Το «κουβάρι» της Μέσης Ανατολής και οι επιπτώσεις του στην Ελλάδα και Κύπρο

Νοέμβριος 5th, 2016 Comments off

Όποιος είναι σε θέση να ξεμπερδέψει το «κουβάρι» των τεκταινομένων στην Μέση Ανατολή είναι σε θέση να ερμηνεύσει και τα αυτά που βιώνουμε τόσο τραγικά στην  Ελλάδα και Κύπρο.

Θα επιχειρήσω την προσπάθεια με την ελάχιστη δυνατή απόκλιση από την πραγματικότητα, με γνώμονα το θάρρος της γνώμης και την έκφραση της αλήθειας.

Επιγραμματικά

1. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ενέργεια, που βασίζεται στην εποχή μας κατά κύριο ποσοστό στο πετρέλαιο και φυσικό αέριο αποτελεί την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας. Χωρίς ενέργεια δεν υπάρχει παραγωγή, χωρίς παραγωγή δεν υπάρχουν προϊόντα, χωρίς προϊόντα δεν μπορεί να επιβιώσει η ανθρώπινη κοινωνία.

2. Η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί το στρατηγικό όπλο των πλανητικών δυνάμεων του πολυπολικού κόσμου που καθορίζεται από τον ανταγωνισμό, κυρίως και κατά προτεραιότητα ανάμεσα στην Αμερική, την Ρωσία και την Κίνα.

3. Η παγκοσμιοποίηση έχει αγκαλιάσει όλον τον πλανήτη μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού.

4. Οι πλανητικές δυνάμεις αποτελούν την Νέα Τάξη, που διεκδικούν με όλες τους δυνάμεις το μεγαλύτερη δυνατή μερίδα της παγκοσμιοποιημένης αγοράς προς το συμφέρον το δικό τους και των συμμάχων τους.

5. Το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας βρίσκεται στον χώρο της Μέσης Ανατολής. Όποιος κατέχει και ελέγχει τα αποθέματα και την διακίνηση του μαύρου χρυσού καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και την παγκόσμια αγορά.

6. Στην περιοχή που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Μέση Ανατολή η σύγκρουση συνίσταται στην κατοχή και ασφάλεια διακίνησης του πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις αντίπαλες δυνάμεις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ και την Ρωσία και τους συμμάχους της, στους οποίους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι το σιιτικό Ιράν και η Συρία. Read more…

Share

Επιστολή στον Γιώργο Καραμπελιά, με αφορμή την συζήτησή του με τον Αλέκο Αλαβάνο

Μάρτιος 26th, 2016 Comments off

Αγαπητέ Γιώργο,
παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή την συζήτησή σου με τον Αλαβάνο στον Ιανό, που έγινε την Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016, και τα σχόλια που έκαναν οι προσκεκλημένοι.
Θέλω εκ προοιμίου να τονίσω ότι ήταν πάρα πολύ καλή και χρήσιμη η ανάλυσή σου και μου δίνει την ευκαιρία να τονίσω ότι θα πρέπει μεθοδικά και προγραμματισμένα να καλέσουμε σε διάλογο και αντιπαράθεση όλο αυτό το εθνοαποδομητικό μέτωπο γενικά από αριστερά και δεξιά και απ’ όπου αλλού κι αν προέρχεται, γιατί δεν είναι φυσικά μόνο από την Αριστερά, με τα κοσμητικά επίθετα που την κόσμησες εσύ, αλλά κυρίως ο ίδιος ο Αλαβάνος σε υπερβολικό βαθμό.

Εσύ κράτησες μια αξιοπρεπή στάση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και τους Συριζαίους, παρ’ όλο που τους άσκησες πιο αυστηρή και ουσιαστική κριτική από τον ίδιο τον Αλαβάνο, αλλά επί της ουσίας.
Οι απόψεις σου με βρίσκουν σύμφωνο, άλλωστε με βάση και τα δικά μου κείμενα, ξέρεις πολύ καλά, ότι σχεδόν σε όλα συμφωνούμε, οπότε δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω και μάλιστα ορισμένα τονίζω εγώ που εσύ άρχισες να συνειδητοποιείς συντοχρόνω, πριν καταλήξεις στα τελικά σου συμπεράσματα, που είναι τα ίδια με τα δικά μου.

Θέλω να τονίσω ότι ίσως είσαι ο μόνος, ή για να μην αδικήσω κάποιον που δεν ξέρω, είσαι από τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού, που έχει κάνει υπέρβαση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, χωρίς φυσικά να την αγνοείς στις αναλύσεις σου, αφήνοντάς σου ορισμένα ακόμη κατάλοιπα (κουσούρια). Και όταν λέω υπέρβαση εννοώ το εξής κα αποτελεί το κριτήριο εκτίμησης όσων γαλουχήθηκαν από  την κομμουνιστική ιδεολογία, όπως εσύ.

