Ο Μαρξ, ο Λένιν, ο Γκράμσι και η πολιτισμική ηγεμονία της Αριστεράς.

Απρίλιος 26th, 2015

Κυκλοφόρησε ήδη από τις εκδόσεις ΚΨΜ η μελέτη του Δαμιανού Βασιλειάδη:

Ο Μαρξ, ο Λένιν, ο Γκράμσι και η πολιτισμική ηγεμονία της Αριστεράς.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα επίκαιρο θεωρητικό έργο, θεμελιωμένο σε μοντέρνες επιστημονικές βάσεις, γιατί χρησιμοποιεί νέα ενοιολογικά εργαλεία για την ανάλυση της σημερινής πραγματικότητας.

Ταυτόχρονα είναι ένα πατριωτικό εγχειρίδιο πολεμικής, ως πρακτικό αποτέλεσμα της θεωρητικής ανάλυσης, ενάντια σε όλες τις κατηγορίες των εθνομηδενιστών και των παραφυάδων τους, από την άκρα Αριστερά έως την άκρα δεξιά, ανατρέποντας την ιδεολογική τρομοκρατία που προσπαθούν να περάσουν στον ελληνικό λαό και αντιστρέφοντάς την εναντίον τους.

 Πατήστε εδώ για να δείτε ή να αγοράσετε το βιβλίο on-line…

Οπισθόφυλλο ως δελτίο τύπου

Ο Γκράμσι σηματοδοτεί μια αλλαγή ιστορικής προσέγγισης των προβλημάτων που έθετε ο επιστημονικός σοσιαλισμός και ως σημαντικός στοχαστής διαμόρφωσε μιαν ιδιαίτερη οπτική στο έργο του, που επιδέχεται φυσικά διαφορετικές, αλλά όμως ενδιαφέρουσες αναγνώσεις, ανάλογα με τα ποικίλα ρεύματα σκέψης.

 Με τη μελέτη αυτή ο συγγραφέας παραβιάζει το «άβατον» («τα ιερά και όσια») της μαρξιστικής – λενινιστικής θεωρίας, για να ανιχνεύσει με θάρρος και κριτική σκέψη, ανάμεσα στις δογματικές αγκυλώσεις και τα παραδοσιακά ταμπού, τις πρωταρχικές αιτίες της σημερινής κακοδαιμονίας της Αριστεράς, τις οποίες εντοπίζει στην προφανή ανεπάρκεια της θεωρίας να ερμηνεύσει τη σημερινή πραγματικότητα και στην αδυναμία εξαιτίας αυτού του λόγου, να προτείνει λύσεις διεξόδου.

Η ερμηνεία αυτού του φαινομένου οδηγεί στο καταληκτικό συμπέρασμα ότι η Αριστερά στο σύνολό της έχασε σταδιακά την ιδεολογική της ηγεμονία, απέναντι στην αστική ιδεολογία, εξ ου και η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και η πλήρης επικράτηση του νεοφιλελεύθερου προτύπου της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.

Η ανάκτηση της ιδεολογικής ηγεμονίας, με ριζικό επαναστοχασμό των θεωρητικών εργαλείων, όπως την περιγράφει ο Αντόνιο Γκράμσι και την προσαρμόζει ο συγγραφέας στα σημερινά δεδομένα ως πολιτισμική ηγεμονία, αποτελεί την κύρια λεωφόρο διεξόδου από την κρίση της αριστεράς.