευρώπη. Τελεία και παύλα!

Οπότε του απαντάει η καγκελάριος Μέρκελ. Yes, Minister President!.

Παίρνει μετά τον Ολανανδρέα τηλέφωνο και του ανακοινώνει την απόφασή του με την Μέρκελ. Οπότε στον Ολαναδρέα επιτέλους του δίνεται η δυνατότητα να το παίξει πρωτεργάτης της συμφωνίας και να πάρει ρεβάνς από τους Γερμανούς, για τις συνεχείς ταπεινώσεις που υφίσταται. Τηλεφωνεί στον Τσακαλώτο και του ανακοινώνει ότι τα έχει κανονίσει όλα τα προαπαιτούμενα και δεν χρειάζεται να στενοχωριέται. Θα τα ετοιμάσει όλα αυτός και μόνο την υπογραφή του χρειάζεται να βάλει ο ίδιος. Μάλιστα του συνέστησε φιλικά (αυτό λένε οι «έγκυρες» πηγές μου) να μάθει καλύτερα ελληνικά στο μεσοδιάστημα, ώστε να μην ρεζιλεύεται στην ελληνική βουλή, ρωτώντας δεξιά και αριστερά πώς μεταφράζεται η άλφα ή βήτα λέξη από τα αγγλικά στα ελληνικά.
Τέλος παίρνει ο Ομπάμα τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο τηλέφωνο και του λέει: Άκου σύντροφε Αλέξη, (οι «απόρρητες» πηγές μου δεν μου λένε ακριβώς, αν τον αποκάλεσε σύντροφο ή απλώς κ. Τσίπρα, αλλά δεν έχει σημασία), τέρμα τα παιχνίδια με τον μπαρούφα Μπαρουφάκη και τον Παναγιωτάκη, που νομίζει ότι θα κάνει την επανάσταση, επειδή απλώς σηκώνει την γροθιά του στον αέρα, για επιστροφή στην δραχμή και τα τοιαύτα. Η Ελλάδα είναι δικό μας οικόπεδο και κάνουμε ότι θέλουμε. Η γεωστρατηγική και γεωπολιτική της θέση το υπαγορεύει αντικειμενικά. Θυμήσου τι είχε γίνει με τον άφρονα σταλινιστή σας ηγέτη Ζαχαριάδη, που ήθελε το οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα να το δωρίσει στην Σοβιετική Ένωση και έγινε ο εμφύλιος. Αν δεν το θυμάσαι, γιατί ήσουν αγέννητος, σου το λέω εγώ. Την καταστρέψαμε την Ελλάδα. Τώρα αν δεν βάλλεται μυαλό και θέλετε σώνει και καλά να την οδηγήσετε στην Ρωσία του Πούτιν, θα την αφανίσουμε. Και έχουμε, δόξα το θεώ πολλούς τρόπους. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τα ίδια, όπως κάναμε στην Γιουγκοσλαβία. Έχουμε χίλιους δυο άλλους τρόπους να σας συνετίσουμε. Ας πούμε ότι βάζουμε έναν προβοκάτορα στην Πλατεία Συντάγματος μπροστά στις κάμερες να σκίσει το κοράνι. Σίγουρα θα τιναχτεί η Ελλάδα στον αέρα. Μπορεί όμως να σας στείλουμε όλους τους πυρομανείς της υφηλίου, αλλά και άλλους, (εύκολα βρίσκεις προθύμους για όλες τις δουλειές με τα αμερικάνικα ή αραβικά ή τούρκικα Ντόλαρς) να κάψουν την Ελλάδα απ’ άκρου εις άκρον. Συγκεκριμένα μάλλον θα έλεγα το 15αυγουστο. Αν δεν συμμορφωθείτε, τότε έχε υπόψη σου ότι μπορούμε να κόψουμε το κεφάλι το δικό σου, της οικογένειάς σου και τα κεφάλια των Ελλήνων, αν είναι απαραίτητο. Σ’ αυτό δεν πρέπει να έχετε καμία αμφιβολία. Να θυμάστε τον Καραμανλή για να έχετε μια ιδέα, αλλά και τι συνέβη στο Ιράκ, την Συρία κ.λπ. Να πεις μάλιστα στον Παναγιωτάκη, να μην μας κουνάει την γροθιά, γιατί θα του κόψουμε το δεξί χέρι και αν αποτολμήσει να σηκώσει και το αριστερό, θα χάσει και το αριστερό. Όσο για τον υπουργό σας της Εθνικής Άμυνας μήνυσέ του ότι εμείς θα κάνουμε με κάποιους τζιχαντιστές που θα στείλουμε την Ελλάδα ολόκληρη Κιούγκι και τότε θα δούμε ποιος θα περπατάει με τα τέσσερα.