Όσοι λοιπόν γαλουχήθηκαν από την κομμουνιστική ιδεολογία είναι βαθιά μέσα τους διαποτισμένοι (είναι στο DNA τους) από τον λενινισμό, αλλά κυρίως από τον σταλινισμό, που σημαίνει ότι είναι κάτοχοι της απόλυτης αλήθειας και διαχειριστές της, ενώ όλοι οι άλλοι είναι μια ακαθόριστη και αδιαμόρφωτη μάζα, της οποίας ο ρόλος είναι να υπακούει και να εκτελεί τις εντολές των «πεφωτισμένων» με την ανωτέρω έννοια. Παράδειγμα ό Μίκης Θεοδωράκης, που είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Τις Σπίθες τις ακύρωσε και τις κατέστρεψε και το λέγω μετά παρρησίας, (παρ’ όλο τον σεβασμό που τρέφω για την μεγάλη του προσφορά), λόγω αυτής της νοοτροπίας, που αποτελεί επαναλαμβάνω δεύτερη φύση στους γαλουχημένους από  την μαρξιστική ιδεολογία.

Η συνέπεια τούτου είναι ότι οι αριστεροί βασικά, με διαβαθμίσεις αυτήν την φορά, δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που λέγεται δημοκρατία. Έχω «άπειρα» παραδείγματα να το αποδείξω, που θα μας πήγαιναν μακριά. Όταν φεύγουν από το μαντρί, όπως π.χ. από το σταλινικό ΚΚΕ διαλύονται διαδοχικά ως μηχανισμοί εις τα εξ ων συνετέθησαν. Δηλαδή η διάσπαση της διάσπασης. Read more…

Share

Πατριωτική συσπείρωση

Μάρτιος 11th, 2016 Comments off

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΑΡΧΩΝ

Ποτέ ο Ελληνισμός στην υπέρ τρισχιλιετή ιστορία του δεν αντιμετώπισε ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ όμοια με την σημερινή, στο βαθμό και την έκταση που η ιστορική συγκυρία της εποχής διαμορφώνει. Σήμερα δεν κινδυνεύει μόνον η εθνική ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, αλλά η ίδια η ύπαρξή και επιβίωσή της (Αιγαίο, Θράκη, Μακεδονικό, Ήπειρος κ.α.), συνάμα και η ύπαρξη του Ελληνισμού  (Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος κ.α.). Η απειλή δεν προέρχεται μόνο από εξωτερικούς κινδύνους, αλλά και από τον εκπατρισμό χιλιάδων νέων μας και όχι μόνο, από την  γιγάντωση του δημογραφικού προβλήματος κ.λπ.

Αναγκαία κατά συνέπεια είναι η ενεργοποίηση των δυνάμεων στα πλαίσια μιας ευρείας Πατριωτικής Συσπείρωσης, για τη δημιουργική αναμόρφωση και ανασυγκρότηση της χώρας σε όλα τα επίπεδα: ηθικά, πνευματικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά.

Δύο είναι οι πυλώνες, πάνω στους οποίους στηρίζεται ο αγώνας μας:

  1. Τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, δηλαδή τα εθνικά θέματα.
  2. Τα οικονομικά, κοινωνικά, παιδείας, πολιτικά και πολιτιστικά.

Αυτοί οι δύο στόχοι αποτελούν την εθνική στρατηγική, όπως τη διατυπώνει ο Παναγιώτης Κονδύλης: «Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε “δεξιά” ούτε αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης περίστασης. Αλίμονο στη χώρα και την πολιτική της ηγεσία, αν ερμηνεύει την συγκεκριμένη κατάσταση με “δεξιές” ή “αριστερές” προτιμήσεις».

Στο ανωτέρω πνεύμα εντάσσονται οι ακόλουθες αρχές:

1.Διαφύλαξη της Πατρίδας και του Ελληνισμού.

Πιστεύουμε στον δημοκρατικό πατριωτισμό. Οι εθνικιστικές, ρατσιστικές και σοβινιστικές  πρακτικές δεν έχουν καμιά σχέση με τον πατριωτισμό.

