Home > Εθνικά Θέματα > Τα καθήκοντα ενός ιερωμένου

Τα καθήκοντα ενός ιερωμένου

Νοεμβρίου 24th, 2010

Προς τον

Σεβασμιότατο μητροπολίτη Θεσσαλονίκης

Άνθιμο

Σεβασμιότατε Μητροπολίτα,

δεν πιστεύω στον Χριστό, ως υιό του θεού, όμως πιστεύω στην παράδοση του ελληνικού λαού, που σέβεται την χριστιανική παράδοση, που αποτελεί, θέλουμε, δε θέλουμε, στοιχείο της πολιτιστικής του κληρονομιάς, την οποία έχουν στόχο τους όλοι οι ανθέλληνες.

Θεωρώ ωστόσο τον Χριστό, έναν από τους μεγαλύτερους επαναστάτες, που γέννησε η ανθρωπότητα.

Πρώτον: για το «αγαπάτε αλλήλους» και

δεύτερο και σημαντικό, για τη μεγαλύτερη επαναστατική φράση που ειπώθηκε ποτέ και δεν ξεπεράστηκε ούτε από τον Μαρξ ούτε από τον Λένιν, οι οποίοι, δεν έλαβαν υπόψη τους το βαθύ επαναστατικό νόημα που εκφράζει αυτή η φράση.

«Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσετε άνθρωπος» (κατά Ματθαίον, 4, 4).

Πολλές φορές τοποθετείστε σε θέματα που άπτονται της πολιτικής, όπως αυτό που είπατε στον εκλεγέντα δήμαρχο κ. Γιάννη Μπουτάρη, με τη φράση: «Από μένα δεν θα δεις δημαρχεία» και δεν ξέρω τι άλλα σχετικά.

Ασφαλώς και δεν είμαι της υποκριτικής άποψης, ότι οι εκκλησιαστικοί άνδρες δεν δικαιούνται ως Έλληνες πολίτες, που είναι και αυτοί, να εκφράζουν την οποιαδήποτε άποψη, όπως πολλές φορές λαϊκίζουν πολλοί άσχετοι στο θέμα αυτό. Το αντίθετο ισχυρίζομαι μάλιστα.

Κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα και υποχρέωση όχι μόνο να λέει την άποψή του για τα κοινά, αλλά και να μετέχει στα κοινά.

Γιατί αλλιώς, όπως συνέβη με την αποχή, ισχύει αυτό που είπε ο Περικλής στον επιτάφιό του: «Οι ίδιοι εμείς, φροντίζουμε και τις ιδιωτικές μας υποθέσεις και τα δημόσια πράγματα, κι’ ενώ ο καθένας μας φροντίζει τις δουλειές του, τούτο δεν μας εμποδίζει να κατέχουμε και τα πολιτικά. Μόνο εμείς θεωρούμε πως είναι όχι μόνον αδιάφορος, αλλά και άχρηστος, εκείνος που δεν ενδιαφέρεται στα πολιτικά. ( ο τονισμός δικός μου). Εμείς οι ίδιοι κρίνουμε και αποφασίζουμε για τα ζητήματά μας…» (Θουκυδίδου, Ιστορία 39-41).

Όμως εδώ δεν πρέπει να συγχέουν οι θρησκευτικοί μας ταγοί, το εκκλησιαστικό τους καθήκον με το πολιτικό, ή με την αφωνία του προκαθήμενου της εκκλησίας της Ελλάδας, ως πολίτες, που πρέπει να έχουν άποψη, αν δεν θέλουν να είναι αδιάφοροι για το τι συμβαίνει στην πατρίδα μας και μάλιστα τώρα που κοντεύει να αφανιστεί. (Κανένας εισβολέας στη μακραίωνα ιστορία της Ελλάδας δεν κατάφερε να αλλοιώσει την εθνική σύνθεση του ελληνικού πληθυσμού και στον αφανισμό του, όπως αυτά διακυβεύονται τώρα).