Αν παρ’ όλα αυτά δεν συμμορφωθείτε, γιατί θέλετε να το παίζεται ανοήτως τζάμπα μάγκες, τότε θα βάλουμε Αλβανούς, Σκοπιανούς, ίσως τους Βούλγαρους, αλλά σίγουρα τους Τούρκους, να σας αλλάξουν τα φώτα. Ποιος θα μας εμποδίσει; Μήπως η Ρωσία. Ξεχάστε το. Ξεχάστε την Ρωσία, ξεχάστε τον αγωγό από την Ρωσία. Οπότε ο σύντροφος Τσίπρας είδε το φως το αληθινόν και είπε: Yes, Minister President!

Θα μου πείτε ότι όλα αυτά είναι άκρως προσβλητικά και υποτιμητικά για τον «περήφανο, ώριμο και κυρίαρχο» ελληνικό λαό. Τότε όμως γιατί ψήφιζε ως «ώριμος και περήφανος» σαράντα χρόνια το χρεοκοπημένο, φαύλο και απαξιωμένο πολιτικό σύστημα, που μας έφερε εδώ που μας έφερε και ζητάει και τα ρέστα; Κάποιος τρελός πρέπει να πει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Όμως, όπως λέει ο Νίτσε κάπου: «Μερικοί άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν την αλήθεια, γιατί δεν θέλουν να καταστρέψουν τις ψευδαισθήσεις τους». Η υποκρισία και ο λαϊκισμός δεν μας αφήνουν ωστόσο.

Ασφαλώς χρειαζόμαστε συμμαχίες. Χωρίς συμμαχίες δεν γίνεται τίποτε. Η Τουρκία π.χ. δεν κάνει το παραμικρό χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει τη συμμαχία των Αμερικανών. Αλλά όπως αυτό ισχύει μόνο, όταν και ο ίδιος έχεις κάποιο ειδικό βάρος, όπως πάλι τόνισε πολύ σωστά ο Παναγιώτης Κονδύλης: «Η αξία μιας συμμαχίας για μιαν ορισμένη πλευρά καθορίζεται από το ειδικό βάρος της πλευράς αυτής μέσα στο πλαίσιο της συμμαχίας. Ισχυροί σύμμαχοι είναι άχρηστοι σ’ όποιον δεν διαθέτει ο ίδιος σεβαστό ειδικό βάρος, εφόσον ανάλογα με τούτο εδώ αυξομειώνεται το ενδιαφέρον των ισχυρών»[1] Δυστυχώς ισχύει, όπως είπε και ο διαχρονικός δάσκαλος Θουκυδίδης η νόμος της ισχύος και όχι η ισχύς του νόμου και του δικαίου: ότι «ο ισχυρός επιβάλλει, ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί, όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».[2]

Αυτά όλα μου αποκάλυψαν οι δικές μου «έγκυρες πηγές και το αποκλειστικό «δικό μου» ρεπορτάαααζζζ!

Η συμφωνία λοιπόν με τους δανειστές θα γίνει, οπωσδήποτε.