  1. Σεβασμός και στήριξη του θεσμού της Οικογένειας και των θρησκευτικών πεποιθήσεων του κάθε πολίτη, όπως αυτές προβλέπονται και καθορίζονται από το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Σεβόμαστε και στηρίζουμε το θεσμό της οικογένειας γιατί θεωρούμε ότι είναι η βάση για μία σταθερά δομημένη και υγιή κοινωνία. Αποδεχόμαστε συνάμα την διαφορετικότητα των θρησκευτικών αντιλήψεων, μέσα σε πλαίσια αλληλοσεβασμού και προστασίας της προσωπικότητας ενός εκάστου.

  1. Προώθηση της κλασικής Ελληνικής παιδείας.

Προωθούμε τις αρχές της  ελληνικής παιδείας, πιστεύοντας ότι πλάθει συνειδητοποιημένους και υπεύθυνους Έλληνες πολίτες.

  1. Σεβασμός στις αρχές που εμπεριέχονται στη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ

Πιστεύουμε στις διαχρονικές και πανανθρώπινες αξίες όπως διατυπώθηκαν στη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και απαιτούμε τον σεβασμό στους κανόνες που θεσπίστηκαν στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και αφορούν στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών.

  1. Αληθινή και γνήσια Δημοκρατία

Αγωνιζόμαστε για μία  Πολιτεία  που θα σέβεται το Σύνταγμα , θα νομοθετεί και θα εφαρμόζει νόμους για την ευημερία  των πολιτών.

  1. Διακριτός και ουσιαστικός διαχωρισμός των τριών εξουσιών (Νομοθετικής, Εκτελεστικής, Δικαστικής)

Αξιώνουμε το διακριτό και ουσιαστικό διαχωρισμό των τριών εξουσιών (Νομοθετικής, Εκτελεστικής, Δικαστικής) γιατί είναι η βάση για την εύρυθμη λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

  1. Κοινωνική ,πολιτική ευαισθητοποίηση και δικαιοσύνη.

Λειτουργούμε και ενεργούμε, αφουγκραζόμενοι τα προβλήματα και τις ευαισθησίες των συνανθρώπων μας και στηρίζουμε όλα τα μέτρα και τις δράσεις που στοχεύουν στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, στην προστασία των αδυνάτων, την κοινωνική δικαιοσύνη και την δημιουργία πνεύματος αλληλεγγύης και οικολογικής συνείδησης.

Βασιζόμενοι σε αυτές τις αναλλοίωτες και διαχρονικές αρχές και αξίες διακηρύσσουμε ότι οργανωτικά:

  1. Είμαστε κινήσεις πολιτών και συμμετέχουμε ως πρόσωπα που συντονίζονται με ανοικτές διαδικασίες (κάθετη και οριζόντια ενημέρωση), δίχως εγγραφές και διαγραφές. Οι πόρτες είναι ανοικτές για το δημοκρατικό πατριωτικό χώρο.
  2. Η διακριτή και διακριτική σχέση αλληλοσεβασμού και συνύπαρξης, δεν οδηγούν την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ σε λογικές μετεξέλιξης σε κομματικό φορέα, αλλά σε εκλογική και κινηματική συμπόρευση με όλα τα πατριωτικά κινήματα διατηρώντας την ανεξαρτησία μας.
  3. Στους προβληματισμούς δεν υπάρχει αποκλεισμός σε κανέναν, ούτε φυσικά σε εκείνους που ανήκουν σε κόμματα ή οργανώσεις. Συστεγαζόμαστε και πραγματοποιούμε τις συσκέψεις της Πατριωτικής Συσπείρωσης, όπου μας δίνεται η δυνατότητα και δεν μας δημιουργεί εξαρτήσεις. Διατηρούμε αυστηρά την ανεξαρτησία μας.
  4. Οι συντονιστικές επιτροπές της Πατριωτικής Συσπείρωσης ανά γεωγραφική ενότητα της χώρας δεν είναι διοικητικά όργανα, αλλά συνεδριάζουν ανοικτά μπροστά σε όλους και αναλαμβάνουν την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων. Δεν εκλέγονται αλλά ορίζονται και προκύπτουν από την εθελοντική προσφορά των στελεχών των κινημάτων. Δεν έχουμε ιεραρχία, πρόεδρο, γραμματέα κλπ μεταξύ των συντονιστικών επιτροπών, αλλά ισότιμη συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως.