Θα αναφέρω ένα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός:

Ως εκκλησιαστικός άνδρας, θα έπρεπε βασικά να βλέπετε με κατανόηση τον κ. Γιάννη Μπουτάρη, (και κατ’ επέκταση τους Μπουτάρηδες) ως απολωλός πρόβατο, όπως είναι το ουσιαστικό πνεύμα της χριστιανικής θρησκείας, και να προσπαθείτε με την εκκλησιαστική σας νουθεσία και ευσπλαχνία, να τον φέρετε, τρόπος του λέγειν, στον ίσιο δρόμο, γιατί κατά τη γνώμη σας, έχει παραστρατήσει. Να τον βλέπετε δηλαδή με αγάπη και συμπόνια και να προσεύχεστε γι’ αυτόν (αν χρειάζεται τρεις μέρες και τρεις νύχτες, με το «πάτερ, άφες αυτόν. Ου γαρ οίδε, τι ποιεί), παρά να εκφράζετε στην ουσία κάποιο υποσυνείδητο μίσος σας, που υποδηλώνει και μισαλλοδοξία και δεν ανήκει στο πνεύμα που πρέπει να διέπει την ορθόδοξη εκκλησία, αφού είναι, όπως λέτε, η χριστιανική θρησκεία, θρησκεία της αγάπης και της μετάνοιας.

Επιπλέον δεν δικαιούστε να χρησιμοποιείτε το «ποίμνιό σας», για τις δικές σας σκοπιμότητες, μετατρέποντας την εκκλησιαστική σας δικαιοδοσία και εξουσία, σε πολιτική, γιατί τελικά καταλήγει στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό, που επιθυμείτε προφανώς.

Ως πολίτης προσφέρετε κάκιστη υπηρεσία στην Ελλάδα και τα εθνικά θέματα, γιατί πάλι συγχέεται τον εθνικισμό με τον πατριωτισμό.

«Πατριωτισμός και διεθνισμός είναι δίδυμες έννοιες», όπως ισχυρίζεται πολύ σωστά ο ακρίτας πατριώτης Βάσος Λυσσαρίδης ο οποίος λέει και ένα πολύ σοφό και διαφωτιστικό: «Αν εθνικισμός είναι να σέβεσαι την εθνότητα των άλλων και να διαφυλάττεις τη δική σου, τότε δηλώνω αδιόρθωτος εθνικιστής». Το ίδιο φυσικά δηλώνω κι’ εγώ.

Τι σημαίνουν όλα αυτά στην ουσία τους; Ότι, όπως σεβόμαστε και θέλουμε να σεβόμαστε τους άλλους λαούς και να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά τους, έτσι θέλουμε να σέβονται κι’ αυτοί τα δικά μας δικαιώματα. Υπάρχει δηλαδή αμοιβαιότητα.

Αλλά και οι ίδιοι εμείς να σεβόμαστε τα δικά μας δικαιώματα. Δεν έχουμε και δεν θέλουμε να έχουμε εχθρότητα με κανέναν λαό του κόσμου. Αυτό σημαίνει διεθνιστική αλληλεγγύη.

Πώς όμως είναι δυνατόν να θεωρείς δικαίωμα, όταν έρχεται κάποιος απρόσκλητος στο σπίτι σου και σου λέει: Το μισό σου σπίτι είναι δικό μου; Και άμα διαμαρτυρηθείς σου λένε οι καλοθελητές εθνομηδενιστές, για να σου δημιουργήσουν σύμπλεγμα προδοσίας της διεθνιστικής σου αλληλεγγύης, ότι είσαι εθνικιστής, ρατσιστής και δεν συμμαζεύεται;

Δεν σημαίνει όμως διεθνισμός, να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των άλλων και να περιφρονούμε και να καταπατούμε τα δικαιώματα τα δικά μας ή να τα ξεπουλάμε στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ή τα συμφέροντα του Τουρκισμού ή του Νέο –Οθωμανισμού, όπως κάνει ο κ. Γιάννης Μπουτάρης και οι διάφοροι εθνομηδενιστές Μπουτάρηδες.

Δεν πρέπει να ενδώσουμε στην προπαγάνδα, ότι χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία, επειδή βρισκόμαστε σε άθλια οικονομική κατάσταση.

Δυστυχώς οι λεγόμενοι προοδευτικοί σ’ αυτόν τον τόπο έχουν γίνει εκών άκων οι μεγαλύτεροι σκοταδιστές και αντιδιεθνιστές. Γιατί δεν πιστεύουν στον διεθνισμό, αλλά στον υπερεθνικισμό των γειτόνων μας και στον ραγιαδισμό τον δικό μας.