Έτσι δημιουργείται η απαραίτητη ηρεμία και η σταδιακή απόκτηση εμπιστοσύνης από μέρους των αγορών, πράγμα σημαντικό. Με την αναδιάρθρωση μάλιστα του χρέους και άλλες διευκολύνσεις διαφόρων μορφών και την διάθεση χρημάτων για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ο κίνδυνος για Grexit σταματάει οριστικά.

Εκείνο που απομένει είναι μια εθνική στρατηγική ανασυγκρότησης της χώρας σε όλα τα επίπεδα, ηθικά, πνευματικά, κοινωνικά, παραγωγικά και πολιτισμικά. Κυρίως πολιτισμικά, γιατί το πρόβλημα της χώρας, όπως τόνιζα ανέκαθεν, δεν ήταν το μνημόνιο – αντιμνημόνιο, ούτε δραχμή ή ευρώ, αλλά η παρασιτική νοοτροπία του Έλληνα, που δεν θέλει με τίποτε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να αλλάξει. Η πραγματική αλλαγή είναι το ζητούμενο. Αλλιώς δεν μας σώζει όχι το Ευρώ ή η δραχμή, όχι να μας χαρίσουν δισεκατομμύρια, αλλά τίποτε απολύτως.

Θα κάνουμε όμως τις διαρθρωτικές και δομικές αλλαγές στο κράτος που δεν έχουμε κάνει οι ίδιοι σαράντα τόσα χρόνια, που εγώ το κράτος αυτό το ονομάζω διεφθαρμένο παρακράτος η παρακράτος ή το τελευταίο κράτος του υπαρκτού και ανύπαρκτου σοσιαλισμού; Αυτό είναι το ζητούμενο και αυτό είναι το στοίχημα. Έχουμε την θέληση, την ικανότητα και την ωριμότητας να το κερδίσουμε ή θέλουμε μια ζωή να ζούμε στον, όπως ανέλυσε ο κορυφαίος Έλληνας στοχαστής Παναγιώτης Κονδύλης, προφητικά, παρασιτικό κοινωνικό καταναλωτισμό, που δεν υπάρχει πλέον; Θα αλλάξουμε νοοτροπία ή θα κοιτάξουμε πώς θα ξεφύγουμε από τις δικές μας ευθύνες;

Η σημερινή κρίση και τα μνημόνια δεν προέκυψαν ως κεραυνός εν αιθρία και από το πουθενά, όπως βολεύει να πιστεύουν πολλοί συμπατριώτες μας. Τα αίτια της σημερινής κρίσης βρίσκονται στο παρελθόν. Αν αυτά τα αίτια δεν μελετηθούν και καταπολεμηθούν κτίζουμε κυριολεκτικά στη άμμο. Δεν υπάρχει σωτηρία. Προσωπικά τα έχω αναλύσει και στα βιβλία μου και σε «άπειρα» άρθρα μου.

Ίδωμεν και ελπίζομεν!

[1] Βλ., Παναγιώτης Κονδύλης, Πλανητική πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο,

εκδ. «Θεμέλιο», Αθήνα 1992, σ. 156.

[2] Θουκυδίδου, Ιστορία Ε΄ (89-91). Το ανωτέρω χωρίο αναφέρεται από του Αθηναίους εναντίον των κατοίκων της Μήλου. Εκεί αναφέρεται και κάτι ακόμη παρεμφερές, που τείνει να έχει απόλυτη ισχύ, όπως ισχυρίζονταν οι Αθηναίοι: «Απ’ ό,τι μπορεί κανείς να εικάσει για τους θεούς και απ’ ό,τι είναι βέβαιο για τους ανθρώπους, πιστεύουμε ότι και οι θεοί και οι άνθρωποι ακολουθούν πάντα έναν απόλυτο νόμο της φύσης, να επιβάλουν πάντα την εξουσία τους, αν έχουν τη δύναμη να το επιτύχουν». (Θουκυδίδου, Ιστορία Ε΄ (103-105).