Οι ανωτέρω διακηρύξεις στόχο έχουν:

  1. Να είμαστε σε εγρήγορση, προκειμένου να αποτρέψουμε τους μεγάλους εθνικούς κινδύνους, που αντιμετωπίζει η χώρα σε όλα τα εθνικά και κοινωνικά μέτωπα. Οφείλουμε να είμαστε ευαίσθητοι δέκτες των μηνυμάτων της κοινωνίας και άμεσοι μετασχηματιστές της δράσης στην πολιτική συγκυρία, μέσω των ενωμένων δυνάμεων μας.
  2. Να προτάσσουμε όλα όσα μας ενώνουν, να έχουμε ανεξάρτητη κρίση και άποψη και να τροφοδοτούμε με ό,τι πιο χρήσιμο απορρέει από τη σχέση μας με τους πολίτες, σύμφωνα με το αριστοτελικό ρητό: «Πολίτης δ’ απλώς ουδενί των άλλων ορίζεται μάλλον ή τω μετέχειν κρίσεως και αρχής».
  3. Να μετασχηματίζουμε το λαϊκό αίσθημα σε ορθή πολιτική πρόταση, που θα εξυπηρετεί αποκλειστικά το συμφέρον του ελληνικού λαού και έθνους.

Ενωμένοι, καλόπιστοι, υπεύθυνοι, ώριμοι, αποφασιστικοί, είμαστε σε θέση να επιτύχουμε τους σκοπούς μας: Να ανακτήσουμε και να εδραιώσουμε την Εθνική Ανεξαρτησία και την Λαϊκή Κυριαρχία στο πνεύμα της εθνικής στρατηγικής.

Έμπνευσή μας και οδηγός μας εν κατακλείδι είναι το ακροτελεύτιο  άρθρο του Συντάγματος: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
Για την Πατριωτική Συσπείρωση
Δαμιανός Βασιλειάδης, εκπαιδευτικός, συγγραφέας
Ηλεκτρ. Διεύθυνση: patriot_sispyr@yahoo.gr

 

 

Share

Παράνομη μετανάστευση

Μάρτιος 1st, 2016 Comments off

Ο εποικισμός της Ελλάδας με μουσουλμάνους, μέσω της παράνομης μετανάστευσης

Θα ξεκινήσουμε με ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη με τίτλο: ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ, που πολλές φορές υπήρξε προφητικός:

ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,

με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,

λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε

για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο

τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.

Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο,

ψεύτικα ήταν τα μηνύματα

(ή δεν τ’ ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).

Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,

εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,

κι ανέτοιμους – πού πια καιρός – μας συνεπαίρνει.

Αυτά έγραφε ο ποιητής, που ανταποκρίνονται απόλυτα στην πραγματικότητα που βιώνουμε οι Έλληνες πολίτες σήμερα.

Πρόλογος

«Οι συμφωνίες διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας υπήρχαν και περίμεναν την ώρα. Υπάρχουν όμως και για σάς!».[1]

Οι ανωτέρω αποκαλυπτικές δηλώσεις προέρχονται από τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Τα προφητικά του λόγια βρίσκουν την τραγική τους επαλήθευση στην Ελλάδα. Oι Αμερικανοί και οι «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας» του ΝΑΤΟ, με αιχμή του δόρατος την Γερμανία, που, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν ανέκαθεν και χωρίς εξαίρεση εναντίον μας, και αυτό έχει την σημασία του, θα έκαναν τα ίδια και με την Ελλάδα με ό,τι εγκληματικό έπραξαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία, δηλαδή θα την βομβάρδιζαν, αν η Ελλάδα δεν ανήκε στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.[2]

Όμως επέλεξαν για το λόγο αυτό άλλα μέσα, που σε ένα βαθμό είναι πιο αποτελεσματικά, πιο επώδυνα και πιο θανατηφόρα:

Πρώτον, τον οικονομικό στραγγαλισμό της πατρίδας μας και ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεύτερον, τον εποικισμό της Ελλάδας με αλλοεθνείς μουσουλμάνους και ό,τι αυτό συνεπάγεται και

Τρίτον, την εδαφική συρρίκνωση της Ελλάδας και τον ακρωτηριασμό.

Με απόσπαση εδαφών στο Αιγαίο, την Θράκη, την Μακεδονία, την Ήπειρο και την προσπάθεια εφαρμογής ενός νέου σχεδίου Ανάν στην Κύπρο, στα πλαίσια ενός Νέου Ανατολικού Ζητήματος, που όπως και τότε στο επίκεντρο βρίσκεται η σύγκρουση αυτή τη φορά Αμερικής – Ρωσίας.[3]