Μας θέλουν ραγιάδες και όχι ελεύθερους.

Στον τόπο μας, όπου οι έννοιες έχουν χάσει το περιεχόμενό τους, θεωρούν οι εθνομηδενιστές δεξιοκεντροαριστεροί, ότι καθήκον έχουν να καταργήσουν το έθνος – κράτος με τις αξίες του, με τον πολιτισμό που φέρει, που είναι ο αρχαίος και βυζαντινός πολιτισμός, προς χάρη της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.

Οι δικές σας εθνικιστικές κορώνες, πολλές φορές τροφοδοτούν και εκτρέφουν τους εθνομηδενιστές, οι οποίοι θέλουν να υπάρχει ο Άνθιμος και ο Μιχαλολιάκος, για να υπάρχουν κι αυτοί.

Χωρίς εθνικιστές, δεν έχουν λόγο ύπαρξης, όπως χωρίς «βαρβάρους», όπως έλεγε και ο αξεπέραστος ποιητής μας Κωνσταντίνος Καβάφης. Άρα θέλουν να μας κάνουν εθνικιστές με το ζόρι. Είναι θέμα επιβίωσης και ύπαρξής τους, γιατί είναι κενοί από οράματα, αρχές και αξίες ή τους διακατέχει μια καταστροφική ιδεοληψία.

Εσείς τους δίνετε λαβές, για να χαρακτηρίζουν όλοι αυτοί οι αποδομητές του έθνους, της εθνικής παιδείας, της εθνικής ταυτότητας και διπροσωπίας και τους προμηθεύεται με επιχειρήματα, για να βρίζουν όλους τους ΄Ελληνες, ως εθνικιστές, ρατσιστές, σοβινιστές και πάει λέγοντας.

Όλοι αυτοί μπερδεύουν τον ιμπεριαλισμό με τον διεθνισμό, την αδελφοσύνη ανάμεσα στους λαούς με την υποτέλεια, την αλληλεγγύη με την υποταγή στα γεωστρατηγικά συμφέροντα των γειτόνων μας και όσους τους στηρίζουν. «Ελληνοτουρκική φιλία» δεν γίνεται με τον Ταγίπ Ερντογάν και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Όλοι αυτοί τελικά που συγχέουν την ελευθερία με τον ραγιαδισμό στη Νέα Τάξη και στην παγκόσμια κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Κι’ όλα αυτά, για να κάνουν την Ελλάδα, με ένα καλά μελετημένο στρατηγικό σχέδιο, που εφαρμόζεται καθημερινά, από τις υποτελείς κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και τους κολαούζους τους, μια πολυπολιτισμική και πολυεθνική χώρα με το στανιό.

Δεν συνειδητοποιείτε, ότι ρίχνετε νερό στον μύλο τους;

Ισχυρίζονται όλοι αυτοί ότι η λαθρομετανάστευση είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Άρα μπορούν και έχουν δικαίωμα να έρχονται στην Ελλάδα εκατομμύρια και να αλλοιώνουν με το έτσι θέλω την κοινωνική συνοχή των Ελλήνων, γιατί έτσι το έχουν προγραμματίσει οι ατλαντικοί και υπερατλαντικοί «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας». Φέρνουν μάλιστα ως δικαιολογία ότι δεν μπορούν να αναχαιτίσουν τη λαθρομετανάστευση. Ένα ουρανόμηκες ψέμα. Απλώς δεν υπάρχει θέληση γι’ αυτό.

Με όλο το σεβασμό στον θεσμικό σας ρόλο, ως εκκλησιαστικού άνδρα, άλλα με μεγάλη επιφύλαξη στον ρόλο σας ως ενεργού πολίτη.

Δαμιανός Βασιλειάδης

ΥΓ. Να με συγχωρείτε κι’ εμένα, που φαίνεται πως θέλω να σας υποδείξω, (δεν είναι στην πρόθεσή μου, το φέρνει η ανάγκη) τα καθήκοντά σας, αλλά την ελευθερία της κριτικής μου σκέψης δεν την χαρίζω ούτε στον θεό τον ίδιο.