Τα πάντα εξηγούνται με κριτήριο αυτήν την κυρίαρχη αντίθεση, την οποία θα προσπαθήσουμε σε μια σειρά αναλύσεων να εξηγήσουμε, η οποία βασίζεται στην προσπάθεια ελέγχου της ενέργειας, που συνιστούν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές διενέξεις και πόλεμοι για την εξασφάλιση ενεργειακών πόρων, καθώς και των χερσαίων η θαλασσίων οδών και ο άμεσος ή έμμεσος έλεγχός τους, αποτελούν τον προσδιοριστικό παράγοντα για την στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα. Καθορίζουν συνάμα, σ’ ένα μικρό ή μεγάλο βαθμό, και την τύχη των μικρών κρατών, που εμπλέκονται λόγω στρατηγικής θέσης, στο «παιχνίδι» των ζωνών επιρροής και ελέγχου. Άμα δεν αναλύσεις το πλέγμα των μηχανισμών και της λειτουργίας του παγκόσμιους συστήματος δεν μπορείς να αναλύσεις την πραγματικότητα της πατρίδας σου, για να καταλάβεις απλώς τι συμβαίνει. Δεν ζούμε μετέωροι στην ατμόσφαιρα!

Η Αμερική με το ΝΑΤΟ προσπαθούν στην περιοχή μας που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή, να δημιουργήσουν ένα αρραγές μέτωπο απέναντι στον κύριο αντίπαλο που είναι η Ρωσία. Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί το κριτήριο όλων όσων συμβαίνουν στην περιοχή μας.

Εάν το κριτήριο αυτό είναι λάθος, τότε είναι λάθος εν όλω ή εν μέρει  η ανάλυσή μας.

Στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής είναι αποφασισμένες ο ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να δημιουργήσουν με βάση την Τουρκία ένα συμπαγές ανάχωμα προς την Ρωσία. Όπως ακριβώς είχε γίνει και κατά την διάρκεια του Ανατολικού Ζητήματος, του οποίου τις συνέπειες, λόγω αυτής της στρατηγικής, πλήρωσαν με γενοκτονία όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με βασικό ηθικό αυτουργό και όχι μόνο την Γερμανία. Για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου έχουν μαζί τους τα γνωστά προτεκτοράτα που δημιούργησαν στα Βαλκάνια. Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας απομένει μόνο η Ελλάδα, που κατέχει εξέχουσα γεωστρατηγική θέση και πρέπει να υποταγεί πλήρως. Για να επιτύχουν αυτό το σχέδιο σε μια χώρα που έχει παραδοσιακούς ιστορικούς δεσμούς με την Ρωσία είναι αποφασισμένοι να εφαρμόσουν όλα αυτά τα σχέδια που προαναφέραμε. Σχέδια που πρέπει να επιβάλουν σε έναν ατίθασο λαό, του οποίου θέλουν να κάμψουν τις οποιεσδήποτε αντιστάσεις, που όπως έλεγε ο ιστορικός της Αριστεράς Νίκος Σβορώνος έχει, παρ’ όλη την παρακμιακή κατάσταση, που βιώνει σήμερα, την διαχρονική αντιστασιακή φύση μέσα του. Μια αχτίδα ελπίδας ότι οι «οι Μήδοι» τελικά δεν θα περάσουν, σε αντίθεση με αυτά που γράφει ο Κωνσταντίνος Καβάφης στο ποίημα του: Θερμοπύλες.

Ήδη ωστόσο και οι τρεις περιπτώσεις, που προαναφέραμε, βρίσκονται κατά το μάλλον ή ήττον σε εξέλιξη. Η τραγική πραγματικότητα έχει προ πολλού ξεπεράσει το στάδιο των «αποχρωσών ενδείξεων».

Αυτά είναι τα σχέδια των φίλων μας Αμερικανών, Τούρκων και Γερμανών, καθώς και όλων των άλλων κολαούζων που τους συνδράμουν. Αν θα υλοποιηθούν, εξαρτάται από μας και από τον τρόπο που θα δράσουμε και θα αντιδράσουμε. Read more…

Share

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας

Φεβρουάριος 22nd, 2016 Comments off

Μη ξεγελιόμαστε, κατά το «φοβού τους Δαναούς (Γερμανούς) και δώρα φέροντας».
Δεν είναι δυνατόν η Γερμανία που ανέκαθεν και χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση να μην τάσσεται στο πλευρό των Τούρκων. Δεν υπήρξε σε ολόκληρη την ιστορία παράδειγμα που να μας στήριξε η Γερμανία. Άμα αναλύσει κανείς το τι συνέβη στο παρασκήνιο για την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, θα καταλάβει ότι προσπαθούν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια μας,  για να μην δούμε την τραγική αλήθεια, ότι οι Γερμανοί και με την έγκριση της Αμερικής θέλουν να βάλουν την Τουρκία από το παράθυρο ή από την πίσω πόρτα στο Αιγαίο για δυο λόγους. Πρώτον για να ικανοποιήσουν τις επεκτατικές διεκδικήσεις των Τούρκων, μιας και χάνουν στο μέτωπο Συρίας – Τουρκίας και δεύτερον για να ελέγχουν την διέλευση των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων μέσω του Αιγαίου. Είναι πολύ αφελείς τουλάχιστον όσοι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ με προτροπή της Γερμανίας και σε συνεννόηση με την Τουρκία θα ενδιαφερθεί να μας βοηθήσει στο πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης.
Αλίμονο, αν πέσουμε πάλι στην παγίδα όπως γίνεται με την λαθρομετανάστευση, όπου μας δουλεύουν,  βάζοντας μπροστά τα ανθρωπιστικά αισθήματα των Ελλήνων. Δεν χρειαζόμαστε πιστοποιητικά της ανθρωπιστικής μας στάσης από κάποιους που το αποφεύγουν για τον εαυτό τους. Εδώ όπως και να το κάνουμε κυριαρχεί ο «Ξένιος Δίας», ως παράδοσή μας από την αρχαιότητα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται να μας κάνουν αποθήκη ψυχών και να εγκαταστήσουν στην Ελλάδα μουσουλμανικούς πληθυσμούς, ώστε να αλλοιώσουν και με την δική μας συναίνεση την πληθυσμιακή σύνθεση του πληθυσμού. Στόχος τους είναι όπως έχω γράψει επανειλημμένα να δημιουργήσουν από την Ελλάδα μια πολυπολιτισμική, πολυεθνική, πολυθρησκευτική και πολυφυλετική χώρα με ανοιχτά σύνορα έτσι όπως τα ήθελα κατ’ εντολήν των Αμερικανών ο Τζέφρυ Παπανδρέου και ο φίλος του Τζωρτζ Σόρος.
Οι Γερμανοαμερικανοί πετυχαίνουν μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και αυτό λόγω της δικής μας δουλοπρέπειας και σε τελική ανάλυση ηλιθιότητας. Αν λοιπόν, κάνοντας μια υπόθεση εργασίας, τελείως απλή, υποθέταμε ότι αυτοί οι «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας» που κόπτονται για το δικό μας καλό και την δική μας ευημερία, ήθελαν να λύσουν πραγματικά το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης θα αποφάσιζαν και θα εφάρμοζαν τα εξής αυτονόητα: Πρώτον. Θα συνελάμβαναν όλους τους διακινητές εμπόρους στην ίδια την Τουρκία. Η Τουρκία είναι ένα σοβαρό, αστυνομοκρατούμενο κράτος βέβαια, αλλά, αν ήθελε θα εμπόδιζε κατά δεύτερον να αποπλεύσει οποιαδήποτε βάρκα ή εν πάση περιπτώσει πλεούμενο από τα παράλιά της. Οι αρχές της ήταν δυνατόν να το πράξουν αποτελεσματικά. Τρίτον όποιος ερχόταν με το αεροπλάνο, είτε από τα Μπαγκλαντές είτε από την υποζαχάρια περιοχή, είτε από Μαρόκο, την Αλγερία κ.λπ, θα στέλνονταν μετά τον έλεγχο στο αεροδρόμιο κατευθείαν πίσω στην πατρίδα τους. Γιατί δεν είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι μπαίνουν στο αεροπλάνο, χωρίς πιστοποιητικά, αλλά απλώς λέγοντας ότι τα έχασαν κατά την διαδρομή του αεροπλάνου. Δηλαδή θα ήταν βλάκας με περικεφαλαία όποιος θα πίστευε αυτές τις αστειότητες κατά τα άλλα. Τέταρτον. Όσοι καταφθάνουν στα σύνορα της Τουρκίας από την εμπόλεμη περιοχή της Συρίας να κρατούνται στα σύνορα και, όταν η περιοχή τους, δεν βρισκόταν στην εμπόλεμη ζώνη να τους γύριζαν πίσω στην πατρίδα τους και να τους βοηθούσε η διεθνής κοινότητα μέσω τους Ερυθρού Σταυρού για παράδειγμα να σταθούν στα πόδια τους. Αλλά και άλλα μέτρα προς αυτήν την κατεύθυνση θα μπορούσαν να ληφθούν, πριν καταλήξουν στα παράλια απέναντι από τα ελληνικά νησιά. Ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλοι τρόποι που δεν γνωρίζω και θα ήταν αποτελεσματικοί ή ακόμη αποτελεσματικότεροι. Αλλά δεν μπορούν να μας λεν ότι το βαθύ κράτος της Τουρκίας με όλες του τις υπηρεσίες δεν συνεργάζεται με του δουλεμπόρους για να γεμίσει την Ελλάδα με Μουσουλμάνους από όλην την Αφρική και την Ασία και μόνο με Μουσουλμάνους. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις «εν αμαρτίες». Το πρόβλημα τέλος της λαθρομετανάστευσης είναι πρόβλημα όχι των εμφύλιων πολέμων, αλλά της παγκοσμιοποίησης και την εκμετάλλευσής της από ιμπεριαλιστικούς κύκλους της Δύσης στα πλαίσια μάλιστα της βασικής αντίθεσης και αντιπαράθεσης Αμερικής – Ρωσίας. Ο βασικός στόχος στο βάθος είναι η ορθόδοξη Ρωσία και όσους η Δύση θεωρεί συμμάχους της. Ο περιβόητος Τζορτζ Σόρος είχε πει ξεκάθαρα ότι «Κύπρος και Ελλάδα είναι ο Δούριος Ίππος της Ρωσίας». Παρεμπίπτοντος τα περί «μέσα –έξω από τη συνθήκη του Σέγκεν) είναι ύποπτα παιχνίδια σε βάρος μας επίσης. Θέλουν πέρα απ’ όλα τα άλλα να μας κάνουν αποθήκη Μουσουλμάνων λαθρομεταναστών της Αφρικής και της Ασίας.
Φοβού λοιπόν του Δαναούς (Γερμανούς και Αμερικανούς, που χωρίς την έγκρισή τους δεν γίνεται τίποτε στο ΝΑΤΟ) και δώρα φέροντας
Δαμιανός Βασιλειάδης
ΥΓ δες τε τι γίνεται στο Καστελόριζο, που έχει τεράστια σημασία για την ΑΟΖ Ελλάδας- Κύπρου. Κάποιος πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Όμως εμείς ως Έλληνες περί άλλα τυρβάζουμε. Αυτοί που αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς μας οδήγησαν εσκεμμένα να ασχολούμαστε μόνο με την οικονομία, για να μην ενδιαφερόμαστε για τα κρίσιμα εθνικά θέματα. Αυτά δεν είναι τυχαία, αλλά προγραμματισμένα σε ένα μακρόπνοο γεωστρατηγικό σχέδιο των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας».

Κατωτέρω παραθέτω ένα σχετικό κείμενο από το ιστολόγιο olympiada,  21 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΡΒΕΤΑ!!

Για πρώτη φορά μετά από μισόν αιώνα, η συμμαχία πήρε έμπρακτα θέση υπέρ της Ελλάδας, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αναχαιτίσει τουρκική κορβέτα που παρενοχλούσε ερευνητικό σκάφος σε διεθνή ύδατα μεν, εντός όμως της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας που δεν αναγνωρίζει η Τουρκία!
Μετά το διάβημα Κοτζιά που μετέφερε την προειδοποίηση του Ελληνικού ΥΠΕΘΑ και την παρέμβαση του πολεμικού ναυτικού ξεκαθαρίζοντας ότι η τουρκική κορβέτα θα εκδιωχθεί με κάθε τρόπο, η Νατοϊκή διοίκηση ενημέρωσε την Τουρκία ότι παραβιάζει την πρόσφατη συμφωνία, ότι δηλαδή επιχειρεί σε Ελληνικά χωρικά ύδατα. Δίνοντας μάλιστα εντολή και συντεταγμένες αποχώρησης που αναγνωρίζουν πλήρως τις Ελληνικές θέσεις περί υφαλοκρηπίδας.
Η κορβέτα απεχώρησε συνοδευόμενη από πλοία του ΠΝ υπό νατοϊκή επιτήρηση.
Δηλαδή για πρώτη φορά το ΝΑΤΟ λειτούργησε ως ασπίδα στα Ελληνικά συμφέροντα με την Τουρκία να υπακούει. Φυσικά η συγκυρία ήταν εξαιρετικά ευνοϊκή, αφού η Τουρκία δεν θα τολμήσει να ρισκάρει ρήξη με το ΝΑΤΟ, γεγονός που θα την οδηγήσει απροστάτευτη στα νύχια της Ρωσίας.
Η δικαίωση του Ελληνικού σχεδιασμού Παυλόπουλου – Καμμένου για τον τρόπο εμπλοκής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δικαιώνεται ηχηρά.

 

 

 

 

Share

Η μεγάλη απάτη της μεταπολίτευσης

Ιανουάριος 6th, 2016 Comments off

Με αφορμή το βιβλίο της Δήμητρας Λιάνη –Παπανδρέου: Η οργή του Ανδρέα

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, ιδρυτικού και ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, Γενικού Γραμματέα του ΠΑΚ (Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος) Δυτικής Γερμανίας –Δυτικού Βερολίνου 1973-74, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ, υπεύθυνου του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης (ΚΕΜΕΔΙΑ) επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ, επιφορτισμένου για τη συγγραφή της 3ης του Σεπτέμβρη, στην οποία συνετέλεσε τα μέγιστα.

Παραιτήθηκε το 1977, διαπιστώνοντας οριστική απόκλιση της διακηρυγμένης θεωρίας από την πολιτική πρακτική του Κινήματος: Αριστερή φρασεολογία, δεξιά πολιτική πρακτική.

Για να κρίνεις πρόσωπα και έργα δεν χρειάζεται μονάχα μυαλό, παρά και χαρακτήρας

                                                                                                  Αλέξανδρος Δελμούζος

Εισαγωγή

Το πρόβλημα που τίθεται, σε οποιονδήποτε ασκεί κριτική, είναι το πρόβλημα της αντικειμενικής αλήθειας. Στην περίπτωση αυτή, για την προσέγγιση και κατοχύρωση της αλήθειας, παρεμβαίνουν δύο καθοριστικοί παράγοντες.

Πρώτος παράγοντας είναι ο χαρακτήρας εκείνου που ασκεί την κριτική, όπως λέει ο Δελμούζος, ένας από τους πρωτεργάτες του Εκπαιδευτικού Δημοτικισμού, μαζί με τον Δημήτρη Γληνό και τον Μανώλη Τριανταφυλλίδη: Ανεξάρτητος κριτής μπορεί να είναι μόνο εκείνος που έχει ήθος και ανιδιοτέλεια, του οποίου η κρίση δεν επηρεάζεται από κανέναν παράγοντα, εκτός από την θέληση, με κάθε κόστος, για την ανακάλυψη της αλήθειας. Βασικά ανιδιοτέλεια και αλήθεια βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση. Πρέπει με μια φράση να είναι πλήρως ασυμβίβαστος και ανυποχώρητος με τις αδυναμίες και ιδιομορφίες του εαυτού του, καθώς και τις διάφορες επιδράσεις του περιβάλλοντος. Να είναι με μια λέξη και στην κυριολεξία ανεξάρτητος στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Αυτός είναι ο υποκειμενικός παράγοντας.

Ο δεύτερος είναι ο αντικειμενικός παράγοντας. Δηλαδή η διανοητική ικανότητα, οι γνώσεις και η εμπειρία (το μυαλό που λέει ο Αλέξανδρος Δελμούζος), που διαθέτει κάποιος, για να μπορεί να ανακαλύψει την αλήθεια. Εδώ τα πράγματα δεν είναι αυτονόητα. Βέβαια στην περίπτωση αυτή γίνεται μια θεωρητική αφαίρεση για λόγους μεθοδολογίας, γιατί τόσο ο υποκειμενικός όσο και ο αντικειμενικός παράγοντας είναι διαλεκτικά συνδεδεμένοι.

Έχω την εντύπωση, για να μην πω την βεβαιότητα, μιας και σκοπεύω να κάνω κριτική, ότι στην προκείμενη περίπτωση διαθέτω προσωπικά και εξασφαλίζω, σε επαρκή βαθμό τουλάχιστον, τον πρώτο παράγοντα σαν θέληση και στάση ζωής, βασισμένο και προσανατολισμένο σε κάποιες σταθερές αξίες, σε κάποια στερεή κοσμοθεωρία. Τον δεύτερο παράγοντα τον αφήνω σ’ εκείνους, που εξασφαλίζοντας οι ίδιοι τον υποκειμενικό σε ικανοποιητικό βαθμό, κρίνουν από τα γεγονότα που καταθέτω, την δυνατότητα σύλληψης της αλήθειας από μέρους μου. Κατά πόσο δηλαδή τα επιχειρήματα που παρουσιάζω με τον βαθμό της γνώσης και εμπειρίας που διαθέτω, ανταποκρίνονται στην αντικειμενική πραγματικότητα.

Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, για να μπορέσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός, θα επικαλεστώ, πέρα από την κατάθεση των δικών μου επιχειρημάτων, που ανταποκρίνονται στην δική μου συγκρότηση, γνώση και ικανότητα, που μπορεί να μην επαρκεί, και την συμβολή ανθρώπων που θεωρώ ότι διαθέτουν τόσο τις υποκειμενικές όσο και τις αντικειμενικές προϋποθέσεις σε ύψιστο βαθμό. Με τον τρόπο αυτό ενισχύω την δική μου επιχειρηματολογία και την δυνατότητα μεγαλύτερης εγγύησης να προσεγγίσω την αλήθεια, χωρίς φόβο αλλά με «πάθος».

Για να διαβάσετε όλοκληρο το κείμενο πατήστε εδώ.

 

Share